خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

زبور عجم

اقبال لاهوری » زبور عجم

بخش ۱ - به خوانندهٔ کتاب زبور : می‌شود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی

بخش ۲ - حصه اول : ز برون در گذشتم ز درون خانه گفتم

بخش ۳ - دعا : یارب درون سینه دل با خبر بده

بخش ۴ - عشق شور انگیز را هر جاده در کوی تو برد : «عشق شور انگیز را هر جاده در کوی تو برد»

بخش ۵ - درون سینهٔ ما سوز آرزو ز کجاست؟ : درونِ سینهٔ ما سوزِ آرزو ز کجاست؟

بخش ۶ - غزل سرای و نواهای رفته باز آور : غزل سُرای و نواهای رفته باز‌آور

بخش ۷ - ای که ز من فزوده‌ای گرمی آه و ناله را : ای که ز من فزوده‌ای گرمی آه و ناله را

بخش ۸ - از مشت غبار ما صد ناله برانگیزی : از مشتِ غبار ما صد ناله برانگیزی

بخش ۹ - من اگرچه تیره خاکم دلکیست برگ و سازم : من اگرچه تیره خاکم دلکیست برگ و سازم

بخش ۱۰ - بصدای درمندی بنوای دلپذیری : بصدای درمندی بنوای دلپذیری

بخش ۱۱ - بر سر کفر و دین فشان رحمتِ عامِ خویش را : بر سر کفر و دین فشان رحمتِ عامِ خویش را

بخش ۱۲ - نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست : نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست

بخش ۱۳ - دل دیده ئی که دارم همه لذت نظاره : دل دیده ئی که دارم همه لذت نظاره

بخش ۱۴ - گرچه شاهین خرد بر سر پروازی هست : گرچه شاهین خرد بر سر پروازی هست

بخش ۱۵ - این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است : این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است

بخش ۱۶ - فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین : فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین

بخش ۱۷ - برون کشید ز پیچاک هست و بود مرا : برون کشید ز پیچاک هست و بود مرا

بخش ۱۸ - خیز و به خاک تشنه‌ای بادهٔ زندگی فشان : خیز و به خاک تشنه‌ای بادهٔ زندگی فشان

بخش ۱۹ - تو باین گمان که شاید سر آستانه دارم : تو باین گمان که شاید سر آستانه دارم

بخش ۲۰ - نظر به راه‌نشینان سواره می‌گذرد : نظر به راه‌نشینان سواره می‌گذرد

بخش ۲۱ - بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به : بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به

بخش ۲۲ - یا مسلمان را مده فرمان که جان بر کف بنه : یا مسلمان را مده فرمان که جان بر کف بنه

بخش ۲۳ - عقل هم عشق است و از ذوق نگه بیگانه نیست : عقل هم عشق است و از ذوق نگه بیگانه نیست

بخش ۲۴ - سوز و گداز زندگی لذت جستجوی تو : سوز و گداز زندگی لذت جستجوی تو

بخش ۲۵ - درین محفل که کار او گذشت از باده و ساقی : درین محفل که کار او گذشت از باده و ساقی

بخش ۲۶ - ساقیا بر جگرم شعلهٔ نمناک انداز : ساقیا بر جگرم شعلهٔ نمناک انداز

بخش ۲۷ - از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده : از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده

بخش ۲۸ - ز هر نقشی که دل از دیده گیرد پاک می‌آیم : ز هر نقشی که دل از دیده گیرد پاک می‌آیم

بخش ۲۹ - دل بی قید من با نور ایمان کافری کرده : دل بی قید من با نور ایمان کافری کرده

بخش ۳۰ - ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی : ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی

بخش ۳۱ - نه در اندیشهٔ من کار زار کفر و ایمانی : نه در اندیشهٔ من کار زار کفر و ایمانی

بخش ۳۲ - مرغ خوش لهجه و شاهین شکاری از تست : مرغ خوش لهجه و شاهین شکاری از تست

بخش ۳۳ - خوشتر ز هزار پارسائی : خوشتر ز هزار پارسائی

بخش ۳۴ - بر جهان دل من تاختنش را نگرید : بر جهان دل من تاختنش را نگرید

بخش ۳۵ - مرا براه طلب بار در گل است هنوز : مرا براه طلب بار در گل است هنوز

بخش ۳۶ - زمستان را سرآمد روزگاران : زمستان را سرآمد روزگاران

بخش ۳۷ - هوای خانه و منزل ندارم : هوای خانه و منزل ندارم

بخش ۳۸ - از چشم ساقی مست شرابم : از چشم ساقی مست شرابم

بخش ۳۹ - شب من سحر نمودی که به طلعت آفتابی : شب من سحر نمودی که به طلعت آفتابی

بخش ۴۰ - درین میخانه ای ساقی ندارم محرمی دیگر : درین میخانه ای ساقی ندارم محرمی دیگر

بخش ۴۱ - بجهان دردمندان تو بگو چه کار داری : بجهان دردمندان تو بگو چه کار داری

بخش ۴۲ - اگر نظاره از خود رفتگی آرد حجاب اولی : اگر نظاره از خود رفتگی آرد حجاب اولی

بخش ۴۳ - نور تو وانمود سپید و سیاه را : نور تو وانمود سپید و سیاه را

بخش ۴۴ - بده آندل که مستی های او از بادهٔ خویش است : بده آندل که مستی های او از بادهٔ خویش است

بخش ۴۵ - کف خاکی برگ و سازم برهی فشانم او را : کف خاکی برگ و سازم برهی فشانم او را

بخش ۴۶ - این دل که مرا دادی لبریز یقین بادا : این دل که مرا دادی لبریز یقین بادا

بخش ۴۷ - رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت : رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت

بخش ۴۸ - یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی : یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی

بخش ۴۹ - انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را : انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را

بخش ۵۰ - خاور که آسمان بکمند خیال اوست : خاور که آسمان بکمند خیال اوست

بخش ۵۱ - فرصت کشمکش مده این دل بی قرار را : فرصت کشمکش مده این دل بی قرار را

بخش ۵۲ - جانم در آویخت با روزگاران : جانم در آویخت با روزگاران

بخش ۵۳ - به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود را : به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود را

بخش ۵۴ - بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را : بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را

بخش ۵۵ - چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را : چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را

بخش ۵۶ - نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم : نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم

بخش ۵۷ - به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد : به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد

بخش ۵۸ - ما که افتنده‌تر از پرتو ماه آمده‌ایم : ما که افتنده‌تر از پرتو ماه آمده‌ایم

بخش ۵۹ - ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر : ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر

بخش ۶۰ - «شاخ نهال سدره‌ای خار و خس چمن مشو» : «شاخ نهال سدره‌ای خار و خس چمن مشو»

بخش ۶۱ - دو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارم : دو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارم

بخش ۶۲ - بر خیز که آدم را هنگام نمود آمد : بر خیز که آدم را هنگام نمود آمد

بخش ۶۳ - مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند : مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند

بخش ۶۴ - درون لاله گذر چون صبا توانی کرد : درون لاله گذر چون صبا توانی کرد

بخش ۶۵ - اگر به بحر محبت کرانه می‌خواهی : اگر به بحر محبت کرانه می‌خواهی

بخش ۶۶ - زمانه قاصد طیار آن دلآرام است : زمانه قاصد طیار آن دلآرام است

بخش ۶۷ - دگر ز ساده دلیهای یار نتوان گفت : دگر ز ساده دلیهای یار نتوان گفت

بخش ۶۸ - خرد از ذوق نگه گرم تماشا بود است : خرد از ذوق نگه گرم تماشا بود است

بخش ۶۹ - غلام زنده دلانم که عاشق سره اند : غلام زنده دلانم که عاشق سره اند

بخش ۷۰ - لاله این چمن آلودهٔ رنگ است هنوز : لاله این چمن آلودهٔ رنگ است هنوز

بخش ۷۱ - تکیه بر حجت و اعجاز و بیان نیز کنند : تکیه بر حجت و اعجاز و بیان نیز کنند

بخش ۷۲ - چو موج مست خودی باش و سر بطوفان کش : چو موج مست خودی باش و سر بطوفان کش

بخش ۷۳ - خضر وقت از خلوت دشت حجاز آید برون : خضر وقت از خلوت دشت حجاز آید برون

بخش ۷۴ - ز سلطان کنم آرزوی نگاهی : ز سلطان کنم آرزوی نگاهی

بخش ۷۵ - با نشئه درویشی در ساز و دمادم زن : با نشئه درویشی در ساز و دمادم زن

بخش ۷۶ - هوس هنوز تماشا گر جهانداری است : هوس هنوز تماشا گر جهانداری است

بخش ۷۷ - فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است : فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است

بخش ۷۸ - عرب که باز دهد محفل شبانه کجاست : عرب که باز دهد محفل شبانه کجاست

بخش ۷۹ - مانند صبا خیز و وزیدن دگر آموز : مانند صبا خیز و وزیدن دگر آموز

بخش ۸۰ - ای غنچهٔ خوابیده، چو نرگس نگران خیز : ای غنچهٔ خوابیده، چو نرگس نگران خیز

بخش ۸۱ - جهان ما همه خاک است و پی سپر گردد : جهان ما همه خاک است و پی سپر گردد

بخش ۸۲ - باز بر رفته و آینده نظر باید کرد : باز بر رفته و آینده نظر باید کرد

بخش ۸۳ - خیال من به تماشای آسمان بود است : خیال من به تماشای آسمان بود است

بخش ۸۴ - از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست : از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست

بخش ۸۵ - شراب میکدهٔ من نه یادگار جم است : شراب میکدهٔ من نه یادگار جم است

بخش ۸۶ - لاله صحرایم از طرف خیابانم برید : لاله صحرایم از طرف خیابانم برید

بخش ۸۷ - سخن تازه زدم کس بسخن وا نرسید : سخن تازه زدم کس بسخن وا نرسید

بخش ۸۸ - عاشق آن نیست که لب گرم فغانی دارد : عاشق آن نیست که لب گرم فغانی دارد

بخش ۸۹ - درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است : درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است

بخش ۹۰ - ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست : ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست

بخش ۹۱ - انقلاب! ای انقلاب! : خواجه از خون رگ مزدور سازد لعل ناب

بخش ۹۲ - گرچه می دانم که روزی بی نقاب آید برون : گرچه می دانم که روزی بی نقاب آید برون

بخش ۹۳ - گشاده رو ز خوش و ناخوش زمانه گذر : گشاده رو ز خوش و ناخوش زمانه گذر

بخش ۹۴ - زندگی در صدف خویش گهر ساختن است : زندگی در صدف خویش گهر ساختن است

بخش ۹۵ - برون زین گنبد در بسته پیدا کرده ام راهی : برون زین گنبد در بسته پیدا کرده ام راهی

بخش ۹۶ - گنه‌کار غیورم مزد بی‌خدمت نمی‌گیرم : گنه‌کار غیورم مزد بی‌خدمت نمی‌گیرم

بخش ۹۷ - جهان کورست و از آئینهٔ دل غافل افتاد است : جهان کورست و از آئینهٔ دل غافل افتاد است

بخش ۹۸ - نیابی در جهان یاری که داند دلنوازی را : نیابی در جهان یاری که داند دلنوازی را

بخش ۹۹ - علمی که تو آموزی مشتاق نگاهی نیست : علمی که تو آموزی مشتاق نگاهی نیست

بخش ۱۰۰ - چو خورشید سحر پیدا نگاهی می توان کردن : چو خورشید سحر پیدا نگاهی می توان کردن

بخش ۱۰۱ - کشیدی باده ها در صحبت بیگانه پی در پی : کشیدی باده ها در صحبت بیگانه پی در پی

بخش ۱۰۲ - عشق اندر جستجو افتاد آدم حاصل است : عشق اندر جستجو افتاد آدم حاصل است

بخش ۱۰۳ - بیا که خاوریان نقش تازه‌ای بستند : بیا که خاوریان نقش تازه‌ای بستند

بخش ۱۰۴ - عشق را نازم که بودش را غم نابود نی : عشق را نازم که بودش را غم نابود نی

بخش ۱۰۵ - بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند : بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند

بخش ۱۰۶ - فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی : فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی

بخش ۱۰۷ - ز رسم و راه شریعت نکرده ام تحقیق : ز رسم و راه شریعت نکرده ام تحقیق

بخش ۱۰۸ - از همه کس کناره گیر صحبت آشنا طلب : از همه کس کناره گیر صحبت آشنا طلب

بخش ۱۰۹ - بینی جهان را خود را نبینی : بینی جهان را خود را نبینی

بخش ۱۱۰ - من هیچ نمی‌ترسم از حادثهٔ شب‌ها : من هیچ نمی‌ترسم از حادثهٔ شب‌ها

بخش ۱۱۱ - تو کیستی ز کجائی که آسمان کبود : تو کیستی ز کجائی که آسمان کبود

بخش ۱۱۲ - دیار شوق که درد آشناست خاک آنجا : دیار شوق که درد آشناست خاک آنجا

بخش ۱۱۳ - می دیرینه و معشوق جوان چیزی نیست : می دیرینه و معشوق جوان چیزی نیست

بخش ۱۱۴ - قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند : قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند

بخش ۱۱۵ - دو دسته تیغم و گردون برهنه ساخت مرا : دو دسته تیغم و گردون برهنه ساخت مرا

بخش ۱۱۶ - مثل شرر ذره را تن به تپیدن دهم : مثل شرر ذره را تن به تپیدن دهم

بخش ۱۱۷ - خودی را مردم‌آمیزی دلیل نارسایی‌ها : خودی را مردم‌آمیزی دلیل نارسایی‌ها

بخش ۱۱۸ - چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما : چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما

بخش ۱۱۹ - دم مرا صفت باد فرودین کردند : دم مرا صفت باد فرودین کردند

بخش ۱۲۰ - گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد : گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد

بخش ۱۲۱ - در این صحرا گذر افتاد شاید کاروانی را : در این صحرا گذر افتاد شاید کاروانی را

بخش ۱۲۲ - ترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ است : ترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ است

بخش ۱۲۳ - بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو : بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو

بخش ۱۲۴ - جهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است این : جهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است این

بخش ۱۲۵ - از داغ فراق او در دل چمنی دارم : از داغ فراق او در دل چمنی دارم

بخش ۱۲۶ - به نگاه آشنائی چو درون لاله دیدم : به نگاه آشنائی چو درون لاله دیدم

بخش ۱۲۷ - این هم جهانی آن هم جهانی : این هم جهانی آن هم جهانی

بخش ۱۲۸ - بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله : بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله

بخش ۱۲۹ - صورت گری که پیکر روز و شب آفرید : صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

بخش ۱۳۰ - باز این عالم دیرینه جوان می‌بایست : باز این عالم دیرینه جوان می‌بایست

بخش ۱۳۱ - لاله این گلستان داغ تمنائی نداشت : لاله این گلستان داغ تمنائی نداشت

بخش ۱۳۲ - هنگامه را که بست درین دیر دیر پای : هنگامه را که بست درین دیر دیر پای

بخش ۱۳۳ - ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ : ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

بخش ۱۳۴ - من بندهٔ آزادم عشق است امام من : من بندهٔ آزادم عشق است امام من

بخش ۱۳۵ - کم سخن غنچه که در پردهٔ دل رازی داشت : کم سخن غنچه که در پردهٔ دل رازی داشت

بخش ۱۳۶ - خود را کنم سجودی ، دیر و حرم نمانده : خود را کنم سجودی ، دیر و حرم نمانده

بخش ۱۳۷ - آغاز گلشن راز جدید : به سواد دیدهٔ تو نظر آفریده‌ام من

بخش ۱۳۸ - تمهید گلشن راز جدید : ز جان خاور آن سوز کهن رفت

بخش ۱۳۹ - بندگی نامه : گفت با یزدان مه گیتی فروز

بخش ۱۴۰ - موسیقی : مرگ ها اندر فنون بندگی

بخش ۱۴۱ - مذهب غلامان : در غلامی عشق و مذهب را فراق

بخش ۱۴۲ - در فن تعمیر مردان آزاد : یک زمان با رفتگان صحبت گزین