قطعه شمارهٔ ۷۷

هوش مصنوعی: ای خداوندی که نزولات آسمانی‌ات بی‌حد و حصر است، اگر شخصی بخواهد به ادعای شایستگی و لیاقت بپردازد، باید بداند که در مقابل سخاوت و عظمت تو، ادعایش بی‌معنا و بی‌شرم است.

هوش مصنوعی: وقتی اراده و عزم تو در هر عرصه‌ای به حرکت درآید، آن‌قدر قدرت و انرژی به دست می‌آوری که حتی غبار زمین هم در کنار تو به تلاطم درمی‌آید.

هوش مصنوعی: اگر اراده‌ات به اندازه‌ای باشد که توجه دنیا را جلب کند، هر گیاهی که بعد از این در باغ رشد کند، مانند شمشاد خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر کسی هندو را به مقام درباری بپذیرد، او به خوشبختی جاودانه‌ای دست می‌یابد و از این لحظه‌ی خوب شادی خواهد کرد.

هوش مصنوعی: با رقیب تو، آسمان هم به شکل مهره‌های نقره‌ای ستاره‌ها می‌بارد و آن به خاطر مهارت اوست.

هوش مصنوعی: دوست من، من در این دنیا حرف دل خود را زده‌ام و نمی‌توان آسمان را متهم کرد که بر من ظلم کند.

هوش مصنوعی: برای من پایه‌ای استوار و محکم بنا کرده‌ای، اما می‌ترسم که زمانه این بنیاد را سست کند.

هوش مصنوعی: اگر تو مرا آزاد کنی، گردن هر بنده‌ای آماده است که از بندگی تو رها شود و به آزادی برسد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خوشبختی و قدرت تو ادامه دارد، این جهان نابسامان به بهشتی آباد تبدیل شود.