قطعه شمارهٔ ۱۳۶

هوش مصنوعی: مردم به وزیری نگاه می‌کنند که مرکز وجود و هستی است و نمایانگر بهترین انسان‌ها و اجرام آسمانی، که حاصل جهان و کائنات هستند.

هوش مصنوعی: خلق او، مانند معجزه‌های عیسی و مریم، در دل و جانش است و قدرت او همان‌طور که موسی از قدرتی در دستانش برخوردار بود، در واژه‌هایش و گوشه‌های وجودش متجلی شده است.

هوش مصنوعی: میر فخرالدین مبارک شاه، به خاطر احترام و منزلتی که دارد، به عنوان یک شخص برجسته شناخته می‌شود و در زمان او، زمین به اندازه‌ای ارزشمند است که حتی آسمان نیز به آن فخر می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر موسی (کلیم الله) در طول عمرش با عصایش روح را از موجودات می‌گرفت، هر لحظه انگشتش را بر نی می‌نهاد و صدایی می‌آفرید.

هوش مصنوعی: خورشید از روشنایی به خاطر اراده او به حرکت درآمد، اما در این میان، خنجر سرنوشت بر خاک و آسمان فرود آمد.

هوش مصنوعی: دوست من، من همچون گوهری از دریا آمده‌ام؛ اما چون خریداری برای من نیافتم، ناچار به دور افتاده و بی‌ارزش شدم.

هوش مصنوعی: من مانند جواهر نیستم که به راحتی در دستان کسی بیفتد، بلکه در سرزمینی تیره و تار به سمت بغداد، پایتخت و مرکز قدرت، سفر می‌کنم.

هوش مصنوعی: من قصد دارم که دوباره به دریا بروم و امیدوارم که تو بندهایی را که به پایم بسته‌اید، باز کنی.

هوش مصنوعی: برای مدت ده سال در انتظار ماندن، روزگار مانند آتش بر من سخت گذشته و دردها و آزمایش‌هایم به شکل دود در آمده است.

هوش مصنوعی: سرانجام بخش‌های وجودم یکی یکی در حال ذوب شدن هستند و هر لحظه بیشتر پاک و خالص می‌شوم. این زمان، زمان رهایی است.

هوش مصنوعی: وقتی که مال و ثروتم را در دنیا پخش کرده و آواره می‌شوم، می‌خواهم که نام نیک و مهربانی سلطان در جهان شناخته شود.