بخش ۴۸ - یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی

هوش مصنوعی: یاد روزهایی که با موسیقی و نوشیدن شراب وقت می‌گذراندم، جام شراب در دست من و ظرف شراب در دست او بود.

هوش مصنوعی: زمانی که تو به ما نزدیک می‌شوی، خزان جان ما رنگ و بویی از بهار می‌گیرد، ولی در عوض، احساس افسردگی در فروردین بیشتر از گذشته خواهد شد.

هوش مصنوعی: ای جان من، اگر تو مانند سازی باشی که تارهایش از هم گسسته شده‌اند، نغمه‌هایی از دل من به طور مداوم به بیرون خواهد آمد.

هوش مصنوعی: من در مهمانی عشق چه چیزهایی آورده‌ام را می‌دانی؟ یک باغ پر از گل، یک نیستان که از ناله‌ها پر است و یک خمخانه پر از می.

هوش مصنوعی: دوباره آن محبت را زنده کن که با قدرت او، تو را از نشستن در میان مشکلات و بی‌برکتی به مقام و جایگاه بالا برساند.

هوش مصنوعی: دوستان خوشحال و سعادتمند به منزل خود رسیدند، اما من در مسیر علم و دانش سرگردان و درهم ریخته‌ام.