بخش ۱۴۲ - در فن تعمیر مردان آزاد

هوش مصنوعی: یک لحظه با افرادی که رفته‌اند، گفت‌وگو کن و همچنین شیوه‌های زندگی آزادانه مردان بزرگ را مشاهده کن.

هوش مصنوعی: بیدار شو و به کار ایبک و سوری نگاه کن. اگر دل و جگر داری، چشم خود را باز کن و ببین.

هوش مصنوعی: انسان‌ها خود را از درون خود جدا کرده‌اند و اکنون به تماشای خود پرداخته‌اند.

هوش مصنوعی: سنگ‌ها با هم ارتباط و پیوند دارند و از زمان‌های دور به شکل محکمی به یکدیگر متصل هستند.

هوش مصنوعی: دیدن او باعث می‌شود که تو درک بهتری پیدا کنی و در زندگی دیگر به جایی برسی.

هوش مصنوعی: هر نقش و تصویری که به وجود می‌آید، نشان‌دهنده‌ی افکار و احساسات سازنده‌اش است.

هوش مصنوعی: انسانی که اراده‌ای قوی و روحی بلند دارد، می‌تواند از دل سختی‌ها به ارزش‌های بزرگ دست یابد.

هوش مصنوعی: نپرس سجده‌گاه کیست، چرا که نمی‌دانی که جان چگونه از تن می‌رود.

هوش مصنوعی: نابسامانی من از خودش باعث شده که نتوانم از زندگی بهره‌برداری کنم، همان‌طور که در حجاب مانده‌ام و از آب زلال فرات دور هستم.

هوش مصنوعی: آه، من از آن چیزی رنج می‌برم که به طور کامل از ریشه و اساس خود قطع شده‌ام و از جایگاه خود دور افتاده‌ام.

هوش مصنوعی: افرادی که به یقین و اطمینان می‌رسند، دارای استحکام و قدرت هستند. اما من با وجود اینکه به یقین رسیده‌ام، احساس خشکی و نداشتن طراوت می‌کنم.

هوش مصنوعی: من در درونم آن قدرت و توانایی الهی را احساس نمی‌کنم، بنابراین سجده‌ام شایسته و درست در برابر این درگاه نیست.

هوش مصنوعی: به یک نگاه، آن جواهر باارزش را ببین و تاج را زیر نور ماه مشاهده کن.

هوش مصنوعی: سنگ مرمرش از آب جاری نرم‌تر و لطیف‌تر است و یک لحظه در آنجا بیشتر از همیشه پایدار و جاودانی به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: عشق مردان آنقدر قوی است که می‌توانند با نگاه خود سنگ را جابجا کنند.

هوش مصنوعی: عشق انسان‌های نیکو و با صفا، زیبایی و شادی را به وجود می‌آورد و مانند بهشت است. صدای دل‌نواز و موزون از چیزهای ساده و بی‌روح مانند سنگ و آجر برخاسته و زندگی را رونق می‌بخشد.

هوش مصنوعی: عشق واقعی، ارزش و کیفیت خوبی‌ها و زیبایی‌ها را مشخص می‌کند و آن را از پرده‌ها و ظواهر پنهان‌ساز جدا می‌سازد.

هوش مصنوعی: همت و اراده او فراتر از آسمان‌ها رفت و از تمام مشکلات و دشواری‌های دنیا گذشت.

هوش مصنوعی: از آنجا که نمی‌توان آنچه را که در دل می‌گذرد به زبان آورد، پرده‌ای بر چهره‌ای کشیده می‌شود.

هوش مصنوعی: محبت باعث می‌شود که جاذبه‌ها و اشتراکات درونی انسان‌ها افزایش یابد و اگرچه ممکن است برخی از افراد ارزش چندانی نداشته باشند، اما همین محبت می‌تواند آن‌ها را در نظر دیگران ارزشمند کند.

هوش مصنوعی: زندگی بدون محبت، غم و اندوه است و همه جنبه‌های آن ناپایدار و زشت به نظر می‌رسند.

هوش مصنوعی: عشق باعث می‌شود که پرورش و فرهنگ انسان بهبود یابد و مانند آئینه‌ای روشن و شفاف شود. همچنین عشق توانایی تغییر و تحول در انسان را دارد، به طوری که می‌تواند ارزش و زیبایی واقعی را از دل سنگ خام بیرون بیاورد.

هوش مصنوعی: دل‌باختگان عشق را به مراتب بلند و ارزشمند می‌رساند و به هنرمندان، توانایی‌های خاص و استثنایی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: در پیش او، هر چه ممکن و موجود است، مات و حیرت‌زده به نظر می‌رسد و تمام جهان همچون تلخی به نظر می‌آید، اما او مانند شاخی نبات، زیبا و شیرین است.

هوش مصنوعی: افکار ما به خاطر حرارت و انرژی اوست و ایجاد روح و حیات در ما، نتیجه کار اوست.

هوش مصنوعی: عشق برای مور و پرنده و انسان کافی است و عشق واقعاً برای هر دو جهان کافی است.

هوش مصنوعی: عشق و دلبرانی که بدون قدرت و توانایی بر دل‌ها تاثیر می‌گذارند، مانند جادوگرانی هستند که به آرامی دل‌ها را مسحور می‌کنند. اما آن‌هایی که در کنار زیبایی و قهر و قدرت خود می‌درخشند، مانند پیامبران هستند که رسالت و عظمت خاصی دارند.

هوش مصنوعی: عشق در کارهای هر دو نفر به هم آمیخته شده و در نتیجه، دنیایی جدید و پر از احساسات و شور و نشاط به وجود آمده است.