بخش ۱۰ - بصدای درمندی بنوای دلپذیری

هوش مصنوعی: با صدای شخصی نیازمند، زندگی را به طرز خوشایندی آغاز کردم و به جهانی که تشنه است، قدم گذاشتم.

هوش مصنوعی: تو به دنیایی می‌روی که در آن، کسی که در تنگدستی و سختی زندگی می‌کند، فرصت‌های جدیدی برای پیشرفت و خوشبختی خواهد داشت؛ دنیایی که هنوز در ذهن بعضی‌ها به آرزو تبدیل نشده است.

هوش مصنوعی: از نگاه پرجذبه‌ات به دل و جگرم نفوذ کردی، چه نگاه عمیق و تاثیرگذاری که همانند یک تیر دو نشانه را هدف قرار داده است.

هوش مصنوعی: به چشم ناتوان من چه زیبایی بهار نشان دادی که من در باغ و بوستان گریه می‌کنم مانند سرودی که به گل‌ها می‌گویند.

هوش مصنوعی: عجب نیست که دو پادشاه در یک سرزمین جا نشوند، اما عجیب است که یک فقیر نتواند در دو عالم بگنجد.