شمارهٔ ۱۱۸

هوش مصنوعی: ای کسی که در بلندی آسمان، آرزویش را مثل دام بر سر من ریخته‌ای، بر لبه بام محبوب من، پرنده‌ای نمی‌تواند پرواز کند.

هوش مصنوعی: عقل هیچ راهی به مکانی که جشن و شادی برپاست ندارد و به سوی وادی نابودی رفته است و هر مسافری به نوعی در حال حرکت به سوی این مقصد است.

هوش مصنوعی: چشمان زیبا و هفت تیر ابروهایش مانند کمانی است که دل‌ها را می‌رباید و تمامی کسانی که به او توجه می‌کنند را مجذوب خود می‌کند. ناز و دلربایی او همچون تیرهایی است که به سوی دل‌ها نشانه می‌رود و هرکس در برابرش قرار می‌گیرد، تحت تأثیر زیبایی و فریبندگی‌اش قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که انسان‌های عاشق و وابسته به زیبایی و جذابیت معشوق خود، زندگی و وجودشان را از عشق به او می‌گیرند. عشق به یار زنده، تنها چیزی است که آن‌ها را به حیات ادامه می‌دهد و بدون آن، زندگی بی‌معنی می‌شود. به عبارت دیگر، عشق به معشوق، سبب جاودانگی و ادامه زندگی عاشقانه است.

هوش مصنوعی: محبت و ارتباط با او، راه نجاتی برای فرار از هر دلبستگی و وابستگی است. احساس درد و رنجی که از جدایی یا شکست به وجود می‌آید، او می‌تواند به بهترین شکل درمان کند و آرامش بیاورد.

هوش مصنوعی: دشمن اصلی احساسات و خواسته‌های تو همان غرایز طبیعی‌ات هستند و هیچ چیز بدتر از این برای عارفان وجود ندارد.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به زندگی ابدی و خوشبختی، باید مانند خضر، تلاش و همت زیادی به خرج دهی؛ چراکه آب زنده و شاداب در دسترس هر کسی نیست.

هوش مصنوعی: هیچ بنده‌ای از بندگی بی‌خود نشوید، مگر اینکه به راه بندگی آقا برود.