شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: هرچند که به خاطر دوری اش، در زندگی‌ام مشکلاتی پیش آمده، اما هنوز هم به مهربانی‌های او امید دارم و چشم به راه محبتش هستم.

هوش مصنوعی: امروز بار سنگینی از غم جدایی را به دوش می‌کشم، اما امیدوارم فردا آن محبوب به آغوشم بیاید و این بار را از من بردارد.

هوش مصنوعی: با امید بسیار در این مسیر ناشناخته قدم گذاشتیم، ای راهنمایی که ما را به مقصد نمی‌شناسی، ما را تنها نگذار.

هوش مصنوعی: من در تمام شب نگهبان دل خودم هستم تا در این حریم هیچ چیزی غیر از فکر و یاد او در ذهنم راه نیابد.

هوش مصنوعی: چشم بخت من به خواب می‌بیند داستانی از او، که ناگهان نسیمی از لطف و رحمت او می‌وزد و مرا بیدار می‌کند.

هوش مصنوعی: در غم دوری تو می‌خوانم و اشک‌هایم چون باران جاری‌اند.