بخش ۱۲۴ - جهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است این

هوش مصنوعی: جهان پر از رنگ و عطر است، اما تو می‌گویی که این یک راز است. حالا خودت را در این ارتباط قرار بده، زیرا تو همانند مضراب و ساز هستی که با هم ترکیب می‌شوند.

هوش مصنوعی: نگاه خیره‌کننده‌ای که به واسطه‌ی زیبایی خود مستم می‌کند، گویی از پاکی زیبایی‌اش سر می‌خورد. تو می‌گویی که این یک حجاب است و در واقع فقط یک پوشش و مجاز است.

هوش مصنوعی: بیایید در دنیای رازآلودش وارد شویم، جایی که پرده‌های آبی او همچون شعله‌ای عریان بر چشمان نیمه‌پر از حقیقت وجود دارد.

هوش مصنوعی: این زمین و خاکی که من در آن زندگی می‌کنم، برایم از بهشت بالاتر و خوش‌تر است. محیطی که در آن هستم، پر از لذت و شوق است و فضای آن مملو از شور و هنر است.

هوش مصنوعی: در طول زندگی، گاهی احساس می‌کنم که خودم را گم کرده‌ام، گاهی هم احساس می‌کنم دیگران را گم کرده‌ام. اما در برخی لحظات، هر دو را پیدا می‌کنم. این وضعیت و احساسات، چه رازی در خود دارند!