قطعه شمارهٔ ۹۸

هوش مصنوعی: ای پادشاه، به خاطر عدالت تو جهان آباد و رونق گرفته است. همچنین از تو می‌خواهم که این آبادانی را برای همیشه حفظ کنی.

هوش مصنوعی: تمام توجه و دقت تو، سرنوشت شرق و غرب دنیا را تحت تأثیر قرار داده است. گاهی با دیدگاه یک هندو و گاهی با دیدگاه یک فرمانروای بزرگ، به آنچه در اطراف می‌گذرد نگاه می‌کنی.

هوش مصنوعی: زمانی که موهبت خنجر ملک ایرج به تو رسید، تصمیم به سفر به سرزمین سلم و ملک تور بگیر.

هوش مصنوعی: دستش به دور نور صبح و شب بر افراز، شام را به نور شمشیرش روشن کرده است. در نیم روز، لشکری که در گرد آمده، حالتی تاریک و وحشتناک دارد.

هوش مصنوعی: روز و شب، آنها همچون گنجشکانی نازنین در درگاه تو هستند، در خانه‌ی خود مانند عنبر و کافور می‌درخشند.

هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی، صبح هنگام، باد پرده را از روی غنچه کنار می‌زند. اما می‌خواهم بگویم که پس از آن، بهتر است گل را در پوشش نگه داری.

هوش مصنوعی: ای معبود، اگر از آستان تو دور هستم، لطفاً مرا معذور بدار و در مشکلاتی که به خاطر غیاب من پیش می‌آید، مرا ببخش. دین من پناهگاهی است که به تو وابسته‌ام.

هوش مصنوعی: سختی پیری و بیماری و دوری از تو، جانم را به لب خواهد رساند. ای پروردگار، مرا از این حال دور نگه‌دار.

هوش مصنوعی: امیدهای خود را به اراده و مهر تو، ای پادشاه، گره زده‌ام. از تو، که همت بلندی داری، می‌خواهم بر این بنده زار و ناتوان توجه کنی.

هوش مصنوعی: در سایه پرچمت، مردم جهان در آرامش به سر می‌برند. پرچم او، ای خدا، همیشه و جاودانه خواهد بود.