خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

امیر معزی » رباعیات

شمارهٔ ۱ : گر سینه بخست شاه سنجر ما را

شمارهٔ ۲ : بیقدرکند رخ تو لالستان را

شمارهٔ ۳ : ای تاخته از جهان جهانبانان را

شمارهٔ ۴ : شاها ادبی کن فلک بد خو را

شمارهٔ ۵ : شاها همه تدبیر صواب است تو را

شمارهٔ ۶ : جاوید شها عز و شرف باد تو را

شمارهٔ ۷ : مهرست ظفر نگین فرمان تو را

شمارهٔ ۸ : خورشید چو بیند ای مَلَک راٰی تو را

شمارهٔ ۹ : خورشید فلک سجده برد رأی تو را

شمارهٔ ۱۰ : ای شاه چو بیند آسمان رای تو را

شمارهٔ ۱۱ : بر خلق توراست پادشاهی ملکا

شمارهٔ ۱۲ : در زلف تو آویخته دلبندی ها

شمارهٔ ۱۳ : ای جام تو آب و آتش ناب شراب

شمارهٔ ۱۴ : یازنده‌تر از روزشماری ای شب

شمارهٔ ۱۵ : تا شاه نشاط دجله کردست امشب

شمارهٔ ۱۶ : کوه از صف ترکان ملک ‌گردد پست

شمارهٔ ۱۷ : ای شاه زمین بر آسمان داری تخت

شمارهٔ ۱۸ : ای داده به تو خدای جاه پدرت

شمارهٔ ۱۹ : بر خاک سر کوی تو ای عشق پرست

شمارهٔ ۲۰ : تا شاه گشاده دست بر تخت نشست

شمارهٔ ۲۱ : این ابر که دُرّ شاهوار آوردست

شمارهٔ ۲۲ : گر خصم نخواست از حسد کار توراست

شمارهٔ ۲۳ : گر نور مه و روشنی شمع توراست

شمارهٔ ۲۴ : شاها همه آشوب ز بدخواه تو خاست

شمارهٔ ۲۵ : شاها اثر صبوح کاری عجب است

شمارهٔ ۲۶ : ای شاه به دولت از جهان بهر توراست

شمارهٔ ۲۷ : ای شاه زمانه بخت پیروز تو راست

شمارهٔ ۲۸ : رخشنده چو مهرست ضمیری که تو راست

شمارهٔ ۲۹ : با لشکر عشق تو مباهات خوش است

شمارهٔ ۳۰ : علم تو زعلم خضر و آصف بیش است

شمارهٔ ۳۱ : آن ابر که خاطرش به خاطر برق است

شمارهٔ ۳۲ : هر چند که بر زمانه فرمان من است

شمارهٔ ۳۳ : مخلوق فراوان است الله یکی است

شمارهٔ ۳۴ : دولت‌ که همه جهان به‌سنجر دادست

شمارهٔ ۳۵ : نور ملک ای ملک به نام تو درست

شمارهٔ ۳۶ : آتش تیغی و تا به محشر تف توست

شمارهٔ ۳۷ : ای شاه دل روشن تو جوشن توست

شمارهٔ ۳۸ : ای یار چو روزگار یار من و توست

شمارهٔ ۳۹ : دولت ‌که تو را داد به من زایل نیست

شمارهٔ ۴۰ : تا دین باشد به جز یکی یزدان نیست

شمارهٔ ۴۱ : بیدادی و فتنه در جهان آیین نیست

شمارهٔ ۴۲ : در عشق توام امید بهروزی نیست

شمارهٔ ۴۳ : در راه نسا ای ملک پاک سرشت

شمارهٔ ۴۴ : آن‌کس‌که چراغ مهر تو در بر یافت

شمارهٔ ۴۵ : تا از برم آن یار پسندیده برفت

شمارهٔ ۴۶ : ای شاه فلک یاد تو را نوش گرفت

شمارهٔ ۴۷ : گر یابد زهره آگهی از نامت

شمارهٔ ۴۸ : ای راحت جان ما ز دو مرجانت

شمارهٔ ۴۹ : از تیغ چو آب تو به رزم آتش زاد

شمارهٔ ۵۰ : خالق همه اقبال خلایق به تو داد

شمارهٔ ۵۱ : باکم ز منی پای تو اندر گل باد

شمارهٔ ۵۲ : هرگز دل تو به هیچکس شاد مباد

شمارهٔ ۵۳ : گیتی ملکا جز به تو آباد مباد

شمارهٔ ۵۴ : هر کار که هست جز به‌ کام تو مباد

شمارهٔ ۵۵ : ای ناصر دین ناصر تو یزدان باد

شمارهٔ ۵۶ : دلها همه در زلف تو آویخته باد

شمارهٔ ۵۷ : ایزد ملکا سعادت جم به تو داد

شمارهٔ ۵۸ : تا دولت تو به گرد گردون گردد

شمارهٔ ۵۹ : ای از همه خسروان چو افریدون فرد

شمارهٔ ۶۰ : ای صدر جهان هرکه می‌کین تو خورد

شمارهٔ ۶۱ : عشقت صنما به روی‌ زردم دارد

شمارهٔ ۶۲ : جانی‌که زمهر توست نقصان نبرد

شمارهٔ ۶۳ : تا عصمت ایزدت نکوخواه نکرد

شمارهٔ ۶۴ : ایزد که بنای دولتت عالی کرد

شمارهٔ ۶۵ : چون شاه جهان کمان کشیدن گیرد

شمارهٔ ۶۶ : هر تیر که شاه تیر گیر اندازد

شمارهٔ ۶۷ : ای شاه زمین فلک سریرتو سزد

شمارهٔ ۶۸ : سلطان علم عدل به هر عالم زد

شمارهٔ ۶۹ : من با تو بتا نفس نمی‌یارم زد

شمارهٔ ۷۰ : چون شاه سرای پرده بر هامون زد

شمارهٔ ۷۱ : هر شب که وصال یار دلبر باشد

شمارهٔ ۷۲ : گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد

شمارهٔ ۷۳ : تا فتح تو تاریخ مسلمانی شد

شمارهٔ ۷۴ : چون شاه سوی تخت سرافراز آمد

شمارهٔ ۷۵ : چون رخ بگشاد آن نگار دلبند

شمارهٔ ۷۶ : گر ابر به جود خویشتن را چو تو خواند

شمارهٔ ۷۷ : از هیبت تو به روم کفار نماند

شمارهٔ ۷۸ : در عشق تو ای صنم مرا رای نماند

شمارهٔ ۷۹ : ای شاه بنای ملک محکم به‌تو ماند

شمارهٔ ۸۰ : در عشق تو زیر و بم هم‌آواز منند

شمارهٔ ۸۱ : تیراندازان همه گرو در بستند

شمارهٔ ۸۲ : خصمان تو لاف سپر زرد زدند

شمارهٔ ۸۳ : چون باز خیال تو پر و بال زند

شمارهٔ ۸۴ : هر شب که رهی فال ز روی تو زند

شمارهٔ ۸۵ : ترکان ملک با خرد و باهوشند

شمارهٔ ۸۶ : خصمان ملک چو جغد در ویرانند

شمارهٔ ۸۷ : گر بر فلک از تاجوران راه کنند

شمارهٔ ۸۸ : ای شاه تورا ماه نگین خواهد بود

شمارهٔ ۸۹ : تا چند دل تو چشمهٔ نور بود

شمارهٔ ۹۰ : از عمر شبی به‌ کام دل دوشم بود

شمارهٔ ۹۱ : حیرت همه در درنگ و سنگ تو بود

شمارهٔ ۹۲ : هرکس که سزای افسر وگاه بود

شمارهٔ ۹۳ : هر بزم که کردی همه بهروزی بود

شمارهٔ ۹۴ : دجله ملکا زمان زمان بفزاید

شمارهٔ ۹۵ : خرگه زند وکارکسی نگشاید

شمارهٔ ۹۶ : سلطان جهان برکیارق باید

شمارهٔ ۹۷ : از درگه تو ملوک را تاج آید

شمارهٔ ۹۸ : شاها چو دلت در صف تدبیر آید

شمارهٔ ۹۹ : چون آتش خاطر مرا شاه بدید

شمارهٔ ۱۰۰ : حوران سپاهت ای شه شیر شکر

شمارهٔ ۱۰۱ : دست مَلِک ملوکِ عالم‌ْ سنجر

شمارهٔ ۱۰۲ : چون بر دل و سر نهم دو دست ای دلبر

شمارهٔ ۱۰۳ : ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر

شمارهٔ ۱۰۴ : چون نرگس اگر نهیم در خاکستر

شمارهٔ ۱۰۵ : هستند به بزمت ای شه شیر شکار

شمارهٔ ۱۰۶ : شاها خردت هست به می خوردن یار

شمارهٔ ۱۰۷ : ای دشمن تو به قبضهٔ قهر اندر

شمارهٔ ۱۰۸ : هرگز نشوم من از بت و باده صبور

شمارهٔ ۱۰۹ : ای شاه کجا گرم کنی بارهٔ بور

شمارهٔ ۱۱۰ : خستی دل من به غمزه ای بدر منیر

شمارهٔ ۱۱۱ : گر بخت بلند خواهی و عمر دراز

شمارهٔ ۱۱۲ : از کوی تو تا کوی من ای شمع طراز

شمارهٔ ۱۱۳ : چون چشم تو بر دلم شود تیر انداز

شمارهٔ ۱۱۴ : از جور قد بلند و موی پستش

شمارهٔ ۱۱۵ : شاهی که به رزم کاویان داشت درفش

شمارهٔ ۱۱۶ : در عشق تو بی‌روان نَوان بودم دوش

شمارهٔ ۱۱۷ : دستور و شهنشه از جهان رایت خوش

شمارهٔ ۱۱۸ : نشناخت ملک سعادت اختر خویش

شمارهٔ ۱۱۹ : چون ابر کف تو بیند ای خسرو شرق

شمارهٔ ۱۲۰ : تا دید زمانه در دلم غایت عشق

شمارهٔ ۱۲۱ : چشمی دارم ز اشک پیمانهٔ عشق

شمارهٔ ۱۲۲ : ای کرده همه جهان ز ناپاکان پاک

شمارهٔ ۱۲۳ : سقای ملک گرفت چنگ اندر چنگ

شمارهٔ ۱۲۴ : ای تیغ تو با قوت مریخ و زحل

شمارهٔ ۱۲۵ : از روضهٔ حسن تو نگاری رسدم

شمارهٔ ۱۲۶ : ای سیمبر از عشق تو در رشته شدم

شمارهٔ ۱۲۷ : هر شب غم تو به مه اشارت‌کُنَدَم

شمارهٔ ۱۲۸ : ای یار شبی که بی‌رخت بگذارم

شمارهٔ ۱۲۹ : گرچه دل و سینه‌ کان گوهر دارم

شمارهٔ ۱۳۰ : هر شب ز غم تو دل ز جان برگیرم

شمارهٔ ۱۳۱ : گه سرو بلند حله بوشت خوانم

شمارهٔ ۱۳۲ : ای‌ گوی زَنَخ سخن ز گویت ‌گویم

شمارهٔ ۱۳۳ : مستم ملکا و هر چه اکنون‌گویم

شمارهٔ ۱۳۴ : چشم من و چشم آن بت تنگ دهان

شمارهٔ ۱۳۵ : تیغ ملک شرق خداوند جهان

شمارهٔ ۱۳۶ : هر شاه که داشت دولت و بخت جوان

شمارهٔ ۱۳۷ : نه با منی ار چه همنشینی با من

شمارهٔ ۱۳۸ : رفتی و به یک بارگرفتی کم من

شمارهٔ ۱۳۹ : بگرفت شها قضای بد دامن من

شمارهٔ ۱۴۰ : ای چرخ‌کمر مبند برکینه من

شمارهٔ ۱۴۱ : نازید به گرز گاوسار افریدون

شمارهٔ ۱۴۲ : گر حاجب و چاوش تو ای ناصر دین

شمارهٔ ۱۴۳ : ای شاه زتو تخت همی نازد و زین

شمارهٔ ۱۴۴ : ای حیدر و جمشید به شمشیر و نگین

شمارهٔ ۱۴۵ : ای شاه جهان دو گوشهٔ روی زمین

شمارهٔ ۱۴۶ : ای برده به شمشیر همه ملک تگین

شمارهٔ ۱۴۷ : زین فتح‌ که‌ کرد شاه در کشور چین

شمارهٔ ۱۴۸ : خصمی‌که ستم بود همه همت او

شمارهٔ ۱۴۹ : سروی‌که بنفشه برگل آمد بر او

شمارهٔ ۱۵۰ : خصمی‌که بر او فسوس کرد اختر او

شمارهٔ ۱۵۱ : ای نور مه از جمال رخسارهٔ تو

شمارهٔ ۱۵۲ : ای کرده سپهر و اختران یاری تو

شمارهٔ ۱۵۳ : ای شاه چو آسمان کمان داری تو

شمارهٔ ۱۵۴ : خورشید بر آسمان نپیماید راه

شمارهٔ ۱۵۵ : دارند همه شگفت میران سپاه

شمارهٔ ۱۵۶ : خصمان تو رسم بد نهادند همه

شمارهٔ ۱۵۷ : ای پیش تو حاسدانت‌ را سنگی نه

شمارهٔ ۱۵۸ : پروین و ستارگان گردون پیمای

شمارهٔ ۱۵۹ : افروخته دولت شه عالم رای

شمارهٔ ۱۶۰ : ای رایت و رای تو همایون چو همای

شمارهٔ ۱۶۱ : شاها در فتح بر تو بگشاد خدای

شمارهٔ ۱۶۲ : دامی که در آن دام شکارم کردی

شمارهٔ ۱۶۳ : ای عشق تو عمرم به کران آوردی

شمارهٔ ۱۶۴ : از بهر جمال چهرهٔ همچو پری

شمارهٔ ۱۶۵ : در بر ملکا دل توانگر داری

شمارهٔ ۱۶۶ : ای باخته عشق در جهان با دگری

شمارهٔ ۱۶۷ : هر سال به‌کار ملک بیدار تری

شمارهٔ ۱۶۸ : هر دم زا‌دمی‌ خجسته دیدار تری

شمارهٔ ۱۶۹ : زاهد نکند توبه به زهد ای ساقی

شمارهٔ ۱۷۰ : خور گوید کاشکی که زرین تنمی

شمارهٔ ۱۷۱ : ای شاه نگویمت که چون گردونی

شمارهٔ ۱۷۲ : این مجلس شاه و گل‌فشان اندروی

شمارهٔ ۱۷۳ : لبیک دهد بخت چو آواز دهی

شمارهٔ ۱۷۴ : یار از غم من خبر ندارد گویی

شمارهٔ ۱۷۵ : ای ماه کمان شهریاری گویی