شمارهٔ ۱۳۶

هوش مصنوعی: لحظه‌ای گل سنبل را بچین و آتشی بر دل پیرمردان و جوانان برافروز.

هوش مصنوعی: از زیبایی چهره‌ات نوری بپاش و شور و شادی را در دنیا منتشر کن.

هوش مصنوعی: چشم زیبا و دلربا مانند دریاچه‌ای است که جلوه‌اش همچون نرگس‌های سفید و روشن می‌درخشد. در این تصویر، زیبایی و لطافت چهره به خوبی مشهود است.

هوش مصنوعی: به عاشقان نوشیدنی گوارایی بده که بوی شیرینی آن از لعل‌های دریا برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: در عشق تو، همچون ذره‌ای سرگردان هستم، ای آفتاب! بر ما سایه افکن.

هوش مصنوعی: چرا خود را بر ما سنگین می‌کنی و در حالی که گناهی انجام می‌دهی، خود را پنهان می‌کنی؟

هوش مصنوعی: اگر گناهی کرده‌ام، آن را به من بگویید و اگر هم بر روی صحرا غباری نشسته است، آن را بزدایید.

هوش مصنوعی: با لبت به تو گفتم که اگر مایل به بوسیدن هستی، عجله نکن و کار را به فردا بسپار.