خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

قطران تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : ای وصل و هوای مهر تو بس ما را

شمارهٔ ۲ : چون بنوازد به پیش من زیر کیا

شمارهٔ ۳ : با روی تو دی ماه بهار است مرا

شمارهٔ ۴ : بسپرد بپای ناکسان دهر مرا

شمارهٔ ۵ : من خفته بدم دوش دل از یار جدا

شمارهٔ ۶ : مادر چو بزاد آن بدعا خواسته را

شمارهٔ ۷ : ای شاه چو کردگار بگشاد ترا

شمارهٔ ۸ : ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفا

شمارهٔ ۹ : یک نیم دلم کلیچه یک نیم کباب

شمارهٔ ۱۰ : تا فتنه دلم بر آن لب میگونست

شمارهٔ ۱۱ : ای گشته خجل ماه فلک از نظرت

شمارهٔ ۱۲ : روی تو به شب‌های سیه روز منست

شمارهٔ ۱۳ : تا کی باشم صبور در محنت دوست

شمارهٔ ۱۴ : چون دیدهٔ من دید ترا روز نخست

شمارهٔ ۱۵ : آنی که وفا نباید از مهر تو جست

شمارهٔ ۱۶ : چون جان و روان خویشتن داشتمت

شمارهٔ ۱۷ : تا من بودم بود مرا دولت جفت

شمارهٔ ۱۸ : بالات بود بسان سروان بهشت

شمارهٔ ۱۹ : دارندهٔ داد و دین ملک مملانست

شمارهٔ ۲۰ : آرام دل ولی ملک مملانست

شمارهٔ ۲۱ : تابنده چو خورشید ملک مملانست

شمارهٔ ۲۲ : دلدار مرا بر دل من رحمت نیست

شمارهٔ ۲۳ : از هجر تو ابر چشم باران ریز است

شمارهٔ ۲۴ : هنگام سخا و جامه و جام تراست

شمارهٔ ۲۵ : یک نیمه جهان سراو باغ شاه است

شمارهٔ ۲۶ : ماننده شیر نرّ شمس الدین است

شمارهٔ ۲۷ : بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراست

شمارهٔ ۲۸ : تا پرده روی ماه من عنبر گشت

شمارهٔ ۲۹ : با آنکه دلم از غم هجرت خونست

شمارهٔ ۳۰ : چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت

شمارهٔ ۳۱ : نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنج

شمارهٔ ۳۲ : تا دلبر من بر ابرو افکند شکنج

شمارهٔ ۳۳ : صد بار بدل پند بکردم نشنید

شمارهٔ ۳۴ : هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دید

شمارهٔ ۳۵ : گویند به هر درد بود صابر مرد

شمارهٔ ۳۶ : آنی که دل من از تو خرم گردد

شمارهٔ ۳۷ : از دوستی تو جز ندامت ناید

شمارهٔ ۳۸ : تا کی ز فراق بر دلم بند بود

شمارهٔ ۳۹ : بیدادگرا به گِرد بیداد مگرد

شمارهٔ ۴۰ : نیمی ز دلم باد شد و نیمی گرد

شمارهٔ ۴۱ : از چشم و دل من آب و آتش خیزد

شمارهٔ ۴۲ : بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکند

شمارهٔ ۴۳ : از دست و سنانت آب و آذر خیزد

شمارهٔ ۴۴ : بر شاخ گل دولت تو خار نماند

شمارهٔ ۴۵ : خون جگر ما بقمی بیش نبود

شمارهٔ ۴۶ : ای شاه نخستین سفرت میمون باد

شمارهٔ ۴۷ : هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد

شمارهٔ ۴۸ : ایزد چو بزرگ شهریاری نکند

شمارهٔ ۴۹ : آن را که چو من زبان گهربار بود

شمارهٔ ۵۰ : نوروز مهین جم همایون آورد

شمارهٔ ۵۱ : شاپور عدیل مجد گردونی باد

شمارهٔ ۵۲ : ایزد همه دولت جهانی بتو داد

شمارهٔ ۵۳ : ایزد همه ساله هست با مردم راد

شمارهٔ ۵۴ : تا مهر فکند بر من آن سرو بلند

شمارهٔ ۵۵ : آنرا که چتو نگار دلکش باشد

شمارهٔ ۵۶ : هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر

شمارهٔ ۵۷ : بسیار شنیدم من و دیدم بسیار

شمارهٔ ۵۸ : تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر

شمارهٔ ۵۹ : با من ز قضای بد برآشفت دیار

شمارهٔ ۶۰ : ای زلف تو از رخان من پرچین تر

شمارهٔ ۶۱ : ای گشته به بیداد و بدی کردن چیر

شمارهٔ ۶۲ : نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیر

شمارهٔ ۶۳ : چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فراز

شمارهٔ ۶۴ : بنگر که چه گفت با دلم چشم، به راز

شمارهٔ ۶۵ : تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز

شمارهٔ ۶۶ : گر روز قضا خدا ترا پرسد باز

شمارهٔ ۶۷ : نیمی ز دلم کبک شد و نیمی باز

شمارهٔ ۶۸ : خاموش بوم تا نکند چندین ناز

شمارهٔ ۶۹ : گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طراز

شمارهٔ ۷۰ : آن بت که بهین لفظ بود دشنامش

شمارهٔ ۷۱ : تا غایب شد بت از کنار شمنش

شمارهٔ ۷۲ : ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش

شمارهٔ ۷۳ : دندان تو و لب تو ای شهره رفیق

شمارهٔ ۷۴ : چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلک

شمارهٔ ۷۵ : دیدار بتان بیغش و دلشان غشناک

شمارهٔ ۷۶ : سه چیز ترا سه چیز داده است جمال

شمارهٔ ۷۷ : نسگالیده وصال آن مه نیک سگال

شمارهٔ ۷۸ : گویند مرا به هِجر آن ماه چگل

شمارهٔ ۷۹ : چون ماه بود میان زین میر اجل

شمارهٔ ۸۰ : تا کرد جهان زیر قلم میر اجل

شمارهٔ ۸۱ : تا با تو شدم ز گردش دهر همال

شمارهٔ ۸۲ : دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گل

شمارهٔ ۸۳ : از طعنه و قول دشمن ای مهر گسل

شمارهٔ ۸۴ : هم هست مرا هوای آن زلف بِخَم

شمارهٔ ۸۵ : هر چند که بی بهانه دوری ز برم

شمارهٔ ۸۶ : زان قد چو شمشاد بفریاد دلم

شمارهٔ ۸۷ : تا کی ز فراق دوست فریاد کنم

شمارهٔ ۸۸ : ما شاخ هوای تو ز دل برکندیم

شمارهٔ ۸۹ : ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیم

شمارهٔ ۹۰ : ما دل ز هوای مهر تو ببریدیم

شمارهٔ ۹۱ : یکباره دل از هوای تو بگسستیم

شمارهٔ ۹۲ : هندو بچه ای ببرد از راه دلم

شمارهٔ ۹۳ : کوشم که بپوشم اندوه نخروشم

شمارهٔ ۹۴ : از بهر تو گنج خویشتن پالودم

شمارهٔ ۹۵ : با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینم

شمارهٔ ۹۶ : گویند مرا ز عشق آن تازه صنم

شمارهٔ ۹۷ : تا دور شدی تو از من ای سرو روان

شمارهٔ ۹۸ : ای کرده به بند دوستی بسته دلم

شمارهٔ ۹۹ : چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَم

شمارهٔ ۱۰۰ : خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَم

شمارهٔ ۱۰۱ : از بس که ز ناکسان رسید آزارم

شمارهٔ ۱۰۲ : ای دوست بیا تا ره دیگر گیریم

شمارهٔ ۱۰۳ : یوسف‌رویی کز او فغان کرد دلم

شمارهٔ ۱۰۴ : ما دل ز وفا و مهر تو برداریم

شمارهٔ ۱۰۵ : تا همبر من نشسته‌ای خاموشم

شمارهٔ ۱۰۶ : تا بندهٔ آن رخان تابنده شدم

شمارهٔ ۱۰۷ : روی تو گل و بوی تو نسرین دارم

شمارهٔ ۱۰۸ : افتادم در دام بتی سیم اندام

شمارهٔ ۱۰۹ : بیمارم و ناردان لبت پندارم

شمارهٔ ۱۱۰ : هر گه که ترا به طبع پاک انگارم

شمارهٔ ۱۱۱ : یک بوسه بدادی به من ای بت افزون

شمارهٔ ۱۱۲ : آن زلف سیه بلای جانست ای جان

شمارهٔ ۱۱۳ : از کبر دلا دست بعیوق مزن

شمارهٔ ۱۱۴ : ای کام دل من و بلای حوران

شمارهٔ ۱۱۵ : بر چرخ جوانمرد شبیخون کردن

شمارهٔ ۱۱۶ : در کار جهانیان گشاد است از تو

شمارهٔ ۱۱۷ : ای دوست مرا به دشمنان دادی تو

شمارهٔ ۱۱۸ : خورشید بچهر و سرو بالائی تو

شمارهٔ ۱۱۹ : ای مایهٔ نیکوئی مقام دل تو

شمارهٔ ۱۲۰ : سرگشته و زار و بیقرارم بی تو

شمارهٔ ۱۲۱ : از دیده میان رود خونم بی تو

شمارهٔ ۱۲۲ : پیوسته چو شمع در گدازم بی تو

شمارهٔ ۱۲۳ : ای دل صنمی برده قرار من و تو

شمارهٔ ۱۲۴ : آن چشم نگر به ناز و خواب آلوده

شمارهٔ ۱۲۵ : گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاه

شمارهٔ ۱۲۶ : تا دست من از دامن تو شد کوتاه

شمارهٔ ۱۲۷ : برداشت بت من از سر آن چتر سیاه

شمارهٔ ۱۲۸ : ای طره تو ز مشگ و از عنبر به

شمارهٔ ۱۲۹ : گر سوی هوا دلم همی جوید راه

شمارهٔ ۱۳۰ : دوش آمد دست سوده و آسوده

شمارهٔ ۱۳۱ : ای عالم علم جاودان از درگاه

شمارهٔ ۱۳۲ : ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه

شمارهٔ ۱۳۳ : ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی

شمارهٔ ۱۳۴ : تا از بر من تو دوست دور افتادی

شمارهٔ ۱۳۵ : گر برده دلم بر تو حاصل نبدی

شمارهٔ ۱۳۶ : تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی

شمارهٔ ۱۳۷ : اقبال و مراد و کامرانی داری

شمارهٔ ۱۳۸ : هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی

شمارهٔ ۱۳۹ : چندین سخن تلخ شنودن تا کی

شمارهٔ ۱۴۰ : زانگه که مرا بیافریده است خدای

شمارهٔ ۱۴۱ : صد بوسه بدادمش بزیر کف پای

شمارهٔ ۱۴۲ : راز دل ازین و آن نهفتن تا کی

شمارهٔ ۱۴۳ : ای ترک به گنجه از کجا افتادی

شمارهٔ ۱۴۴ : افکنده و کنده است آن شمع سرای

شمارهٔ ۱۴۵ : گر دل به وفای تو هبا داشتمی

شمارهٔ ۱۴۶ : عناب لبا چو برگ عناب شدی

شمارهٔ ۱۴۷ : هرچند تو در کنار من بیشتری

شمارهٔ ۱۴۸ : بیجاده لب و یاسمن اندام منی

شمارهٔ ۱۴۹ : ای آنکه خجستگی تو دادی به همای

شمارهٔ ۱۵۰ : ای ترک ستمکاره و بیدادگری

شمارهٔ ۱۵۱ : ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانی