قطعه شمارهٔ ۱۱۳

هوش مصنوعی: ای حق که روز و شب مانند نور خورشید، بخشش و نعمت‌های تو بر آسمان‌ها و زمین جاری است.

هوش مصنوعی: فلک به خاطر تو به خاک مسیر تو افتاده و سرمه می‌سازد، به طوری که در چشمانش تصویر تو را مجسم کرده و آن را به عنوان حقیقت می‌بیند.

هوش مصنوعی: من می‌خواهم حال و احوال خود را به‌طور مستقیم بیان کنم، اما از این که می‌خواهم به‌جای توضیح مفصل به صورت مختصر بگویم. در واقع، کار من چیست که این‌قدر دراز و طولانی می‌شود؟

هوش مصنوعی: برای انجام نیکی باید به گونه‌ای عمل کنیم که پس از صرف هزینه، نیازی به قرض گرفتن نداشته باشیم و در واقع نباید به قرض گرفتن متوسل شویم.