شمارهٔ ۱۴

هوش مصنوعی: نام خداوندی که جهان را آفریده است، مانند بهشتی است که در فصل خرم اردیبهشت زیبایی و تازگی خود را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: زمین مانند سبزه‌ای است که سخن می‌گوید و آسمان به مانند درختی است که پوششی الهی و فرشته‌گون دارد.

هوش مصنوعی: به بیابان برو و زیبایی‌ها را تماشا کن، به سوی باغی که روز خوش بویی و زمان کاشتن است.

هوش مصنوعی: نه پرنده‌ی خوش‌خوان، به خاطر نداشتن بال، نمی‌تواند شادابی را نشان دهد و نه طاووس به خاطر پای نامناسبش، نمی‌تواند زیبایی باغ را منتقل کند.

هوش مصنوعی: حریفان مانند گل نرگس در خواب غفلت به سر می‌برند، اما در زیر سر آنها درد و رنج هست که از آن آگاه نیستند.

هوش مصنوعی: عاشق مست در کنار گل نشسته و از دیدن زیبایی او خوشحال است. در اینجا، جلوه‌ها و لذت‌های زندگی چنان زیبا به نظر می‌رسند که انگار بهشت است.

هوش مصنوعی: اگر بهشت هم جای او نیست، نگران نباش. چون امروز او در همین دنیا با ماست و از آن لذت ببریم.

هوش مصنوعی: بنفشه در چمن مثل خطی است که من درباره مدح و ستایش شاه نوشته‌ام.