بخش ۴۴ - بده آندل که مستی های او از بادهٔ خویش است

هوش مصنوعی: بده آن کسی را که مستی‌اش از شراب خودش است، بگیر آن کسی را که از خود بی‌خبر و به فکر دیگران است.

هوش مصنوعی: به من آن دلی را بده که جاذبه‌ای جهانی داشته باشد و من این دل را بگیرم، زیرا این دل در قید و بند دنیا و مشکلاتش است.

هوش مصنوعی: ای کسی که مرا شکار می‌کنی، از دستان تقدیر من را بیرون بیاور. چه فایده‌ای از تیری که در کمان است، زمانی که به جگر من می‌زند؟

هوش مصنوعی: زندگی که خسته شده از مشکلات و سختی‌های دنیا، نباید ناامید شود. زیرا در برابر چالش‌ها و موانع کنونی، دنیای دیگری در انتظار است که می‌تواند سرشار از امید و فرصت‌های نو باشد.