شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامه

هوش مصنوعی: اگر لباس من کهنه و پاره باشد، نگران نیستم، چون من هنرمند و بافنده این لباس هستم.

هوش مصنوعی: من آدمی هستم که نظر بازی می‌کنم و از اصول خاصی پیروی نمی‌کنم. دل من خالص است، اما شاید به خاطر این ظاهر شوخی که دارم، سوال‌هایی درباره‌ام پیش بیاید.

هوش مصنوعی: این دنیا به من تعلق دارد، ابرها مانند آستین من هستند، ماه مانند پوستین من است و خورشید مانند پیراهن من.

هوش مصنوعی: راه خدا به من نشان بده که از آن منبع، گل زندگی‌ام شکوفا می‌شود. دل من به خاطر او آزاد است و جسمم نیز به او وابسته است.

هوش مصنوعی: اگر آسمان بر دل من صد کوه بار کند، من با نوک قلم خود مانند فرهاد، کوه را می‌شکافم.

هوش مصنوعی: از زمانی که با زندگی سخت و تلخی روبرو هستم، دردهایی مانند خار در قلبم وجود دارد و نام بزرگ و نیک یک پادشاه مثل شهد شیرین در دهانم است.

هوش مصنوعی: اگر شانس با تو همراه باشد، همه چیز محکم و ثابت می‌شود. این شیرینی را بچش و از این خار خلاص شوم.

هوش مصنوعی: هر کجا که محل و جایگاهی باشد، من به آنجا می‌روم و درخشان می‌شوم؛ و هر جا که جمعی باشد، من رهبر آن جمع هستم.