شمارهٔ ۶۴

هوش مصنوعی: اگر در جهان کسی مانند تو وجود نداشته باشد، انصاف و عدالت هم نمی‌تواند به شوخی‌های تو نزدیک شود، چرا که تو بسیار یکتا هستی.

هوش مصنوعی: نزدیک من هیچ نشانه‌ای از لذت عشق او نیست، زیرا دلی که به عشق او کشیده شده، نمی‌تواند دل‌آزار باشد.

هوش مصنوعی: ای کاش در خواب می‌بودم و در آغوش بختی خوش، در حالی که سرگشته و گیج و مدهوش بودم و بیدار نمی‌شدم.

هوش مصنوعی: می‌خواهم در شب وصالت شمعی روشن کنم که هیچ چیزی جز تصویر تو بر روی دیوار نیفتد و سایه‌ات تحت تأثیر قرار نگیرد.

هوش مصنوعی: از شدت ناله و گریه‌ام بر روی جگرم، می‌ترسم که من از دنیا بروم و شکارچی متوجه نشود.

هوش مصنوعی: درخت زنده به زندگی ادامه می‌دهد و در عین حال نمی‌تواند خودش را آزاد کند. کسی که در دام گرفتار شده، حتی اگر کافر باشد، نمی‌تواند از وضع خود رهایی یابد.

هوش مصنوعی: می‌گویم وقتی که از کنارم عبور کنی، دنبالت می‌کنم؛ زیرا می‌دانم که نمی‌توانی به راه رفتن ادامه دهی.

هوش مصنوعی: بهتر است در کنار هم باشید و عشق و محبت را دریابید، چرا که روزی خواهد آمد که دیگر نه می‌توان بوسه‌ای رد و بدل کرد و نه کسی برای آن ارزشی قائل خواهد بود.