قطعه شمارهٔ ۹۲

هوش مصنوعی: ای وزیری که اگر اراده کنی، می‌توانی گره‌های مشکلات را باز کنی و معضلات را حل کنی، مانند اینکه یک نگاه از ابروی آسمان، قادر به گشایش امور است.

هوش مصنوعی: شکوه و عظمت تلاش تو باعث شده که حتی ستاره‌ها هم به تو احترام بگذارند و گردن کلفت‌ها به فرمان تو سر تسلیم فرود بیاورند.

هوش مصنوعی: در زمان نوشتن تو، بهرام (سیاره‌ای که سمبل جنگ و جنگجویی است) هیچ قدرتی ندارد، زیرا زبان و لب تو مانند شمشیری هستند که به خون آغشته شده است.

هوش مصنوعی: هر چیزی که در دوران تو به واسطه عقل انجام شده، بازگشت به سخن خواجه دارد. در این مورد، او چه نظری دارد؟

هوش مصنوعی: شب گذشته ماه از خورشید خواست که چراغی به او بدهد و گفت که پروانه باید دستوری برای او صادر کند.

هوش مصنوعی: دوست عزیز، می‌دانی که در این دنیا هر لحظه واقعه‌ای جدید به وجود می‌آید و تغییرات و حوادث در حال رخ دادن است.

هوش مصنوعی: تو با نیکی و صفای خود از آب پاک‌تر هستی، پس جای تعجب نیست اگر پای تو بر سنگ نیز بیفتد.

هوش مصنوعی: شاید گاهی دنیا در دست او باشد و زمانی دیگر، شمس با شمشیرش ضربه‌ای بزند و یا اینکه زمین را زیبا و تماشایی کند.

هوش مصنوعی: اگر شدت عشق و دلبستگی کم شود، چه جای تعجب است که مستی و شیدایی ناشی از نگاه زیبای معشوق بیشتر شود.

هوش مصنوعی: تکاپوی اراده‌ی بزرگ تو هرگز متوقف نمی‌شود، حتی اگر در موقعیتی که در حال شکست است، پیروزی هم به دست آید.

هوش مصنوعی: امیدوارم همچنان سایه انصاف تو بر جهان باقی بماند تا همه در آرامش و زیر پرچم عدالت تو زندگی کنند.