شمارهٔ ۳۳

هوش مصنوعی: قیمت قند را چه کسی می‌فهمد در حالی که در دنیا کسانی هستند که در کنار پسته‌ شیرین، شاداب و خوشحال زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: بیا که در اینجا به حضورت نیاز داریم و دل من از غم دوری‌ات می‌سوزد. اگر تو گریه کنی، دل من را شادی خواهد گرفت.

هوش مصنوعی: کسی که از من فرار کرده و در پاسخ می‌گوید برگرد، باید بداند که دل من همچنان خواهان اوست و از جدایی رنج می‌کشد.

هوش مصنوعی: دل عاشق تو، به هر کجا که بری، آرزوی لب‌های تو را دارد. چه شگفت‌انگیز است که بنده همیشه به خداوند امید دارد و چشم به راه اوست.

هوش مصنوعی: اگر به صداقت من شک نداری، به موهای مجعدش قسم می‌خورم که نقض عهد و بی‌وفایی در عشق، نشانه‌ی ناپاکی است.

هوش مصنوعی: اگر مریم با غیرت شود، جای تعجب ندارد، چون حوا، مادری همچون تو دارد.

هوش مصنوعی: اگر در این فصل پاییز خواهان بوی خوش گل‌ها هستی، بیا که دامن طبیعت پر از گل‌ها و زیبایی‌هاست.

هوش مصنوعی: عشق باعث شد که ما دچار بحران و شکست شویم، اما این شکست از هزار پیوندی که داریم، ارزشمندتر است.

هوش مصنوعی: تنم از درد عشق خم شده است، اما رقیب نمی‌گوید که این بدن گاه در برابر مشکلات همچون کوه الوند محکم و استوار است.

هوش مصنوعی: من به خاطر خوبی و وفای تو احساس خوشبختی می‌کنم، و تو به خاطر بدرفتاری‌ات نگران نیستی. اما برای من مهم نیست که دنیا چگونه تغییر می‌کند، چون وفا و جفا هر دو همیشه وجود دارند.

هوش مصنوعی: عزیزم، بیا که امروز صدای دل‌انگیز و شیرین لب زیبای معشوقه در فضا پیچیده و بوی خوش پسته، بادام، شکر و قند به مشام می‌رسد.

هوش مصنوعی: برای آزاد شدن از قید و بند زندگی، لازم است که جان خود را فدای عشق تو کنم، چون موهای تو همچون حلقه‌ای است که مرا به خود جذب کرده و در بند نگاه داشته است.