غزلیات
فیض کاشانی
»
شوق مهدی
»
غزلیات
شمارهٔ ۱ : الا یا ایها المَهدی مدامَ الوَصل ناوِلها
شمارهٔ ۲ : اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما را
شمارهٔ ۳ : ای فروغ شرع و دین از روی رخشان شما
شمارهٔ ۴ : یا رب که کارها همه گردد به کام ما
شمارهٔ ۵ : به ملازمان مهدی که رساند این دعا را
شمارهٔ ۶ : به خدا اگر به فیضت اثری رسد ز فیضت
شمارهٔ ۷ : مژده آمدنت داد صبا دوران را
شمارهٔ ۸ : دل میرود ز دستم صاحب زمان خدا را
شمارهٔ ۹ : کجا رسم من مسکین بدان جناب کجا
شمارهٔ ۱۰ : مژده وصل آن رفیع جناب
شمارهٔ ۱۱ : ای شاهد قدسی بگشا بند نقابت
شمارهٔ ۱۲ : در دل ز حق تعالی، شکریست بینهایت
شمارهٔ ۱۳ : منم که مهر نبی و ولی پناه من است
شمارهٔ ۱۴ : برای دوست رفیقی که خالی از خلل است
شمارهٔ ۱۵ : هان مژده ای بیار صبا از دیار دوست
شمارهٔ ۱۶ : تو حقشناس نئی ای عدو خطا اینجاست
شمارهٔ ۱۷ : صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست
شمارهٔ ۱۸ : برا امام که بنیاد عمر بر باد است
شمارهٔ ۱۹ : به علم آل نبی هر کسی که ره دانست
شمارهٔ ۲۰ : جز آستان امامم دگر پناهی نیست
شمارهٔ ۲۱ : ما را امام هست و یارا چه حاجت است
شمارهٔ ۲۲ : مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت
شمارهٔ ۲۳ : روضه خلد برین تربت اهل البیت است
شمارهٔ ۲۴ : هر کسی کو از طریق اهل بیت آگاه نیست
شمارهٔ ۲۵ : شد دین خراب این همه فسق جهار چیست
شمارهٔ ۲۶ : حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست
شمارهٔ ۲۷ : یا رب سببی ساز که آن ختم امامت
شمارهٔ ۲۸ : سئوال طلعت از آن حضرت ارچه بیادبی است
شمارهٔ ۲۹ : برو به کار خود ای واعظ این چه فریاد است
شمارهٔ ۳۰ : بیا بیا که ز هجر تو کار دل زاریست
شمارهٔ ۳۱ : مردم دیده ما جز به رهت ناظر نیست
شمارهٔ ۳۲ : دل سراپرده محبت اوست
شمارهٔ ۳۳ : کس نیست که او منتظر وصل شما نیست
شمارهٔ ۳۴ : روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
شمارهٔ ۳۵ : ای هدهد صبا به سبا میفرستمت
شمارهٔ ۳۶ : رواق منظر چشم من آشیانهٔ تست
شمارهٔ ۳۷ : راز دل با تو گفتنم هوس است
شمارهٔ ۳۸ : ای تو ما را راحت جان الغیاث
شمارهٔ ۳۹ : توئی به جای دو جدت سر جهان را تاج
شمارهٔ ۴۰ : تو را امام زمان گر در اختفاست صلاح
شمارهٔ ۴۱ : ز هجر مهدی هادی است کار و بارم تلخ
شمارهٔ ۴۲ : گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود
شمارهٔ ۴۳ : دست از طلب ندارم تا کام من برآید
شمارهٔ ۴۴ : صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاد
شمارهٔ ۴۵ : نه هر که روی نبی دید سروری داند
شمارهٔ ۴۶ : نفس باد صبا مشکفشان خواهد شد
شمارهٔ ۴۷ : همای اوج سعادت به دام ما افتد
شمارهٔ ۴۸ : زهی خجسته زمانی که یار باز آید
شمارهٔ ۴۹ : اگر آن نائب رحمان ز درم باز آید
شمارهٔ ۵۰ : کو ره آن که نهم سوی شما گامی چند
شمارهٔ ۵۱ : چو باد عزم سرای امام خواهم کرد
شمارهٔ ۵۲ : مرا شوق حضور او ز سر بیرون نخواهد شد
شمارهٔ ۵۳ : به کوی مهدی هادی گذر توانی کرد
شمارهٔ ۵۴ : سالها دل طلب وصل تو از ما میکرد
شمارهٔ ۵۵ : پیشتر زانکه خدا خشت و گل آدم زد
شمارهٔ ۵۶ : نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟
شمارهٔ ۵۷ : کی باشد آن که مهدی ما پردهدر شود
شمارهٔ ۵۸ : جان بیلقای مهدی ذوقی چنان ندارد
شمارهٔ ۵۹ : آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
شمارهٔ ۶۰ : بخت از قدوم دوست نشانم نمیدهد
شمارهٔ ۶۱ : گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد
شمارهٔ ۶۲ : نفس برآید و مقصود بر نمیآید
شمارهٔ ۶۳ : خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
شمارهٔ ۶۴ : شوقت نه سرسریست که از سر به در شود
شمارهٔ ۶۵ : لاف محبت او، بر قدسیان توان زد
شمارهٔ ۶۶ : بود آیا که در وصل شما بگشایند ؟
شمارهٔ ۶۷ : صاحب الامر مگر باز گذاری بکند
شمارهٔ ۶۸ : مهدی چو به عدل دست گیرد
شمارهٔ ۶۹ : گفتم کیم به طلعت تو شادمان کنند؟
شمارهٔ ۷۰ : دوش از جناب مهدی پیک بشارت آمد
شمارهٔ ۷۱ : رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
شمارهٔ ۷۲ : مژده ای دل که مسیحانفسی میآید
شمارهٔ ۷۳ : بیا که رایت آن نائب آله رسید
شمارهٔ ۷۴ : بهر مهر تو به فردوس براتم دادند
شمارهٔ ۷۵ : درخت مهر اهل البیت نور دل به بار آرد
شمارهٔ ۷۶ : به علم و سیف و نسب کس به یار ما نرسد
شمارهٔ ۷۷ : شاه دین گوی فلک در خم چوگان تو باد
شمارهٔ ۷۸ : تو را امام ز اعدا خدا نگه دارد
شمارهٔ ۷۹ : وقت آشوب جهان شد العیاذ
شمارهٔ ۸۰ : بلینا بالفتن فی لیلة الهجر
شمارهٔ ۸۱ : ای خرم از نوید قدومت بهار عمر
شمارهٔ ۸۲ : روی بنمای اماما و ره منبر گیر
شمارهٔ ۸۳ : به حدیث آی و علوم خودم از یاد ببر
شمارهٔ ۸۴ : مهدی آخر زمان آید به دوران غم مخور
شمارهٔ ۸۵ : ای صبا نکهتی از خاک در یار بیار
شمارهٔ ۸۶ : عید است روز جمعه و یاران در انتظار
شمارهٔ ۸۷ : بیا امام که آئین احمد آید باز
شمارهٔ ۸۸ : دلم فدای امام زمان شد و جان نیز
شمارهٔ ۸۹ : شود به طلعت مهدی چو دیدگانم باز
شمارهٔ ۹۰ : خدای عزّوجل کارساز بندهنواز!
شمارهٔ ۹۱ : دارم از غیبت مهدی گله چندان که مپرس
شمارهٔ ۹۲ : زین جهان پیروی آل نبی ما را بس
شمارهٔ ۹۳ : خداوندا مرا برهان ز دنیا و شر و شورش
شمارهٔ ۹۴ : جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاص
شمارهٔ ۹۵ : حرف وجود او جهان جمله گرفت طول و عرض
شمارهٔ ۹۶ : در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمط
شمارهٔ ۹۷ : ز مکر و کید اعادی تو را خدا حافظ
شمارهٔ ۹۸ : در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع
شمارهٔ ۹۹ : منم غلام به اخلاص آن امام مطاع
شمارهٔ ۱۰۰ : بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ
شمارهٔ ۱۰۱ : میروم از بر امام طوفکنان به هر طرف
شمارهٔ ۱۰۲ : سلوک راه حق و خدمت امام شفیق
شمارهٔ ۱۰۳ : برای مهدی هادی بخوان شأن فراق
شمارهٔ ۱۰۴ : امام و سید و مولای من جعلت فداک
شمارهٔ ۱۰۵ : غیر از شما ندارم نزد خدا وسائل
شمارهٔ ۱۰۶ : خوش خبر باش ای نسیم شمال
شمارهٔ ۱۰۷ : اگر به کوی امامم بود مجال وصول
شمارهٔ ۱۰۸ : حاشا که من حدیث ثنای تو طی کنم
شمارهٔ ۱۰۹ : غم زمانه که هیچش گران نمیبینم
شمارهٔ ۱۱۰ : خیز تا از در طاعات گشادی طلبیم
شمارهٔ ۱۱۱ : خیز تا چاره این غم به مناجات بریم
شمارهٔ ۱۱۲ : ما شبی دست برآریم و دعائی بکنیم
شمارهٔ ۱۱۳ : نماز شام غریبان چو گریه آغازم
شمارهٔ ۱۱۴ : در توسل به جناب تو چه تدبیر کنم
شمارهٔ ۱۱۵ : گرچه افتاد ز هجرش گرهی در کارم
شمارهٔ ۱۱۶ : دردم از یار است و درمان نیز هم
شمارهٔ ۱۱۷ : اماما در فراقت شد هزاران رخنه در دینم
شمارهٔ ۱۱۸ : روزی مرا وصال تو روزی اگر شود
شمارهٔ ۱۱۹ : من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم
شمارهٔ ۱۲۰ : یاد مهدی چه کنم صبر به صحرا فکنم
شمارهٔ ۱۲۱ : جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
شمارهٔ ۱۲۲ : مولای من بیا که هواخواه خدمتم
شمارهٔ ۱۲۳ : حجاب چهره جان میشود غبار تنم
شمارهٔ ۱۲۴ : مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
شمارهٔ ۱۲۵ : اماما پای نه تا آنکه در پایت سراندازیم
شمارهٔ ۱۲۶ : ای لقایت آرزوی مؤمنان
شمارهٔ ۱۲۷ : با ما یکی به آن لب مشکین خطاب کن
شمارهٔ ۱۲۸ : مهدی هادی چو بنشیند به جای خویشتن
شمارهٔ ۱۲۹ : دانی که چیست دولت، روی امام دیدن
شمارهٔ ۱۳۰ : ز در درا و شبستان ما منور کن
شمارهٔ ۱۳۱ : به خاک پای امام و به حق نعمت او
شمارهٔ ۱۳۲ : آرم ای مولای من یک قطره از دریای تو
شمارهٔ ۱۳۳ : ای پیک راستان خبر یار ما بگو
شمارهٔ ۱۳۴ : امر خلافت، گر نیست دلخواه
شمارهٔ ۱۳۵ : با خون دل نوشتم نزد امام نامه
شمارهٔ ۱۳۶ : وصال او ز عمر جاودان به
شمارهٔ ۱۳۷ : تو را میگویم ای جویای حق هی
شمارهٔ ۱۳۸ : پیرو شریعت باش ای دل ار مسلمانی
شمارهٔ ۱۳۹ : طفیل نور امامند آدمی و پری
شمارهٔ ۱۴۰ : کتبت قصّة شوقی و مدمعی باکی
شمارهٔ ۱۴۱ : بسی شوق تو در دل هست و میدانم که میدانی
شمارهٔ ۱۴۲ : سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی
شمارهٔ ۱۴۳ : گر از روشِ حافظ و قرآن به در آیی
شمارهٔ ۱۴۴ : نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی!
شمارهٔ ۱۴۵ : ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
شمارهٔ ۱۴۶ : ای پادشه خوبان داد از غم تنهائی
شمارهٔ ۱۴۷ : ای که حرمانی ما را تو روا میداری
شمارهٔ ۱۴۸ : سلامی چو بوی خوش آشنائی
شمارهٔ ۱۴۹ : در طلعت تو پیدا انوار پادشاهی
شمارهٔ ۱۵۰ : یا من اشتد فیک اهوائی
شمارهٔ ۱۵۱ : یا رب نگاهدار تو ایمان آن کسی