قطعه شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: از احساس حسرتی که در دل دارم، لب و دستم مثل نگین و تیغ می‌ماند که به جای خوشی، یادآور دوری و غم است.

هوش مصنوعی: تا همیشه بر سقوط و نابودی پادشاه اویس، همگان ناله و افسوس خواهند زد.