شمارهٔ ۱۳۵

هوش مصنوعی: با دل پر از درد، نامه‌ای برای امام نوشتم که در طول این زمان دوری، احساس کردم که زندگی‌ام به خاطر فراق تو به پایان رسیده است.

هوش مصنوعی: من از دوری تو نشانه‌های زیادی در چشمانم دارم، اما این lágrimas نیست که در چشمان من دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: تو گفتی که نسبت به کثرت سخنان او، سرزنش آوردند. اما به خدا قسم، ما هیچ عشقی را بدون سرزنش ندیدیم.

هوش مصنوعی: از کسی که به دانش و خبرداری شناخته شده بود، حال امام را پرسیدم. او پاسخ داد: «در دوری از او عذاب است و در نزدیکی‌اش آرامش و سلامتی.»

هوش مصنوعی: با دشمنان پنهانی خود را در میان نگذارید؛ زیرا من این تجربه را داشته‌ام و می‌دانم که امتحان کردن چیزهای نامناسب تنها به پشیمانی منجر خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگرچه رهبری امام برای هدایت مردم ضروری است، اما به خدا قسم، ما از هیچ کس دیگر غیر از او، این مقام را نپذیرفته‌ایم.

هوش مصنوعی: ای فیض، در جستجوی وصالت کوش تا جایی که می‌توانی، حتی اگر شده یک جرعه از کرامت را بچشی.