شمارهٔ ۲۴

هوش مصنوعی: دیشب آن معشوقه از روی زانو بلند نمی‌شد و با ما صحبت نمی‌کرد و جامی در دست نمی‌گرفت.

هوش مصنوعی: او در حال خشم بود و نمی‌دانم دلیلش چه بود، اما آن ماه (عزیز) هرگز لبخندش را از من دریغ نمی‌کرد.

هوش مصنوعی: من در عذرخواهی خود صد ترانه خواندم تا شاید بپذیرد، اما هیچ‌گاه از آنچه که بود فراتر نرفت.

هوش مصنوعی: چندین هزار بار از او درخواست کردم، اما حتی یک ذره از عشق خود را در دل آن کافر نپذیرفت.

هوش مصنوعی: من از او می‌پرسیدم که چه کار کرده‌ام و چه چیزی گفته‌ام، تا جایی که خوب یا بد بودن کلامم را در نظر نمی‌گرفت.

هوش مصنوعی: من به خاطر اشتباهی که کردم، با شرمندگی و خجالت در برابر او ایستاده بودم، اما او به قدری با وقار و متین بود که نتوانستم چیزی بگویم.