قطعه شمارهٔ ۷۸

هوش مصنوعی: هر لحظه نام بزرگان را به یاد می‌آورم و به عزت و مقام شاهانه آن‌ها قسم می‌خورم.

هوش مصنوعی: من در کنار کاروان شاه هستم و چون این را مشاهده کرده‌ام، دل‌ام در عشق و دلبستگی گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: چشمم به ناگه زخمی شد و از درد آن، دیگر نتوانستم راه بروم.

هوش مصنوعی: خواستم به تو خدمت کنم و در دل و چشمم تو را ببینم، اما بخت بد مانع شد.

هوش مصنوعی: دل خود را کاملاً از تمام وابستگی‌ها و تعلقاتش آزاد کرده‌ام، اما نمی‌توانم از دیدن آنچه در اطرافم می‌گذرد، خود را جدا کنم.