صورت گری که پیکر روز و شب آفرید
از نقش این و آن بتماشای خود رسید
صوفی! برون ز بنگه تاریک پا بنه
فطرت متاع خویش به سوداگری کشید
صبح و ستاره و شفق و ماه و آفتاب
بی پرده جلوه ها به نگاهی توان خرید
اطلاعات
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه: سایت علامه اقبال
تعداد ابیات: 3
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
صورت گری که پیکر روز و شب آفرید
از نقش این و آن بتماشای خود رسید
هوش مصنوعی: گرافیستی که زندگی و زمان را به تصویر کشیده است، با دیدن آثار خودش به درک و شناخت عمیقتری از آنچه خلق کرده است، رسیده است.
