خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

قطعات

سلمان ساوجی » دیوان اشعار » قطعات

قطعه شمارهٔ ۱ : خداوندا از افراط شراب شرب دوشینه

قطعه شمارهٔ ۲ : خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ

قطعه شمارهٔ ۳ : ای سکندر دولتی کاوصاف لطفت دم به دم

قطعه شمارهٔ ۴ : یک حدیثم یادگارست از پدر

قطعه شمارهٔ ۵ : دوش چون در تتق غیب بخوابانیدم

قطعه شمارهٔ ۶ : خداوندا چنین شهری که از آب و هوا خاکش

قطعه شمارهٔ ۷ : هوس مملکت چرا نبود

قطعه شمارهٔ ۸ : بر آستان رفیع خدایگان جهان

قطعه شمارهٔ ۹ : آصف ثانی رشیدالحق والدین آنکه هست

قطعه شمارهٔ ۱۰ : به سال هفتصد و هفتاد و پنج گشت خراب

قطعه شمارهٔ ۱۱ : شنودم که می‌گفت بشوده به شیخ

قطعه شمارهٔ ۱۲ : جهان جود و مروت سپهر فضل و کرم

قطعه شمارهٔ ۱۳ : ای خداوندی که پر شد گنبد فیروزه رنگ

قطعه شمارهٔ ۱۴ : ای عذار تو از آفتاب تا بی یافت

قطعه شمارهٔ ۱۵ : چشم و چراغ شرع که ذات منورت

قطعه شمارهٔ ۱۶ : ای سرفراز شهی کز بن دندان چو خلال

قطعه شمارهٔ ۱۷ : به نسب نیست نسبت مردم

قطعه شمارهٔ ۱۸ : تاج بخش خسروان شاهی کز آب تیغ او

قطعه شمارهٔ ۱۹ : شهی که شنقر عنقا شکار او را ماه

قطعه شمارهٔ ۲۰ : زهی آصف کز صفاتی کز کفایت

قطعه شمارهٔ ۲۱ : الا ای آفتاب مشرق فضل

قطعه شمارهٔ ۲۲ : ای جهانگیری که وقت رفتن و باز آمدن

قطعه شمارهٔ ۲۳ : تا مادر زمانه بتایید نه پدر

قطعه شمارهٔ ۲۴ : پادشاها ز عمر خویش مرا

قطعه شمارهٔ ۲۵ : دادند اشتری دو سه نواب شه مرا

قطعه شمارهٔ ۲۶ : می که نفع است درو در خوردست

قطعه شمارهٔ ۲۷ : دیدن خواجگان بلایی بود

قطعه شمارهٔ ۲۸ : دیدمش دوش رخ تراشیده

قطعه شمارهٔ ۲۹ : شاها یقین که مدح و ثنای تو برترست

قطعه شمارهٔ ۳۰ : چون به قشلاق قرا باغ آمدیم

قطعه شمارهٔ ۳۱ : پادشاها خواست کردن جانم استقبال تو

قطعه شمارهٔ ۳۲ : بلقیس ثانی ای که صد پایه رای تو

قطعه شمارهٔ ۳۳ : صاحب قران دور فلک خواجه تاج الدین

قطعه شمارهٔ ۳۴ : ایا سحاب نوالی که ابر دریا دل

قطعه شمارهٔ ۳۵ : پادشاها مهد عالی می‌رود سوی شکار

قطعه شمارهٔ ۳۶ : ای جهانبشخ جوانبختی که اهل فضا را

قطعه شمارهٔ ۳۷ : وزیرا جهان قحبه بی وفاست

قطعه شمارهٔ ۳۸ : خواجه از قول باز می‌گردد

قطعه شمارهٔ ۳۹ : ز پیری جهان دیده کردم سوالی

قطعه شمارهٔ ۴۰ : مشیر ملک و صلاح زمانه عزالدین

قطعه شمارهٔ ۴۱ : صدر عالی، کمال دولت و دین

قطعه شمارهٔ ۴۲ : پادشاها صبوح دولت تو

قطعه شمارهٔ ۴۳ : ای خیام دولتت برکنده دور آسمان

قطعه شمارهٔ ۴۴ : کنار حرص الا پر کجا توانی کرد

قطعه شمارهٔ ۴۵ : ای وجودت سبب راحت و آسایش خلق

قطعه شمارهٔ ۴۶ : ای یاد حضرتت چو قدح مایه نشاط

قطعه شمارهٔ ۴۷ : خدایگان وزیران ملک آصف عهد

قطعه شمارهٔ ۴۸ : شها قمری طوق‌دار تو آمد

قطعه شمارهٔ ۴۹ : ایا شاهی که بر الواح گردون

قطعه شمارهٔ ۵۰ : دیدی که محمد مظفر

قطعه شمارهٔ ۵۱ : سپهر فضل و هنر شمس دین که شمس و قمر

قطعه شمارهٔ ۵۲ : ای شهنشاهی که این چرخ مقوس روز رزم

قطعه شمارهٔ ۵۳ : هدهد نامه رسان تاج کرامت بر سر

قطعه شمارهٔ ۵۴ : میر مسعود پیر گشت و هنوز

قطعه شمارهٔ ۵۵ : ایا کریم نهادی که پیش نعمت تو

قطعه شمارهٔ ۵۶ : همنشین بدان مباش که نیک

قطعه شمارهٔ ۵۷ : من که باشم که شوی رنجه به پرسیدن من

قطعه شمارهٔ ۵۸ : ای صاحبی که صاحب دیوان چرخ را

قطعه شمارهٔ ۵۹ : فراز تخت معانی چو کوس فضل زنم

قطعه شمارهٔ ۶۰ : ای امیری که شهسوار فلک

قطعه شمارهٔ ۶۱ : شاها مرا به اسبی موعود کرده بودی

قطعه شمارهٔ ۶۲ : کریما گوش کن گفتار نغزم

قطعه شمارهٔ ۶۳ : سحاب بهر یمین پادشاه روی زمین

قطعه شمارهٔ ۶۴ : ای شهنشاهی جوانبختی که در معراج جاه

قطعه شمارهٔ ۶۵ : گر چو گل خواهی که باشی سرخ روی

قطعه شمارهٔ ۶۶ : ایا ستاره سپاهی که آب شمشیرت

قطعه شمارهٔ ۶۷ : گرچه از اندیشه این واقعه

قطعه شمارهٔ ۶۸ : ستاره کوکبه شاها که بنده از دل و جان

قطعه شمارهٔ ۶۹ : پادشاها بندگان درگه احسان تو

قطعه شمارهٔ ۷۰ : نوکران میر حاج اختچی

قطعه شمارهٔ ۷۱ : عقل را گفتم که عمری پیش ازین چوپانیان

قطعه شمارهٔ ۷۲ : خسروا این امیر کرمان چند

قطعه شمارهٔ ۷۳ : صد را نوکرانت ز برو زیر شدند

قطعه شمارهٔ ۷۴ : یا رب این قوم چه دم سرد و چه افسرده

قطعه شمارهٔ ۷۵ : خسروا نایبان استیفا

قطعه شمارهٔ ۷۶ : آنانکه مقربان شاهند

قطعه شمارهٔ ۷۷ : ای خداوندی که پیش طبع فیاضت سحاب

قطعه شمارهٔ ۷۸ : خسروا یاد می‌کنم هر دم

قطعه شمارهٔ ۷۹ : ای مرغ جان طلب کن ازین آتشین قفس

قطعه شمارهٔ ۸۰ : شاها وزرایی که امینان امیرند

قطعه شمارهٔ ۸۱ : دین پناها کی روا باشد که خلق از مستزاد

قطعه شمارهٔ ۸۲ : ای خسروی که دست و دل کامگار تو

قطعه شمارهٔ ۸۳ : اول آن است که چون نیت عزلت دارد

قطعه شمارهٔ ۸۴ : نفس من اگر چه جانبخش است

قطعه شمارهٔ ۸۵ : هلال غره دولت وجیه دولت و دین

قطعه شمارهٔ ۸۶ : خدایگانا چو شد اشارتت که رهی

قطعه شمارهٔ ۸۷ : چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب

قطعه شمارهٔ ۸۸ : دیگر از خرج پرو دخل کمش چندی قرض

قطعه شمارهٔ ۸۹ : ای جوانبختی که در ایام عدلت باد صبح

قطعه شمارهٔ ۹۰ : ای وزیری که فلک حلقه به گوش در توست

قطعه شمارهٔ ۹۱ : ایا شهی که غبار سپاه منصورت

قطعه شمارهٔ ۹۲ : ای وزیری که دلت همت اگر در بندد

قطعه شمارهٔ ۹۳ : دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاه

قطعه شمارهٔ ۹۴ : شبی زبان فصاحت ز منهیان خرد

قطعه شمارهٔ ۹۵ : ایا سحاب نوالی که از صریر قلم

قطعه شمارهٔ ۹۶ : شها که بود که از فیض بخشش تو بدو

قطعه شمارهٔ ۹۷ : ایا شمع جمع و چراغ ملوک

قطعه شمارهٔ ۹۸ : پادشاها عالم از انصاف تو معمور شد

قطعه شمارهٔ ۹۹ : کدام پیک مبارک قدم دعای مرا

قطعه شمارهٔ ۱۰۰ : طریق نیست سفارش به آسمان کردن

قطعه شمارهٔ ۱۰۱ : شتر وابچه دیار عرب

قطعه شمارهٔ ۱۰۲ : خسرو اخاک درگه تو مرا

قطعه شمارهٔ ۱۰۳ : اگر هزار گنه بنده‌ای کند نبود

قطعه شمارهٔ ۱۰۴ : پریر روز به حمام در فقیری را

قطعه شمارهٔ ۱۰۵ : آنکه از کبر، یک وجب می‌دید

قطعه شمارهٔ ۱۰۶ : ای شهنشاهی که از بهر صلاح مملکت

قطعه شمارهٔ ۱۰۷ : کرا مجال بود کز زبان همچومنی

قطعه شمارهٔ ۱۰۸ : عاشثی شمعا از آن رو چون منت

قطعه شمارهٔ ۱۰۹ : خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود

قطعه شمارهٔ ۱۱۰ : از آبله جرب تن من

قطعه شمارهٔ ۱۱۱ : گر سر ترک کلاه فقر داری ای فقیر

قطعه شمارهٔ ۱۱۲ : قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه

قطعه شمارهٔ ۱۱۳ : ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب

قطعه شمارهٔ ۱۱۴ : ای وزیری که ملک جاه تو راست

قطعه شمارهٔ ۱۱۵ : ماه گردون سلطنت ناگاه

قطعه شمارهٔ ۱۱۶ : دارای شرق و غرب که جود و وقار تو

قطعه شمارهٔ ۱۱۷ : دوش با من خرد از روی نصیحت می‌گفت

قطعه شمارهٔ ۱۱۸ : پناه زمره اسلام تاج دولت و دین

قطعه شمارهٔ ۱۱۹ : اکمل دولت و دین ای شرف منصب تو

قطعه شمارهٔ ۱۲۰ : وجیه دین محمد امیر اسماعیل

قطعه شمارهٔ ۱۲۱ : نظام واسطه عقد گوهر آدم

قطعه شمارهٔ ۱۲۲ : صاحب عادل کمال الدین حسن

قطعه شمارهٔ ۱۲۳ : خدایگانا از حد گذشت و بی مر شد

قطعه شمارهٔ ۱۲۴ : شاها از میان جان و دل بیگاه و گاه

قطعه شمارهٔ ۱۲۵ : صاحب قران مملکت ای آصفی که هست

قطعه شمارهٔ ۱۲۶ : ای خداوندی که هر روز از درت

قطعه شمارهٔ ۱۲۷ : ای کریمی که چون نسیم سحر

قطعه شمارهٔ ۱۲۸ : ای خداوندی که از دریای خاطر دم به دم

قطعه شمارهٔ ۱۲۹ : گر خسیسی زیر بالا کرد و بالایت نشست

قطعه شمارهٔ ۱۳۰ : آصف کفایتا لطف و رافتت

قطعه شمارهٔ ۱۳۱ : خسرو شمس و غرب شمس الدین

قطعه شمارهٔ ۱۳۲ : ای صاحبی که از شرف مدح ذات تو

قطعه شمارهٔ ۱۳۳ : ای وزیری که از خدا همه وقت

قطعه شمارهٔ ۱۳۴ : خسرو یم یمین امیر علی

قطعه شمارهٔ ۱۳۵ : زاهد بگ آفتاب سلاطین شرق و غرب

قطعه شمارهٔ ۱۳۶ : مردم چشم وزارت، مرکز دور وجود

قطعه شمارهٔ ۱۳۷ : پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صواب

قطعه شمارهٔ ۱۳۸ : شاعری سحر آفرینم، ساحری معجز نما

قطعه شمارهٔ ۱۳۹ : ای ز حیای گوهر پاک تو

قطعه شمارهٔ ۱۴۰ : ز هجرت نبوی رفته هفصد و چل و چار

قطعه شمارهٔ ۱۴۱ : جهان مجد و معالی رشید دولت و دین

قطعه شمارهٔ ۱۴۲ : میر سید می‌شناسی بنده را

قطعه شمارهٔ ۱۴۳ : حبذا صدر صفحه‌ای که به است

قطعه شمارهٔ ۱۴۴ : صورت لطف الهی شرف ملت و دین

قطعه شمارهٔ ۱۴۵ : هر چه تا غایت به نام او مقرر بوده است

قطعه شمارهٔ ۱۴۶ : چشم من جای تو بود ای نور چشم

قطعه شمارهٔ ۱۴۷ : صاحب سلطان نشان دستور اعظم شمس الدین

قطعه شمارهٔ ۱۴۸ : همی خرید خر و گاو و گوسفند و گله

قطعه شمارهٔ ۱۴۹ : موجب جمعیت نجوم به عقرب

قطعه شمارهٔ ۱۵۰ : ای تاج سر همه افاضل

قطعه شمارهٔ ۱۵۱ : بر بتان، حسن و جوانی مفروش

قطعه شمارهٔ ۱۵۲ : محیط کوه و قار آفتاب ابر عطا

قطعه شمارهٔ ۱۵۳ : در ره بغداد کز هر جانبی

قطعه شمارهٔ ۱۵۴ : ای وزیری که گر ز کلک تو ابر

قطعه شمارهٔ ۱۵۵ : ایا دریای جود و کان همت

قطعه شمارهٔ ۱۵۶ : ز دور دایره این محیط پرگاری

قطعه شمارهٔ ۱۵۷ : ایا کار و بار اعتباری نداری

قطعه شمارهٔ ۱۵۸ : به حق المعرفت هر کس چه داند کازر و نی را

قطعه شمارهٔ ۱۵۹ : چو بر طلول دیار حبیب بگذشتم

قطعه شمارهٔ ۱۶۰ : هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پای

قطعه شمارهٔ ۱۶۱ : مرحبا ای آصف جم قدر کیوان رفعتم

قطعه شمارهٔ ۱۶۲ : سپهرا من از شادیت غارغم

قطعه شمارهٔ ۱۶۳ : جهنمی زنک زن .......