خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

نیر تبریزی » غزلیات

شمارهٔ ۱ : زد ننگ عشق کوس ملامت به نام ما

شمارهٔ ۲ : چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه را

شمارهٔ ۳ : بستی برشته سر مو پای و دست ما

شمارهٔ ۴ : بجان دوست که از درمران گدائی را

شمارهٔ ۵ : چند در بند کشم این دلِ هرجایی را

شمارهٔ ۶ : نفس بازپسین است ز هجرت جان را

شمارهٔ ۷ : در کمالت چه دهم داد سخندانی را

شمارهٔ ۸ : صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما را

شمارهٔ ۹ : کس نزد پای بگویت که نه سر داد آنجا

شمارهٔ ۱۰ : از حد گذشت جلوه فروهل نقاب را

شمارهٔ ۱۱ : سال‌ها گوشه غم بود دل ریش مرا

شمارهٔ ۱۲ : مده به باد سر زلف عنبر‌آسا را

شمارهٔ ۱۳ : بی می نتوان برد به‌سر فصل خزان را

شمارهٔ ۱۴ : در پردهٔ حُسن روی تو شد پرده‌در مرا

شمارهٔ ۱۵ : جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشب

شمارهٔ ۱۶ : گیرم اندر دل پر درد هزاران غم از اوست

شمارهٔ ۱۷ : چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیست

شمارهٔ ۱۸ : در کار عشق حاجت تیغ و خدنگ نیست

شمارهٔ ۱۹ : امروز خرمن گل و نسرین و سوسن است

شمارهٔ ۲۰ : زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست است

شمارهٔ ۲۱ : هر شکاری شود از چنگل شهباز گرفت

شمارهٔ ۲۲ : لوحش الله صنما این چه دهان است و لب است

شمارهٔ ۲۳ : گر باده کشانرا طرب از باده ناب است

شمارهٔ ۲۴ : زلف سرکش بین که پروای پریشانیش نیست

شمارهٔ ۲۵ : لب عذرا که دل وامق از آن خونین است

شمارهٔ ۲۶ : چند برد زاهد انتظار قیامت

شمارهٔ ۲۷ : هوسم کشد نگارا ز حلاوت عتیبت

شمارهٔ ۲۸ : مگر قدم به ره عشق هشتن آسان است

شمارهٔ ۲۹ : همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر است

شمارهٔ ۳۰ : آن نه زلفی‌ست که پیچیده به دور ذقن است

شمارهٔ ۳۱ : نوش لب یار نیم خند است

شمارهٔ ۳۲ : ما را به در میکده دادند اقامت

شمارهٔ ۳۳ : بهای قند چه داند که در جهان چند است

شمارهٔ ۳۴ : ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیست

شمارهٔ ۳۵ : خبر ما که برد باز بدان لعبت مست

شمارهٔ ۳۶ : کدام آیت رحمت که در جبین تو نیست

شمارهٔ ۳۷ : صنما زخم دل از چاره اغیار گذشت

شمارهٔ ۳۸ : جانا حیوه من زلب می پرست تست

شمارهٔ ۳۹ : آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیست

شمارهٔ ۴۰ : جنبش کبک بزیبائی رفتار تو نیست

شمارهٔ ۴۱ : تا دل من ریش و لعل و نمکین است

شمارهٔ ۴۲ : چند عمر اندر پی آب سکندر بگذرد

شمارهٔ ۴۳ : مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارد

شمارهٔ ۴۴ : آن نه مست است که می خورد و ببازار افتاد

شمارهٔ ۴۵ : حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آید

شمارهٔ ۴۶ : چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آید

شمارهٔ ۴۷ : سرخوشانی که شراب لب مستانه زدند

شمارهٔ ۴۸ : همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آید

شمارهٔ ۴۹ : دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتد

شمارهٔ ۵۰ : خون من جای می ار خورد لبش نوشش باد

شمارهٔ ۵۱ : نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشد

شمارهٔ ۵۲ : ساقی مجلس گشود زلف سمن سود

شمارهٔ ۵۳ : رنجه مباش ، ار دل ، از تو در گله باشد

شمارهٔ ۵۴ : ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کند

شمارهٔ ۵۵ : مرغی شکسته درخور تیر ستم نبود

شمارهٔ ۵۶ : یاد موی توام از دیده به در می‌نرود

شمارهٔ ۵۷ : زلف به ملک حسن به سر تا کله نهاد

شمارهٔ ۵۸ : نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بود

شمارهٔ ۵۹ : خیل خیال تست که بر چشم ما رود

شمارهٔ ۶۰ : مهل آن روی که از پرده پدیدار آید

شمارهٔ ۶۱ : ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آید

شمارهٔ ۶۲ : هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتد

شمارهٔ ۶۳ : از تو نتابم رخ ای نگار بمعبود

شمارهٔ ۶۴ : گر چونتو در آفاق جفار کار نباشد

شمارهٔ ۶۵ : جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آید

شمارهٔ ۶۶ : چه شدی کار من دلشده یکسر می‌شد

شمارهٔ ۶۷ : عنبرین‌موی تو ، بر طرف جبین می‌گذرد

شمارهٔ ۶۸ : زلف جانان سحر از باد صبا در هم شد

شمارهٔ ۶۹ : نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزد

شمارهٔ ۷۰ : نه من از تنگی دام است که در فریادم

شمارهٔ ۷۱ : خیز تا معتکف خانۀ خمار شویم

شمارهٔ ۷۲ : تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود

شمارهٔ ۷۳ : دلبر من به چهره چون زلف معنبر آورد

شمارهٔ ۷۴ : اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارد

شمارهٔ ۷۵ : افسرده دلان شورت نادیده بسر دارد

شمارهٔ ۷۶ : جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبود

شمارهٔ ۷۷ : گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانند

شمارهٔ ۷۸ : بتان چو زلف مسلسل به تاب می‌سازند

شمارهٔ ۷۹ : در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شود

شمارهٔ ۸۰ : شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذرد

شمارهٔ ۸۱ : عمری که بی‌تو ای مه نوشاد می‌رود

شمارهٔ ۸۲ : این خودسری که زلف تو ای دلربا کند

شمارهٔ ۸۳ : تا سر کار تو با خانۀ خمار افتاد

شمارهٔ ۸۴ : انس من ایشیخ با می است و دف و عود

شمارهٔ ۸۵ : یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاه

شمارهٔ ۸۶ : محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکند

شمارهٔ ۸۷ : بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیر

شمارهٔ ۸۸ : ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخر

شمارهٔ ۸۹ : نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگر

شمارهٔ ۹۰ : هندوی چشم و خال و خط و زلف مشک‌بیز

شمارهٔ ۹۱ : شد روی یار جلوه‌گر از زلف مشک‌بیز

شمارهٔ ۹۲ : ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریش

شمارهٔ ۹۳ : گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیش

شمارهٔ ۹۴ : نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیش

شمارهٔ ۹۵ : کجا به گوش رسد ناله‌های زار منش

شمارهٔ ۹۶ : عاشق که رنج عشق نداند ز راحتش

شمارهٔ ۹۷ : جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانش

شمارهٔ ۹۸ : دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانش

شمارهٔ ۹۹ : چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغ

شمارهٔ ۱۰۰ : گفتم رقم کنم به تو حال دل ملول

شمارهٔ ۱۰۱ : من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشم

شمارهٔ ۱۰۲ : هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویم

شمارهٔ ۱۰۳ : با تو نخواهم رخ حور ای صنم

شمارهٔ ۱۰۴ : گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنم

شمارهٔ ۱۰۵ : خم ابروی تو تا با مژه پیوست به هم

شمارهٔ ۱۰۶ : که برگذشت که خون می‌رود ز چشم ترم

شمارهٔ ۱۰۷ : بپای دار کشد محتسب ز میکده مستم

شمارهٔ ۱۰۸ : می بنالم که بسر وقت رسد صیادم

شمارهٔ ۱۰۹ : خیز تا معتکف خانه خمار شویم

شمارهٔ ۱۱۰ : زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشم

شمارهٔ ۱۱۱ : به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارم

شمارهٔ ۱۱۲ : دل به دریا زدن از چشم تر آموخته‌ام

شمارهٔ ۱۱۳ : دل گسست از من و با چشم تو پیوست به هم

شمارهٔ ۱۱۴ : سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانم

شمارهٔ ۱۱۵ : عهدها شد که نکردی به نگاهی شادم

شمارهٔ ۱۱۶ : من ای حریف نه مرد شراب گلگونم

شمارهٔ ۱۱۷ : خون شد دل از علایق ناسوت کثرتم

شمارهٔ ۱۱۸ : ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین من

شمارهٔ ۱۱۹ : ای غلام بر سیمین تو زرین کمران

شمارهٔ ۱۲۰ : ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کن

شمارهٔ ۱۲۱ : ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زن

شمارهٔ ۱۲۲ : به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از من

شمارهٔ ۱۲۳ : بگذار تا بماند چشمم به رهگذاران

شمارهٔ ۱۲۴ : عمر این گردش ایام چه خواهد بودن

شمارهٔ ۱۲۵ : دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کن

شمارهٔ ۱۲۶ : من و وصال تو از خواب عجب خیالست این

شمارهٔ ۱۲۷ : چند بیهوده دلا اینهمه افغان از من

شمارهٔ ۱۲۸ : ای که با لشکر مژگان دراز آمده‌ای

شمارهٔ ۱۲۹ : بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانه‌ای

شمارهٔ ۱۳۰ : طوقی ز خط بدور زنخدان کشیده‌ای

شمارهٔ ۱۳۱ : سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شده‌ای

شمارهٔ ۱۳۲ : از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تو

شمارهٔ ۱۳۳ : سوزنده آتشی که شود پخته خام از او

شمارهٔ ۱۳۴ : ای صورت زیبای تو مرآت معانی

شمارهٔ ۱۳۵ : امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داری

شمارهٔ ۱۳۶ : دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتی

شمارهٔ ۱۳۷ : چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی

شمارهٔ ۱۳۸ : ز کمان ابروی دل‌نشین، چو خدنگ غمزه رها کنی

شمارهٔ ۱۳۹ : نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییری

شمارهٔ ۱۴۰ : خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابی

شمارهٔ ۱۴۱ : در خاطر منی و به دل تیغ می‌زنی

شمارهٔ ۱۴۲ : شبی پرسیدم از خلوت نشینی

شمارهٔ ۱۴۳ : بر آن سری که بگیری ز لعل او کامی

شمارهٔ ۱۴۴ : من خود مجرّد از همه نام و نشانمی