قطعه شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: ای آصفی، تو که سرپرست قرآن و حکومت هستی، بدان که سرت، کعبه و قبله برای عرب‌ها و عجم‌هاست.

هوش مصنوعی: در روزی که آسمان هیچ مشکلی نداشت و همه چیز بر وفق مراد بود، تمام امور مملکت به خوبی پیش می‌رفت و به تصمیم‌های هوشمندانه و روشنگرانه توجه می‌شد.

هوش مصنوعی: به دست آوردن موفقیت و رسیدن به اهداف تو به تلاش و اراده خودت بستگی دارد. با یک تکه نان و یک ظرف از بهترین آب و جواهرات، می‌توانی به آرزوها و خواسته‌های خود نزدیک شوی.

هوش مصنوعی: اگر کسی بدون اجازه بر قلم دست بگذارد، دست او مانند تیر آسمانی خواهد بود.

هوش مصنوعی: وجود تو از سر تا پا به اندازه عقل اول پر از فضایل است؛ شایستگی، هنر، تلاش و نیکوکاری در تو تجمع یافته است.

هوش مصنوعی: اگر حکمت پا به آسمان بگذارد، ضعف و ناتوانی آسمان باعث می‌شود که بر زمین بیفتد.

هوش مصنوعی: پای من توانایی و ارزش تو را با عقل سنجید و به این نتیجه رسید که هر بار ارزش تو بیشتر از یک نیمه است.

هوش مصنوعی: دعایی که شخصی با نیت خالص و صادقانه در راه عشق و محبت تو برمی‌دارد، از عالم معنوی و باهدف نزدیکی به تو ناشی می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر چند روز است که او به محضرت نیامده، او را به خطا و قصور متهم نکن.

هوش مصنوعی: سرما به قدری شدت دارد که خورشید و صبح را یخ زده و چشمه بی‌جان و افسرده به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: اگر امروز آفتاب بر برف بتابد، سخت است که بتواند تا فصل بهار هم ادامه یابد.

هوش مصنوعی: پیرو ضعیف مانند جویباری است که به آرامی و به تدریج به سوی مقصد خود می‌رود، جایی که حتی یخ نیز از جایش تکان می‌خورد و قدرت یک فیل را به حرکت در می‌آورد.

هوش مصنوعی: از من عذرخواهی کن، اگر به وسیله قلم از تو عذر خواسته‌ام. چرا که می‌ترسم اگر قدمی به سوی تو بردارم، این قلم بشکند.

هوش مصنوعی: باد به قدری می‌وزد که این آسمان آبی رنگ، در پایان روز از دوردست‌ها به سمت افق می‌چرخد و نقش و نگار خاصی را به وجود می‌آورد.