خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

جمال‌الدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : مکن ایدوست کار من دریاب

شمارهٔ ۲ : آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکست

شمارهٔ ۳ : برخیز که موسم تماشاست

شمارهٔ ۴ : جانا نظری فرما کز جان رمقی مانده‌ست

شمارهٔ ۵ : باز مارا هوس خوش پسری افتادست

شمارهٔ ۶ : نز هجر توأم بجان امانی هست

شمارهٔ ۷ : بخوبی هیچکس چون یار ما نیست

شمارهٔ ۸ : بس آه کم ز عشق تو از آسمان گذشت

شمارهٔ ۹ : بیش ازین طاقت هجرانم نیست

شمارهٔ ۱۰ : باز مرا عشق گریبان گرفت

شمارهٔ ۱۱ : بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست

شمارهٔ ۱۲ : این دل که به بند زلف دربسته‌ست

شمارهٔ ۱۳ : عشق تو همچون قضا فرمانرواست

شمارهٔ ۱۴ : بنام ایزد جهان همچون بهشتست

شمارهٔ ۱۵ : هر وقت دلدار مرا با من خطابی دیگر است

شمارهٔ ۱۶ : عشقبازی با چو تو یاری خوشست

شمارهٔ ۱۷ : یک بار که لعل او سخن گفت

شمارهٔ ۱۸ : وصل تو چو عمر جاودانه است

شمارهٔ ۱۹ : خطت تا بر گل از عنبر نوشته‌ست

شمارهٔ ۲۰ : دل درد تو در میان جان بستست

شمارهٔ ۲۱ : جانا غم فراق تو ما را چنان بسوخت

شمارهٔ ۲۲ : امروز بتم بطبع خود نیست

شمارهٔ ۲۳ : عشق را با دل من صد رازست

شمارهٔ ۲۴ : دوش آن صنم ز زانو سر برنمیگرفت

شمارهٔ ۲۵ : امروز چه بودش که ز من روی نهان داشت

شمارهٔ ۲۶ : چه عجب گر دلت زمن بگرفت

شمارهٔ ۲۷ : دل وصالت بشکیبائی یافت

شمارهٔ ۲۸ : عشقت ایدوست مرا همنفسست

شمارهٔ ۲۹ : وای ای دوست که بیوصل تو عیشم خوش نیست

شمارهٔ ۳۰ : بی مه روی تو چشمم همچو ابربهمنست

شمارهٔ ۳۱ : چشمم از گریه دوش ناسودست

شمارهٔ ۳۲ : رخ خوب تو چشم عقل دردوخت

شمارهٔ ۳۳ : دگرباره با مات بیگانگیست

شمارهٔ ۳۴ : یکروز اگر زانکه ترا با تو گذارند

شمارهٔ ۳۵ : بی توام کار بر نمیآید

شمارهٔ ۳۶ : ترا تا زین جفا دل برنگردد

شمارهٔ ۳۷ : برم امشب که آن سروسهی بود

شمارهٔ ۳۸ : چرخ از من قرار من بستد

شمارهٔ ۳۹ : دلم از دیده برون می‌آید

شمارهٔ ۴۰ : یار گرد وفا نمیگردد

شمارهٔ ۴۱ : ترسم که وعده های تو عمرم سرآورد

شمارهٔ ۴۲ : چون بهشتست جهان می باید

شمارهٔ ۴۳ : یکروز بکوی ما آخر گذرت افتد

شمارهٔ ۴۴ : دلم زدرد تو خون شدترا چه غم دارد

شمارهٔ ۴۵ : مرا از چون تو یاری میگزیرد

شمارهٔ ۴۶ : هیچ کس را هوش عشق تو درسر نشود

شمارهٔ ۴۷ : عشق تو تا دست سوی جان نبرد

شمارهٔ ۴۸ : لعل تو در سخن شکر ریزد

شمارهٔ ۴۹ : هر جور که بر عاشق بی‌سیم توان کرد

شمارهٔ ۵۰ : آخر یکی بکوی فلانکس گذر کنید

شمارهٔ ۵۱ : بهار امسال بس خَوش مینماید

شمارهٔ ۵۲ : پشتم ز غم فراق خم دارد

شمارهٔ ۵۳ : نه چون رخ رنگینت گل در چمنی باشد

شمارهٔ ۵۴ : دل جفا بیش بر نمی تابد

شمارهٔ ۵۵ : زنجیر چو آنزلف پراکنده نباشد

شمارهٔ ۵۶ : تماشا می‌کنم از دور هرکسی دلبری دارد

شمارهٔ ۵۷ : مرا گر چون تو جانانی بباید

شمارهٔ ۵۸ : دل من زان کسی بیغم نیابد

شمارهٔ ۵۹ : کسیکه بر همه آفاق دوستاری کرد

شمارهٔ ۶۰ : نگارم عنبر از مه می‌نماید

شمارهٔ ۶۱ : از آه دلم قمر بسوزد

شمارهٔ ۶۲ : روز به آخر رسید و یار نیامد

شمارهٔ ۶۳ : یاری که رخش ماه و قدش سرو روان بود

شمارهٔ ۶۴ : چه کنم دوستی یگانه نماند

شمارهٔ ۶۵ : یاری که بری چو سیم دارد

شمارهٔ ۶۶ : غمش در دل تنگ ما می‌نشیند

شمارهٔ ۶۷ : دل را همه آن ز دست برخیزد

شمارهٔ ۶۸ : جورها کآن شوخ دلبر می‌کند

شمارهٔ ۶۹ : باز غم تاختن چنان آورد

شمارهٔ ۷۰ : وه که دگرباره عشق دست برآورد

شمارهٔ ۷۱ : آه که امید من بیار نه این بود

شمارهٔ ۷۲ : خه بنام ایزد آنعارض نیکو نگرید

شمارهٔ ۷۳ : هر که زان لعل شکر میخواهد

شمارهٔ ۷۴ : بوئی از بوستان همی آید

شمارهٔ ۷۵ : هر که او عشق ترا نشناسد

شمارهٔ ۷۶ : بی‌تو عیشم سخت ناخوش می‌رود

شمارهٔ ۷۷ : تو گر سرد چندین بگوئی نشاید

شمارهٔ ۷۸ : تا خط تو رخت بیرون میکشد

شمارهٔ ۷۹ : دلبرم تا ز من نهان باشد

شمارهٔ ۸۰ : جز غم او مرا که شاد کند

شمارهٔ ۸۱ : زلف چون از روی یکسو افکند

شمارهٔ ۸۲ : دل چو دم از دلربائی میزند

شمارهٔ ۸۳ : عشقت آتش در آب داند زد

شمارهٔ ۸۴ : غمت جز در دل یکتا نگنجد

شمارهٔ ۸۵ : کارم نه بر مراد دل ریش میرود

شمارهٔ ۸۶ : جور و جفای تو نیک و بد بسر آید

شمارهٔ ۸۷ : چون رخت مملکت جم نبود

شمارهٔ ۸۸ : ابر نوروز زغم روی جهان میشوید

شمارهٔ ۸۹ : مرا با آن لب شیرین شبی گر خلوتی باشد

شمارهٔ ۹۰ : دلبرم بر من تحکم میکند

شمارهٔ ۹۱ : رو که ز عشق تو جز عنا نفزاید

شمارهٔ ۹۲ : این مرا در جهان نه بس باشد

شمارهٔ ۹۳ : هر کس که بعشق تو کمر بندد

شمارهٔ ۹۴ : هر که جان پیش تو فدا نکند

شمارهٔ ۹۵ : رفت آن کز لبت مرا می بود

شمارهٔ ۹۶ : زلف تو بر عارض تو پای‌بازی می‌کند

شمارهٔ ۹۷ : باز دل در غم جان می پیچد

شمارهٔ ۹۸ : هجران تو ای پسر نگوید

شمارهٔ ۹۹ : دورگشت از من آنکه جانم بود

شمارهٔ ۱۰۰ : بی تو کارم همی بسر نشود

شمارهٔ ۱۰۱ : جان من گوئی زتن می بگسلد

شمارهٔ ۱۰۲ : رخ تو طعنه بر ماه فلک زد

شمارهٔ ۱۰۳ : یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند

شمارهٔ ۱۰۴ : یارب ار تو خوش درآئی چون بود

شمارهٔ ۱۰۵ : چگونه عاشقی را جان بماند

شمارهٔ ۱۰۶ : خنک آنکه معشوقه چون تو دارد

شمارهٔ ۱۰۷ : باز عشقم کار بلبل میکند

شمارهٔ ۱۰۸ : مرا دلیست نه در خوردِ من، که بستاند؟

شمارهٔ ۱۰۹ : دست من تا چو دهانت باشد

شمارهٔ ۱۱۰ : امشب من و غمگسار تا روز

شمارهٔ ۱۱۱ : ای ترک بیا و چنگ بنواز

شمارهٔ ۱۱۲ : ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس

شمارهٔ ۱۱۳ : وصل تو نمی یابم چندانکه همیجویم

شمارهٔ ۱۱۴ : در رخ یار خویشتن خندم

شمارهٔ ۱۱۵ : گفتم از دست عشق جان بردم

شمارهٔ ۱۱۶ : با من ای دوست، ستمگر چو جهانی چه کنم؟

شمارهٔ ۱۱۷ : این خبر داری که من آن نیستم

شمارهٔ ۱۱۸ : طره بخت را بشانه زنم

شمارهٔ ۱۱۹ : آه این منم که بسته عشقی چنین شدم

شمارهٔ ۱۲۰ : من ز جهان دوست ترا داشتم

شمارهٔ ۱۲۱ : بی عارض گلرنگ تو ما خسته خاریم

شمارهٔ ۱۲۲ : برداشتیم دل ز امیدی که داشتیم

شمارهٔ ۱۲۳ : بی تو چونان زغم هجر تو می بگدازم

شمارهٔ ۱۲۴ : آن چیست که من از تو و عشق تو ندیدم

شمارهٔ ۱۲۵ : دست در دامن فلان زده‌ایم

شمارهٔ ۱۲۶ : خشمت آمد که من ترا گفتم

شمارهٔ ۱۲۷ : خود بخود خواستم اینعشق علی الله چکنم

شمارهٔ ۱۲۸ : یا ز چشمت جفا بیاموزم

شمارهٔ ۱۲۹ : از روی چو خورشیدت هرگه که براندیشم

شمارهٔ ۱۳۰ : هر جور که من ز یار می بینم

شمارهٔ ۱۳۱ : روز و شب در هجر او غم میخورم

شمارهٔ ۱۳۲ : از تو یک بوسه همی درخواهم

شمارهٔ ۱۳۳ : تاکی این فریاد از دست دلم

شمارهٔ ۱۳۴ : ساعتی از عشق تو بی غم نیم

شمارهٔ ۱۳۵ : وای من از دست دل کو نیست در فرمان من

شمارهٔ ۱۳۶ : لحظه آن سنبل از گل وا فکن

شمارهٔ ۱۳۷ : خون شد زفرقت تو دل مهربان من

شمارهٔ ۱۳۸ : برو ای یار دلارام برو

شمارهٔ ۱۳۹ : سخن بی غرض از من بشنو

شمارهٔ ۱۴۰ : ای زگرد ماه مشگ آویخته

شمارهٔ ۱۴۱ : دلم بستان و آنگه عشوه میده

شمارهٔ ۱۴۲ : رخ برون از پس نقاب مده

شمارهٔ ۱۴۳ : عشق تو و محنتی ز سر تازه

شمارهٔ ۱۴۴ : چشم من چون بخت تو ناخفته به

شمارهٔ ۱۴۵ : بامدادان بگاه خواب زده

شمارهٔ ۱۴۶ : زهی روی تو خار گل نهاده

شمارهٔ ۱۴۷ : اگر رخت از جهان بیرون نهی به

شمارهٔ ۱۴۸ : زهی زلف تو خم درخم گرفته

شمارهٔ ۱۴۹ : چه باشد اگر با همه دوستگاری

شمارهٔ ۱۵۰ : توبه که بعد ازین نبرم نام عاشقی

شمارهٔ ۱۵۱ : تو چه ترکی تو چه ترکی که به رخ فرّ همایی

شمارهٔ ۱۵۲ : گر چو تو ترک در ختن بودی

شمارهٔ ۱۵۳ : سر ما نیستت فسانه مگوی

شمارهٔ ۱۵۴ : حسنی چو دعا به سر فرازی

شمارهٔ ۱۵۵ : دلبرا چشم من از اشک چو دریاچه کنی

شمارهٔ ۱۵۶ : این چه رویست بدین زیبائی

شمارهٔ ۱۵۷ : عشق بر من بزیان آوردی

شمارهٔ ۱۵۸ : دست من اگر همچو دلم تنگ نبودی

شمارهٔ ۱۵۹ : ای که در عشق صبر فرمائی

شمارهٔ ۱۶۰ : خیزکاندر دلبری بر عهد و پیمان نیستی

شمارهٔ ۱۶۱ : دیدی که عاقبت سر آن هم نداشتی

شمارهٔ ۱۶۲ : دوش در گلستان سحرگاهی

شمارهٔ ۱۶۳ : دلبر اینک رفت ایدل خون گری

شمارهٔ ۱۶۴ : آخر چه کرده ام که شکایت همیکنی

شمارهٔ ۱۶۵ : زهی بیوفا خود نگویی کجایی

شمارهٔ ۱۶۶ : سخت آشفته جمال خودی

شمارهٔ ۱۶۷ : مرحبا شادا زهی ای مه درآی

شمارهٔ ۱۶۸ : اگر درد دلم را چاره بودی

شمارهٔ ۱۶۹ : بیگانه وار یار ز من بگذرد همی

شمارهٔ ۱۷۰ : تو ازین سنگدلی کم نکنی

شمارهٔ ۱۷۱ : گرخوی بتم نیگ ببودی سره بودی

شمارهٔ ۱۷۲ : سر آن داری با ما که بصحرا آیی

شمارهٔ ۱۷۳ : آه ار ترا ز درد دل من خبر شدی