شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: گفتم که از عشق بلایی به جانم رسیده است، حالا خودم را در میانه راه می‌بینم.

هوش مصنوعی: دشمنان هر چه می‌خواستند بر من ایراد گرفتند و آزارم کردند، اما آنچه از جانب دوستانم به من آسیب رسید، دردناک‌تر بود.

هوش مصنوعی: عاشق هستم و از این همه ساده‌زیستی تعجب می‌کنم؛ اگر روحم را به آسمان ببرم چه اهمیتی دارد؟

هوش مصنوعی: دیشب در خواب تصویری از او را دیدم و خیلی شرمنده شدم، زیرا در آن لحظه فرصتی برای ابراز احساسات نداشتم.

هوش مصنوعی: او گفت: با این همه حوادث و مشکلات، تو خوابیدی! راستش را بخواهی، اگر به تو چنین گمانی بردم.

هوش مصنوعی: اگر چشم‌هایم از غم پر از اشک شوند، شاید نشان دهد که من از آن شخص نه این چیز را خواستم و نه آن چیز را.