مقطعات
ادیب الممالک
»
دیوان اشعار
»
مقطعات
شمارهٔ ۱ - خطاب به آقای میرزا احمدخان مدعی العموم : چامه من پیش گفتارت بدان ماند که کس
شمارهٔ ۲ - در نکوهش خطیبان بی زبان آغاز مشروطیت فرماید:«بوالعنبس » : بود «بوالعنبس » خطیب فحل و شیخ نامور
شمارهٔ ۳ : خدایگانا من بنده آنکسم که بصدق
شمارهٔ ۴ : اف بر این دیوان سرا، لعنت بر این دیوان که برد
شمارهٔ ۵ : دولت جاوید خواهم از در یزدان
شمارهٔ ۶ - ذیل تصویر خود در مدح نقش نقاش نوشته : حبذا نقشی که بنمود آشکارا
شمارهٔ ۷ - ترجمه از عربی در نکوهش جنگ : جنگ در اول بود بسان عروسی
شمارهٔ ۸ - نقل از روزنامه ادب سال سوم شمارهٔ سوم صفحه بیست و چهارم : ملک تجرید است بنگاهم که از روز ازل
شمارهٔ ۹ : کاشکی بودی مرا طبعی چو قلزم در خروش
شمارهٔ ۱۰ : فراموشم نشد پندی که میگفت
شمارهٔ ۱۱ : زهی قدت چو نخل طور سینا
شمارهٔ ۱۲ - امام محمد زکریا : محمد زکریا طبیب رازی را
شمارهٔ ۱۳ : همیشه شمس به قصد تو گشته یار زحل
شمارهٔ ۱۴ - خطاب به میرزا احمدخان اشتری : الحذر ای مدعی العموم که دزدی
شمارهٔ ۱۵ : گویند در جزایر بحر وسیط بود
شمارهٔ ۱۶ : ای که دایم کدیور قلمم
شمارهٔ ۱۷ : آن شنیدم چو ابوالقاسم مستکفی را
شمارهٔ ۱۸ - در آغاز سلطنت محمد علیشاه و امیدواری به همراهی وی با مشروطه و آزادی فرماید : رایت و دیهیم و خاتم و کمر و تخت
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ جلوس محمد علی شاه : تا محمد علی شه قاجار
شمارهٔ ۲۰ : شنیدهام چو سلیمان به تخت داد نشست
شمارهٔ ۲۱ : مروان بن محمد مروان بن حکم
شمارهٔ ۲۲ - در ستایش فارس : به گرد پارس حصاری ز پارسا گردست
شمارهٔ ۲۳ - قطعه : مثل زنند خری را که زیر بار گران
شمارهٔ ۲۴ - در جشن افتتاح مدرسه سادات فرماید : مرغان بهشتی به سحر نغمه سرایند
شمارهٔ ۲۵ - در باب لزوم ختنه فرماید : خداوندا حدیثی با تو گویم
شمارهٔ ۲۶ - در نکوهش رئیس صلح چالمیدان تهران فرماید : بصلحیه چالمیدان بود
شمارهٔ ۲۷ : گرفتن زن و افعی بسی بود آسان
شمارهٔ ۲۸ : یکشنبه یازدهم ربیع الاول یکهزار و سیصد و هشت بود که کارگزاران حضرت مستطاب اقدس والا روحی فداه این چاکر خانزاد را در دربار آسمان مدار بخواستند تا شعرخوانی کنم سلطان علیخان که یکی از محترمین محارم خلوت و منشیان آستان اقدس آن حضرت است حاضر بود حضرت ولیعهدی روحی فداه بر سبیل مطایبه بیتی دو سه از چاکر خواستند که مشارالیه را هجا گویم و من چون اطاعت فرمان را ناگزیر بودم با اینکه هجو مردمان گفتن خاصه بزرگان را از قانون فضل و رویت خود دور میدانستم این قطعه را در همان ساعت بگفتم و همگان را باعث آفرین بر من گردید.
شمارهٔ ۲۹ : شنیده ام که ازین خطه دیر گاهی علم
شمارهٔ ۳۰ : در فتح ری نمود سپهدار نامدار
شمارهٔ ۳۱ : بیگانه چو شد رئیس قومی
شمارهٔ ۳۲ - شاه و وزیر و گربه دست آموز : شنیده ام که شهی با وزیر خود میگفت
شمارهٔ ۳۳ - در تاریخ تاسیس بیمارستان زنان و کودکان تهران : در عهد شه زمانه احمد
شمارهٔ ۳۴ - در سال اول مشروطه سروده است : بیچاره آدمی که گرفتار عقل شد
شمارهٔ ۳۵ : چشم مست تو مگر یپرم بمب انداز است
شمارهٔ ۳۶ : استاد فاضلان سخنور ذکاء ملک
شمارهٔ ۳۷ - در وجه تسمیه بورانی : شنیده ام که ز کشک و کدو برانی را
شمارهٔ ۳۸ - در تهنیت وزارت دربار امیر بهادر جنگ ۱۳۲۲ : ایا امیر جوان بخت شاد زی که کنون
شمارهٔ ۳۹ : مالیکه در جهان پی تقدیر و سرنوشت
شمارهٔ ۴۰ : همه صاف طینت همه پاکدامن
شمارهٔ ۴۱ : شیخ عبدالغفور تبریزی
شمارهٔ ۴۲ : گویند هر که خانه حق را نهاد خشت
شمارهٔ ۴۳ : بسکه از بخت خویش مایوسم
شمارهٔ ۴۴ - در وجه تسمیه مهلبی : مهلب ابن ابی صفره میرزادی را
شمارهٔ ۴۵ : دریده کوس و نفیر و علم شکسته ابوالفتح
شمارهٔ ۴۶ : تا که سردار اسعد اندر ری
شمارهٔ ۴۷ - اندرز : آن شنیدستم کز بیشه یکی شیر ژیان
شمارهٔ ۴۸ - ادیب الممالک : در سفر دوم که بآذربایجان آمده بودم این قطعه را از تبریز به کردستان خدمت خداوندزاده آقای عبدالحسین خان امیر تومان که به سالارالملک ملقب است و ایالت کردستان به وی مفوض می باشد فرستادم و در آن بر سبیل مطایبه اشعاری است بر اینکه میرزاعلی اکبر وقایع نگار که خود را در این دولت بقلب صادق الملکی ملقب کرده اسم مرا که صادق است به تقلب فرا گرفته.
شمارهٔ ۴۹ : چو سالار دولت پی جنگ ملت
شمارهٔ ۵۰ : مردم ایران دو فرقهاند که هر یک
شمارهٔ ۵۱ - ماده تاریخ عزل عین الدوله : چونکه براخیه خر میر آخور
شمارهٔ ۵۲ : آن شنیدم خیمه ای از شاه روس
شمارهٔ ۵۳ - ماده تاریخ حاج آقا محسن عراقی : حجت الاسلام کهف الحق ملا ذالمسلمین
شمارهٔ ۵۴ - ترجمه گفتار شاهنشاه - برزو پورلهراسب : بی نصیب از آبرو باشد به گیتی
شمارهٔ ۵۵ : بار خدایا مگیر سایه خود را
شمارهٔ ۵۶ : ای وزرای عظام ای که در این ملک
شمارهٔ ۵۷ : سپه را گاه زاری بر سپهسالار اعظم شد
شمارهٔ ۵۸ : به درگاه دانش که باشد که از من
شمارهٔ ۵۹ : از سر این شهریار تاج بنازد
شمارهٔ ۶۰ - اندرز به سپاس : شکر کنید ای پسران وطن
شمارهٔ ۶۱ - در رحلت مظفرالدین شاه : تو مپندار شه مظفر مرد
شمارهٔ ۶۲ : چو از جهان به جنان شد علی اکبر خان
شمارهٔ ۶۳ - تقریظ بر کتاب گوهر خاوری : به نام خسروی این داستان کنم آغاز
شمارهٔ ۶۴ : پرنس ارفع دولت جهان هوش و خرد
شمارهٔ ۶۵ - عید غدیر ۱۳۲۳ در مجلس عقد ظهیرالاسلام : دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد
شمارهٔ ۶۶ : شاهین تیز پنجه زرین پرم پرید
شمارهٔ ۶۷ - در تقریظ طبع شاهنامه امیربهادری : شاه ایران را برای صید به نخجیر شرف
شمارهٔ ۶۸ : بحر رحمت آسمان مکرمت شه کامران
شمارهٔ ۶۹ - خطاب به خازن عدلیه : خازن صندوق عدلیه شدی
شمارهٔ ۷۰ - راجع به چوبداران گوسفند فروش : بهنگام تقاضا هر که مال چوبداران را
شمارهٔ ۷۱ : مرا عالم وطن باشد بشر خویش
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی : به عیسی بگو کز خرش پی ببرد
شمارهٔ ۷۳ : بخوان و خانه ات گر شکر و زر
شمارهٔ ۷۴ : شب پاسی را هر آنکه آماده کند
شمارهٔ ۷۵ : مهترابا یگانه منشی تو
شمارهٔ ۷۶ - در نعت حضرت رسالت : آن درختی که چون ز خاک برست
شمارهٔ ۷۷ : مگرد ای پسر گرد دانش که دانش
شمارهٔ ۷۸ : گیرم که زبان به ناله نگشایم
شمارهٔ ۷۹ : عضدالدوله را ز بنده بگوی
شمارهٔ ۸۰ - در زیر عکس منتظم الدوله مصطفی قلیخان فیروزکوهی نبشتم : بنگر جمال منتظم الدوله کافتاب
شمارهٔ ۸۱ : آن را که پدر تجربت و فضل نیاموخت
شمارهٔ ۸۲ : حکایت من و این کدخدا در این سامان
شمارهٔ ۸۳ : شاهین تیز پنجه زرین پرم پرید
شمارهٔ ۸۴ : به دستش گاه تیغ و گاه خامه
شمارهٔ ۸۵ : اندر پی اقتباس نورم
شمارهٔ ۸۶ - به وزیر اوقاف وقت نگاشته است : کارهای مملکت از قاف تا قاف ای وزیر
شمارهٔ ۸۷ - تهنیت : جهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام
شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاه : در بوستان سروش همی روید از درخت
شمارهٔ ۸۹ - فکاهی : به و لله و به با لله و به تا لله
شمارهٔ ۹۰ : در نوزدهم صفر هزار و سیصد و هشت آقامیرزا علی حکیم باشی را حضرت اقدس روحی فداه در مطایبه ببر الحکماء فرمودند و دستوری دادند که من بنده قطعه ای در این باب عرضه دارم حکیم باشی هم ازین اطاعت رنجه خاطر بود لهذا این ابیات را بر پاره کاغذی نوشته بعرض رسانیدم هم پسند خاطر اقدس واقع شد و هم حکیم باشی خوشنودی یافت .
شمارهٔ ۹۱ - در مدح حضرت امیر «ع » به پارسی خالص : شهی که موردم تیغش اژدهائی بود
شمارهٔ ۹۲ : نه مه غذای فرزند از خون حیض باشد
شمارهٔ ۹۳ : چون در زریق که اکنون ملک حاجی حسینقلی خان نظام الدوله است جناب بیگلربیکی آذربایجان که شمس المعالی در حسرت نعمت وی مرده بود متقبل شد که مرا هدیه باز فرستد و پس از آن روزگار به طفره همی گذرانید من این قطعه بگفتم و جناب اجل برای وی فرستادند تا تکلیف خود بدانست و به قانون خود رفتار نمود
شمارهٔ ۹۴ : خسروا ای که ز ابر احسانت
شمارهٔ ۹۵ : آمد نغز و هژیر و فرخ و فیروز
شمارهٔ ۹۶ : خداوندا در این فیروز ایوان
شمارهٔ ۹۷ : ز«ده مویز» کسی کو طلب کند گندم
شمارهٔ ۹۸ : خسروا کرده فلک خوار و زبونم چندان
شمارهٔ ۹۹ - در تعزیت : داورا از پس این غم که ترا رخ بنمود
شمارهٔ ۱۰۰ : ز تیز کیان فایده است آن بروت
شمارهٔ ۱۰۱ : اگر از جفای محمدعلی شه
شمارهٔ ۱۰۲ : این ز تو شایان و بر بماست سزاوار
شمارهٔ ۱۰۳ : کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
شمارهٔ ۱۰۴ - قطعه در خرابی مجلس ملی و نکوهش محمدعلی میرزا : آلوده شاه دامن خود با خون
شمارهٔ ۱۰۵ : صنیع الممالک بود طرفه نقشی
شمارهٔ ۱۰۶ : امیرزاده مهین فتح سلطنت چون شد
شمارهٔ ۱۰۷ : از حکایت سال سیصد و نه
شمارهٔ ۱۰۸ : ای آنکه مردم گیتی به درو گوهر و لعل
شمارهٔ ۱۰۹ : امیر حشمت جادوکش آنکه در گیتی
شمارهٔ ۱۱۰ - مطایبه : دریغ آن ناصرالدین شاه و استبداد دورانش
شمارهٔ ۱۱۱ - خطاب به آقای بینش : ذره بینی که ماند از این ذره
شمارهٔ ۱۱۲ - در صدر فرمان لقب ادیب الممالکی خود از طرف مظفرالدین شاه نوشته : به شکرانه آنکه یزدان پاک
شمارهٔ ۱۱۳ : ایا خجسته دبیری که کلک مشکینت
شمارهٔ ۱۱۴ : از خطای آسمان تنها نه آن بینی که خلق
شمارهٔ ۱۱۵ - در جواب کسیکه از وی تلخنه دوغ خواسته فرماید : ای آن کسی که گرفته است آسمان شرف
شمارهٔ ۱۱۶ : سردار مکریان که بدش نام سیف دین
شمارهٔ ۱۱۷ - در صفحه ۲۶۱ از کتاب تاریخ مختصر الدول : کهن موبد پارسی دوش خواند
شمارهٔ ۱۱۸ : کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
شمارهٔ ۱۱۹ : پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
شمارهٔ ۱۲۰ : ای دبیر حضرت ای میری که ذکر خیر تو
شمارهٔ ۱۲۱ : گفت با جفت خویش شیخ حسن
شمارهٔ ۱۲۲ : آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید
شمارهٔ ۱۲۳ : من که بی تاج و تخت و گنج و سپاه
شمارهٔ ۱۲۴ : ارشدالدوله ای که پیش لبت
شمارهٔ ۱۲۵ : دهد جای وزارت قاضی چرخ
شمارهٔ ۱۲۶ : مرا یکسال افزون شد که از لطف
شمارهٔ ۱۲۷ : شنیدم گفته روزی ناصرالملک
شمارهٔ ۱۲۸ - ماده تاریخ : چو توفیق و تایید حی قدیم
شمارهٔ ۱۲۹ : گر آسمان به دلم صد کوه بار کند
شمارهٔ ۱۳۰ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضا قلی خان رفیع الملک : رضا قلیخان ای خواجه ای که از سر صدق
شمارهٔ ۱۳۱ : حامی دین پیمبر حاج زین العابدین
شمارهٔ ۱۳۲ : شبی در روستا مهمان خود خواند
شمارهٔ ۱۳۳ : شنیدم از پی یک لمحه خواب مؤمن را
شمارهٔ ۱۳۴ : ساری پی دانه سیر می کرد
شمارهٔ ۱۳۵ - در تهنیت ولادت : چو بر شد هفت ساعت ثلث کم از شام دوشنبه
شمارهٔ ۱۳۶ : خدایگانا از گرد راه موکب تو
شمارهٔ ۱۳۷ : دوش گفتم بدوستی که بود
شمارهٔ ۱۳۸ - ماده تاریخ قنات نوین نیر الدوله در مشهد : در زمان شهریار دادگر
شمارهٔ ۱۳۹ - تاریخ جلوس مظفرالدین شاه : تاریخ جلوس شه مظفر
شمارهٔ ۱۴۰ - اندرز به احمد شاه قاجار هنگام جلوس ۱۳۲۹ : شها ز روی تفکر درآ در این ایوان
شمارهٔ ۱۴۱ : گفت ظریفی که دولت از حدث اندر
شمارهٔ ۱۴۲ : ای اهل زمانه پند گیرید
شمارهٔ ۱۴۳ : شنیده ام عربان اشتران سالم را
شمارهٔ ۱۴۴ - در موقع دومین جشن مجلس شورای ملی گوید : بیا که رشک گلستان شد است خارستان
شمارهٔ ۱۴۵ : چهار کار نکو کردی ای ملک آغاز
شمارهٔ ۱۴۶ - اداره اوقاف پیشین : ای دوست بیا مسند اوقات ببین
شمارهٔ ۱۴۷ : ای نصر خدا مرا به مقصود رسان
شمارهٔ ۱۴۸ - نکوهش احزاب سیاسی : احزاب فتاده اند در خط جنون
شمارهٔ ۱۴۹ - ماده تاریخ : چون محمدعلی ز دار فنا
شمارهٔ ۱۵۰ : گربه و موش بهم ساخته اند ای بقال
شمارهٔ ۱۵۱ : سعید سلطنه ای آنکه تا ابد خجلم
شمارهٔ ۱۵۲ : ای مجیرالسلطنه از سعدالملک
شمارهٔ ۱۵۳ - تاریخ کشته شدن جعفرخان رشیدالسلطان و علیخان ارشدالدوله در شهر رمضان المبارک ۱۳۲۹ : رشید و ارشد به جنگ ملت
شمارهٔ ۱۵۴ : من نه آن مرغم که صیاد در بندم کشد
شمارهٔ ۱۵۵ : خداوندا توئی امروز در ملک
شمارهٔ ۱۵۶ : ای ز قسطنطین به دارالمک ایران تاخته
شمارهٔ ۱۵۷ - ماده تاریخ جلوس محمدعلیشاه قاجار : شهنشاه ایران محمدعلی شه
شمارهٔ ۱۵۸ : ایا نسیم صبا با وزیر داخله گوی
شمارهٔ ۱۵۹ - تاجگذاری پادشاه ۱۳۳۲ : آفتابی است تاج شاهنشاه
شمارهٔ ۱۶۰ - لراقمها ایضا شهر رجب ۱۳۲۳ : ملک ایران در دو عهد از دست افغان شد خراب
شمارهٔ ۱۶۱ : تا سپهدار به شطرنج هنر
شمارهٔ ۱۶۲ : ادیب گفت بر اندام ملک و پیکر دین
شمارهٔ ۱۶۳ : ای ملک ملک فضل ای که خرد را
شمارهٔ ۱۶۴ - در زیر عکس جناب منتظم الدوله آقای مصطفی قلیخان فیروزکوهی نوشتم : منتظم الدوله فیروز بخت
شمارهٔ ۱۶۵ : به حاجی رضا خان دکتر ز من گو
شمارهٔ ۱۶۶ - زوال نایب السلطنه قرا گوزلو : نایب السلطنه آن کز سیرتش
شمارهٔ ۱۶۷ : مدار غصه که خون منت حلال بود
شمارهٔ ۱۶۸ : ابوالفتح خان ای که ایوان قدرت
شمارهٔ ۱۶۹ : عاشق شدی عجوزه دنیا را
شمارهٔ ۱۷۰ - در نکوهش شاعری که یک خان بختیاری را مدح گفته بود : ای ستاده به بزم تحقیقت
شمارهٔ ۱۷۱ - مطایبه : ای ملکزاده راندم ابیاتی
شمارهٔ ۱۷۲ : پیمان شکسته یار و، شده دهر نابکار
شمارهٔ ۱۷۳ : گفتی ای دوست مرا با چه سمت می شمری
شمارهٔ ۱۷۴ : به سردار اسعد بگو ای که از دم
شمارهٔ ۱۷۵ : خلق گویندم با بار گنه بر در میر
شمارهٔ ۱۷۶ : دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
شمارهٔ ۱۷۷ : شاد زی ای شهریار قدر دان کز فضل تو
شمارهٔ ۱۷۸ : یا امین الحق کهف الخلق شمس المذهب
شمارهٔ ۱۷۹ : جواب نامه نیامد ز شاه و چشمم گشت
شمارهٔ ۱۸۰ - به مستشار عدلیه بالبداهة نگاشته : ز من ای صبا نهانی تو به مستشار برگو
شمارهٔ ۱۸۱ : بحاجی رضاخان دکتر بگوی
شمارهٔ ۱۸۲ : تو ای خاکدان پی برافراز آبی
شمارهٔ ۱۸۳ : ای خواجه عون سلطنه ای داوری که نیست
شمارهٔ ۱۸۴ : میر یحیای دولت آبادی
شمارهٔ ۱۸۵ : صاحبا چند خفته ای در مهد
شمارهٔ ۱۸۶ : دادگر شاها پس از پنجاه سالی پادشاهی
شمارهٔ ۱۸۷ : خدایگانا تا کار ملک راست کنی
شمارهٔ ۱۸۸ - شکایت از روزنامه نگاری خود : خدایگان من از حال بنده بیخبری
شمارهٔ ۱۸۹ : ای مسیحای زمان ای که به اعجاز سخن
شمارهٔ ۱۹۰ - شکایت از نصرت السلطنه مهردار مظفرالدین شاه : خدایگانا از مهردار شه فریاد
شمارهٔ ۱۹۱ - نعت رسول اکرم به پارسی : یگانه رادی کش کردگار بی همتا
شمارهٔ ۱۹۲ - در ۱۳۲۱ خطاب بناظم الاسلام کرمانی مدیر جریده نوروز : بیا که همره موسی شویم در که طور
شمارهٔ ۱۹۳ - مرتجلا در وصف مظفرالدین شاه هنگام شکار روباه گفته : آن شنیدم که در این روز یکی روبه زفت
شمارهٔ ۱۹۴ : گویند در عمارت بابل بجای ماند
شمارهٔ ۱۹۵ - ماده تاریخ میرزا علی اکبرخان پسر میرزاعلی قائم مقام در ۲۶ صفر ۱۳۲۹ : ویرانه کرد چرخ بستان و کاخ ما
شمارهٔ ۱۹۶ - از حکایات بخشش قاآن : به شهری کش از بس هوا بود سرد
شمارهٔ ۱۹۷ - سال اشغال ۱۳۳۲ : سال اشغال رفته از هجرت
شمارهٔ ۱۹۸ : نداشت چون سوی مقصود ره بکسوت خویش
شمارهٔ ۱۹۹ - در مقدمه شاهنامه : فروشد به فرمان یزدان پاک
شمارهٔ ۲۰۰ : با تو ای چرخ زنم به نیرو گرچه
شمارهٔ ۲۰۱ : دلبر ماه پیکر خود را
شمارهٔ ۲۰۲ : عمید سلطنه سردار امجد آنکه ندید
شمارهٔ ۲۰۳ : ای درخت سبز اگر روزی بدست باغبان
شمارهٔ ۲۰۴ - ماده تاریخ : شاه چون مجلس مقدس را
شمارهٔ ۲۰۵ : ای ظهور تو چنان پدری
شمارهٔ ۲۰۶ : بنده ام بنده ولی بیخردم
شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک : ای در بیان مدح و صفات کمال تو
شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظم : آنکه درگاهش با چرخ همی گوید
شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سروده : ستوده نام ملک جاودانه در گیتی
شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاه : کسان زخارف دنیا بدین خریدارند
شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساند : خدایگانا میرا ز حال خود قدری
شمارهٔ ۲۱۲ - متضمن چهار ماده تاریخ برای جشن تاجگذاری : از ادیب الممالک اندر یاد
شمارهٔ ۲۱۳ : مرا ز روی تعصب معاندی پرسید
شمارهٔ ۲۱۴ : سید یحیی دولت آبادی
شمارهٔ ۲۱۵ - از دیباچه شاهنامه : شهریاری که اهرمن شکن است
شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامه : گر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
شمارهٔ ۲۱۷ - نکوهش عدلیه عصر قاجار : نشان عدل چه جوئی در این دو سر قافان
شمارهٔ ۲۱۸ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضاقلیخان رفیع الملک : رضاقلیخان ای خواجه ای که از سر صدق
شمارهٔ ۲۱۹ : خسرو ایران خدیو شرق احمد شه که قدرش
شمارهٔ ۲۲۰ : خدایگانا میرا اگر شنیدستی
شمارهٔ ۲۲۱ : ز شادروان کسری چون گذشتی
شمارهٔ ۲۲۲ : راست شد از عطای حی قدیم
شمارهٔ ۲۲۳ - در مرثیت برادر میرزا سید محمد مجتهد طباطبائی : برادر پدر ما اگر ز دنیا رفت
شمارهٔ ۲۲۴ : خدایگانا ای آنکه شاهد ظفرت
شمارهٔ ۲۲۵ : داورا ای که بهنگام مدیحت بورق
شمارهٔ ۲۲۶ - ماده تاریخ دیگر هم : عبدالله راد امیر روشن دل ورای
شمارهٔ ۲۲۷ - نیز تاریخ دیگر : چو کوفت کاروان بلاطبل اصلا
شمارهٔ ۲۲۸ - تاریخ وفات میرزا حسین خان مافی فرزند نظام السلطنه : آوخ از دور سپهر آه و افسوس و دریغ
شمارهٔ ۲۲۹ - مطایبه : افضل الملک دروغی و ادیب زورکی
شمارهٔ ۲۳۰ : خداوندا شنیدستم که چون یوسف به مصر اندر
شمارهٔ ۲۳۱ - قطعه ناتمام بخط خودش : ای سپرده طریق خانه حق
شمارهٔ ۲۳۲ - از طرف احترام السیاده قائم مقامی مدیر مدرسه بنات اسلامی برای طبع در رقعه دعوت بانوان به مدرسه انشا فرموده : چو اندر سایه سلطان عالم حجت یزدان
شمارهٔ ۲۳۳ - قطعه ناتمام : کلید معرفت آنست کاری
شمارهٔ ۲۳۴ - تقریظ جریده تربیت در بذکاء الملک به تضمین نگاشته : کلک تو بارک الله بر ملک و دین گشاده
شمارهٔ ۲۳۵ : گویند مردمان اروپا که کذب و شید
شمارهٔ ۲۳۶ : بر نثار خاک راهت ای نگار سنگدل
شمارهٔ ۲۳۷ : گه گشاید حجاب و گه بندد
شمارهٔ ۲۳۸ - در علم کف شناسی : نام تلهای کواکب که بود در کف دست
شمارهٔ ۲۳۹ : لاله رنگ رنگ ازو روید
شمارهٔ ۲۴۰ - از عبدالعلی خان نامی پالتو خواسته : ولی نعمتا ای که مهر کفت
شمارهٔ ۲۴۱ - اسامی کعبه : بخوان اسامی و القاب کعبه را یکسر
شمارهٔ ۲۴۲ : گفت آذرباد مهر اسپنتمان
شمارهٔ ۲۴۳ : آن هفت خطی که برنگارند
شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا در ذم خر : خر سبوی سر دره گوش خم پهلو
شمارهٔ ۲۴۵ : ماند در طوفان حیرت همچو نوح
شمارهٔ ۲۴۶ : گویند در عمارت بابل بجای ماند
شمارهٔ ۲۴۷ - ماده تاریخ میرزاعلی اکبرخان پسر میرزاعلی قائم مقامی در ۲۶ صفر ۱۳۲۹ : ویرانه کرد چرخ بستان و کاخ ما
شمارهٔ ۲۴۸ - ماده تاریخ در سوگ حسین خان فرزند نظام السلطنه مافی : چو رفت برباد زدست بیداد
شمارهٔ ۲۴۹ - مسمط راز تیموری : بشنو ای فرزند تا ازین دفتر
شمارهٔ ۲۵۰ : خدایگانا تا دیده ام در این کشور
شمارهٔ ۲۵۱ - تاجگذاری پادشاه ۱۳۳۲ : آفتابی است تاج شاهنشاه
