شمارهٔ ۱۴۳

هوش مصنوعی: اگر از راه و روشی که حافظ و قرآن به تو نشان می‌دهند، خارج شوی، هر کجا که بروی، پس از مدتی پشیمان خواهی شد.

هوش مصنوعی: از سخنان او شعری خوش و دلنواز بگیر، شاید با شنیدن آن اندکی از غم جدایی رهایی یابی.

هوش مصنوعی: من به خاطر نداشتن دیدار تو از شدت حسرت جان می‌دهم، مانند صبحی که خورشید درخشانش از پس افق ظاهر می‌شود.

هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید همچون بادی که بر روی گل‌ها می‌وزد، برای تو آرزو کنم که از غنچه بیرون بیایی و شاداب و خندان مثل یک گل به زندگی برگردی؟

هوش مصنوعی: از شدت غم دوری تو، جانم به پایان رسیده است. اکنون وقت آن است که همانند ماه روشن و درخشان، به زندگی من بازگردی.

هوش مصنوعی: نگران نباش و غصه نخور، به زودی پردهٔ غیبت کنار می‌رود و تو از این اندوه و افسردگی خارج خواهی شد.