برگردان به زبان ساده
نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیش
کفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
هوش مصنوعی: نه زاهد با عبادت خود مرا به راه راست هدایت کرد و نه کشیش با نشانههای مذهبیاش. بلکه زیبایی و زلف تو باعث شد تا از همه اعتقادات و باورهای قبلی خود آزاد شوم.
دوست گر وقت تماشاست به دیوانۀ خویش
سنگ طفلان ز پی و راه بیابان در پیش
هوش مصنوعی: اگر دوستی هنگام تماشا با دیوانگی خود همراه است، باید گیرد سنگ کودکان را و در مسیر بیابان قدم بردارد.
با هوای لب خندان تو نیشم همه نوش
با خیال سر مژگان تو نوشم همه نیش
هوش مصنوعی: با لبخند تو، همه دردهای من به خوشی تبدیل میشود و با خیال مژههایت، تمام شادیهایم به غم بدل میگردد.
در سیهروزی ما این همه ای زلف مکوش
با حذر باش ز جمعیت دلهای پریش
هوش مصنوعی: در روزهای سخت و سیاه ما، نگران زلف سیاه او نباش؛ مراقب باش که دلهای پریشان را بیشتر نرنجانی و به هم نریزی.
لب طناز تو پرناز و مرا حوصله کم
چشم غماز تو خونخوار و مرا حوصله بیش
هوش مصنوعی: لبهای زیبا و دلربای تو بسیار فریبنده است، اما من حوصلهام کم است. چشمان زیرک و جذاب تو بسیار تند و خشن به نظر میرسند، در حالی که من حوصلهام زیاد است.
من نتابم ز کمانخانۀ ابروی تو روی
مژه گو تیر جفا پاک بپرداز ز کیش
هوش مصنوعی: من نمیتوانم از کمان ابروی تو دور شوم، همچنان که تیر جفا از روی مژهام رها نمیشود.
تیغ تیز از سر آن خط سیه باز مگیر
لاوه بر روی خود ای دوست مکش دشمن خویش
هوش مصنوعی: از سر آن خط تیره و سیاه، با تیغ تیز چیزی را جدا نکن. ای دوست، بر روی خودت اثر بگذار و دشمن خودت را نکش.
ناسپاس است اگر حق نمک نشناسد
سالها خون جگر داده لبت بر دل ریش
هوش مصنوعی: اگر فردی قدردان زحمات دیگران نباشد، ناسپاس و بیمهری کرده است، بهویژه زمانی که برای او هزینههای زیادی پرداخت شده و احساسات عمیقتری در این رابطه وجود داشته باشد.
خنده بر ریش رقیبت چه کنم گر نکنم
که کند غرقه به ناچار نشت بحشیش
هوش مصنوعی: اگر رقیب من به من بخندد، چه کار میتوانم بکنم؟ باید خود را نجات دهم و نمیتوانم اجازه دهم که در این وضعیت بمانم.
تو که شب با منی اندیشۀ فردا جهل است
کار امروز به فردا نگذارد درویش
هوش مصنوعی: اگر اکنون در کنار من هستی، فکر کردن به فردا نشان از نادانی است. فرد باید امروز را دریابد و کارهایش را به فردا واگذار نکند، حتی اگر درویش باشد.
میزند بر در دل حلقه نهانی غم دوست
نیرا خانه بپرداز ز بیگانه و خویش
هوش مصنوعی: غم دوست مانند حلقهای به در دل کوبیده میشود، پس کاش خانه را از بیگانه و آشنا خالی کنی.
