شمارهٔ ۱۳۴

هوش مصنوعی: اگرچه خلافت آن طور که می‌خواهیم نیست، اما با این حال تسلیم آن شده‌ایم، چرا که سرنوشت با خداست.

هوش مصنوعی: بعضی از مردم به اشتباهات و گمراهی کشیده شده‌اند، و این به خاطر رهنمودهای نادرست بزرگ‌ترها و استادانی است که خود نیز راه را نمی‌شناسند.

هوش مصنوعی: ما انسان‌های سالخورده و نادان، شناخت زیادی نداریم! یا باید دانش و آگاهی داشته باشیم، یا داستان را کوتاه کنیم.

هوش مصنوعی: جهل و گمراهی؟ مسأله رهبری؟ به خدا پناه می‌برم! به خدا پناه می‌برم!

هوش مصنوعی: آیا نوبت به انصاف و عدالت رسیده است؟ کار خلافت هم اینطور شده؟ خدایا، به درگاهت پناه می‌برم!

هوش مصنوعی: علی را همه به ارزش و مقامش آگاه بودند، اما چه باید کرد که سرنوشت منحرف و نامناسبی نصیبش شده بود؟

هوش مصنوعی: از ظلم و ستم آنها، ای خدا چه بگوییم؟ چشمی پر از اشک و جانم پر از آه است.

هوش مصنوعی: ما عشق و محبت علی (ع) را در دل داریم و برای این نعمت شکرگزاریم.

هوش مصنوعی: علاقه و محبت به امامم از عمق وجودم بیرون می‌آید، در حالی که در دل شب به یاد او می‌اندیشم و در صبح زود دعایی نیکو بر زبان می‌آورم.

هوش مصنوعی: صبر بسیار سخت و تلخ است و عمر زودگذر است. ای کاش می‌دانستم چه زمانی این وضعیت را پشت سر می‌گذارم.

هوش مصنوعی: ای فیضی که کم است، ما به رازهای نهفته نیازی نداریم، حکم تنها از آن خداست.