شمارهٔ ۱۰۸

هوش مصنوعی: حسرت می‌خورم که در زمان مناسب، صیاد من را پیدا خواهد کرد. من از تنگی دام شکایت ندارم، بلکه از فریادی که سر می‌زنم، ناراحتم.

هوش مصنوعی: دل من از این باغ سبز و خوشگل سیر شده است، ای کاش که قفس صیاد به خودش توجه می‌کرد.

هوش مصنوعی: تیر وقتی از کمان رها می‌شود، دیگر نمی‌تواند بازگردد. با این حال، من چه کنم که دل خود را از دست داده‌ام و از نصایح پیران نیز بی‌توجه هستم.

هوش مصنوعی: روز خوشی که بلا و مشکلات از سرم دور شد و خوشحالم از اینکه دوباره به حالت اولیه و بنیادین خودم برگشتم.

هوش مصنوعی: من که از بهشت برین دل‌خوش و شاداب بودم، وقتی به کوی تو رسیدم، تمام خستگی‌ها و نگرانی‌هایم از یادم رفت.

هوش مصنوعی: آقای سخت‌پسند است و من از اینکه به او خدمت کنم، شرم دارم، بنابراین تصمیم گرفته‌ام که آزاد باشم.

هوش مصنوعی: به جای توجه به حرف‌ها و صداها، باید به ظاهر محبوب نگاه کرد. عشق در دانش و بصیرتی که به روشنی می‌افزاید، خود را نمایان می‌کند.

هوش مصنوعی: انتقاد از انسان خاکی نمی‌تواند به عنوان یک روش درست رفتار تلقی شود، حتی اگر او به این مکان ویران و خراب وارد شده باشد.

هوش مصنوعی: سلطان ازل لطفی خواست تا از سجده‌ی خاک، بار این خودخواهی بیهوده را از دوش من برگیرد.

هوش مصنوعی: نگران نخواهم بود که بار سنگین غم را به دوش بکشم، زیرا دلیل خودبینی و زرق و برق من، همچون فرشی از غم و اندوه، از سرم کنار رفته است.

هوش مصنوعی: اگر نیکی و محبت پادشاه شامل حال من نشود، هرگز نمی‌توانم به دیوان اعمال خود دست پیدا کنم و در نتیجه نمی‌توانم به جایی برسم.

هوش مصنوعی: وارث سروی است که برترین نوشندگان بهشت است، او از خانواده‌ای بزرگ و محترم در طوس می‌آید، و با نام و یاد غلامش به دنیا آمده است.