دلبر من به چهره چون زلف معنبر آورد
مهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
میوه ندید سرو را کس به جهان تو بوالعجب
از چه گلی که سرو تو میوهٔ شکّر آورد
صد ره اگر بری سرم شعلهٔ شمع پیکرم
سوزد و ریزد اشک خون تا سر دیگر آورد
زندهبهگور اگر کند کس نکند ملامتش
مام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد
اطلاعات
وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
قالب شعری:غزل
منبع اولیه: سید محمدرضا شهیم
تعداد ابیات: 4
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
دلبر من به چهره چون زلف معنبر آورد