شمارهٔ ۱۰۴ - قطعه در خرابی مجلس ملی و نکوهش محمدعلی میرزا

هوش مصنوعی: شاه با دامن خود که به خون آلوده شده، زیبایی را با زرق و برق طلا بر چهره مسی و درخشان خود نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: چوپان به گرگ نزدیک شد و با او دوست شد، در حالی که نگهبان به دزد پیوسته و با او همراستا شده است.

هوش مصنوعی: در گوش ما هنوز صدای زیبای توپ شاه می‌پیچد که در مجلس به صدا درآمده است.

هوش مصنوعی: صدای رعد و برق به گوش می‌رسد همچون ابری که در باغ باران و تگرگ می‌بارد و بر گل‌های سمن و نرگس اثر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: وقتی که در مجلس وکیل‌ها هیچ کس نماند، مانند نانی می‌شود که از بی‌پولی خالی است و چیزی ندارد.

هوش مصنوعی: ملک به مانند شخصی خسته و دردکشیده به ناله در آمده است که از بیماری نقرس رنج می‌برد و نقرسی به او نیز آسیب زده است.

هوش مصنوعی: پادشاه خواست که اصل و ریشه را از بن بسازد، اما خداوند نخواست که حکمت را بر اساس رسم و سنت قرار دهد.

هوش مصنوعی: سپهبدی از جانب خدا با عدل و انصاف به‌سوی ما آمد، و سوارانی از فارس با اسب‌های خوب و سریع به راه افتادند.

هوش مصنوعی: مردان دلیر و باهوش که در کارهایشان تجربه و بینش دارند، هدایتگر خوبی هستند.

هوش مصنوعی: آنچه در تاریخ درباره جنگ‌ها خوانده‌ای، به جز آبادانی و خیر، حقیقت دیگری نیست.

هوش مصنوعی: در نهایت، بخیل به جانی مبارز تبدیل شد و محبت و لطف خداوند همواره با او بود.

هوش مصنوعی: مجلس برپا شد و دنیا به نظاره نشست و به کار دشمن زشتخوی عابس خندید.