شمارهٔ ۱۸

هوش مصنوعی: پیوند با تو مانند زندگی ابدی است، اما طبیعی بودن تو مانند تغییرات زمان است.

هوش مصنوعی: در مسیر سرنوشت، چهره تو در دام افتاده است و لب تو مانند دانه‌ای است که در دام تقدیر قرار دارد.

هوش مصنوعی: در هر نفس که می‌کشم، هزار حسرت و اندوه وجود دارد و در هر کلامی که تو به زبان می‌آوری، صد دلیل و توجیه به همراه دارد.

هوش مصنوعی: دل از کسی دل می‌کند که از درون خانه‌اش، دشمنی وجود دارد و نمی‌گذارد آرامش داشته باشد.

هوش مصنوعی: تمام این درد و اندوه به خاطر دل خودم است، که از وسط ماجرا به سوی کنار رفته است.

هوش مصنوعی: گفتی که من با زبانم می‌گویم چیزهایی را، در حالی که در دل، حرف‌های دیگری وجود دارد.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم از عشق تو دل بکَنم، زیرا این حقیقتی است که بیشتر از هر داستان دیگری واضح است.