شمارهٔ ۷۷

ادیب الممالک » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۷۷

مگرد ای پسر گرد دانش که دانش

تنت غرق اندوه تا گردن آرد

ره ابلهی جوی کآیین فکرت

ترا روز تا شب به خون خوردن آرد

تو خر زای و خر میر و خر زی که گردون

پس از هفتصد سال خر مردن آرد

شمارهٔ ۷۶ - در نعت حضرت رسالت: آن درختی که چون ز خاک برست شمارهٔ ۷۸: گیرم که زبان به ناله نگشایم

اطلاعات

وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

مگرد ای پسر گرد دانش که دانش

تنت غرق اندوه تا گردن آرد

هوش مصنوعی: ای پسر، از دانش دوری نکن، زیرا اگر غرق اندوه باشی، دانش تو را از این وضعیت نجات نمی‌دهد.

ره ابلهی جوی کآیین فکرت

تو خر زای و خر میر و خر زی که گردون

پس از هفتصد سال خر مردن آرد

هوش مصنوعی: در زندگی، حتی اگر سختی‌ها و چالش‌های زیادی وجود داشته باشد، باز هم باید به تلاش و کوشش ادامه داد. زمان به آهستگی می‌گذرد و در نهایت، همه چیز به قضا و قدر خود خواهد رسید.