بخش ۱۰۵ - بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند

هوش مصنوعی: ای ساقی، نیکویی و زیبایی تو بر دل بی‌تاب من تاثیر عمیقی دارد؛ گویی که تو با نوشیدنی‌های خود، تحولی مانند جادو به آن می‌بخشی و روحم را با آن پر می‌کنی.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم که در درونم نور است یا آتش، اما می‌دانم که سفیدی او چنان است که نور ماه را به یاد می‌آورد.

هوش مصنوعی: در دل من احساسات خاموش و درونی به شدت جریان دارد، مانند سازی که از ذوق و هنر خود برمی‌خیزد و به نوا می‌پردازد.

هوش مصنوعی: نگران نباش، ای نادان، زیرا حتی در بیابان خشک، آسمان به سختی باران می‌بارد و پس از آن، چشمه‌های کمی پدید می‌آید که می‌تواند طوفانی را به همراه داشته باشد.

هوش مصنوعی: هر که از شیرینی و لذت زندگی بهره‌مند شده‌ است، نباید از تلخی‌ها و دردهای آن ناراحت شود، زیرا همین تلخی‌ها و دشواری‌ها نیز بخشی از زندگی هستند و می‌توانند انسان را به خودآگاهی و درک بهتر نسبت به وجودش برسانند.