شمارهٔ ۱۰۰

هوش مصنوعی: از زمانی که پدرم از سرزمین واقعیات دور افتاد، من نیز در این دنیای غم، بی‌هدف و آواره هستم.

هوش مصنوعی: من آنقدر دیوانه و گم‌گشته نیستم که با صدای بلند فریاد بزنم و راهی برای رسیدن به جایی پیدا کنم.

هوش مصنوعی: ای خضر، ای راهنمای گمشدگان، به خاطر خدا به من رحم کن؛ من در دل خشک و سوخته و چشمان اشکبارم به کمک نیاز دارم.

هوش مصنوعی: راه عشق پر از خطرات بسیار است و من از همه جا به تو فکر می‌کنم. بدون تو، ای روح و جانم، نمی‌توانم به سلامتی برسم.

هوش مصنوعی: زندگی من مانند کشتی‌ای است که در میان امواج فراوان مشکلات و سختی‌ها گرفتار شده است. خداوندا، کمکم کن تا از این خطرات نجات پیدا کنم.

هوش مصنوعی: نترس از قدرت سرنوشت، حتی اگر سایه‌ای از سلطان بر سرم باشد.

هوش مصنوعی: ای صبح، آرزوی من این است که بخت بلندی از افق پیدا شود تا شعله‌ی آه من به چرخش آسمان نرسد.

هوش مصنوعی: فقیر کیست؟ کسی که در این درگاه منتظر است، بله، من به خدمتگزاری و غلامی تو افتخار می‌کنم.