خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

رضی‌الدین آرتیمانی » غزلیات

غزل شمارهٔ ۱ : زهی طراوت حسن و کمال نور و صفا

غزل شمارهٔ ۲ : شوری نه‌چنان گرفت ما را

غزل شمارهٔ ۳ : آنچنان داده عشق جوش مرا

غزل شمارهٔ ۴ : نقابی بر افکن ز پی امتحان را

غزل شمارهٔ ۵ : چون مهر بر آی بام و ایوان را

غزل شمارهٔ ۶ : خون شد دل پاره پارهٔ ما

غزل شمارهٔ ۷ : جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است

غزل شمارهٔ ۸ : داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار است

غزل شمارهٔ ۹ : بهشت است آن ندانم یا بهار است

غزل شمارهٔ ۱۰ : کسی که در رهش از پا و سر خبردار است

غزل شمارهٔ ۱۱ : چشم من چون به روی او باز است

غزل شمارهٔ ۱۲ : مهر بر روی یار باخته رنگ است

غزل شمارهٔ ۱۳ : چو در دور لبش تقوی حرام است

غزل شمارهٔ ۱۴ : عشقی بتازه باز گریبان گرفته است

غزل شمارهٔ ۱۵ : نه پر ز خون جگرم از سپهر مینائی است

غزل شمارهٔ ۱۶ : مرا در دل غم جانانه‌ای هست

غزل شمارهٔ ۱۷ : در خاطر آنشوخ مگر ناله اثر داشت

غزل شمارهٔ ۱۸ : شورت در سر خمار نگذاشت

غزل شمارهٔ ۱۹ : تا از بر چشم آن جوان رفت

غزل شمارهٔ ۲۰ : کنم از شام تا سحر فریاد

غزل شمارهٔ ۲۱ : غم عشق تو ای حور پریزاد

غزل شمارهٔ ۲۲ : یقین ما به خیال و گمان نمی‌گردد

غزل شمارهٔ ۲۳ : کمر تا کی بخونم آن بت نامهربان بندد

غزل شمارهٔ ۲۴ : سرم سودا دلم پروا ندارد

غزل شمارهٔ ۲۵ : روی تو که رنگ از رخ گلهای چمن برد

غزل شمارهٔ ۲۶ : نمیاید چو از دل بر زبان درد

غزل شمارهٔ ۲۷ : جائی که به طاعات مباهات توان کرد

غزل شمارهٔ ۲۸ : صبا هر گاه وصف آن پری کرد

غزل شمارهٔ ۲۹ : گر نقاب از رخ آن صنم گیرد

غزل شمارهٔ ۳۰ : به من آن مه دگر امشب نسازد

غزل شمارهٔ ۳۱ : سرم بالش تنم مفرش بسوزد

غزل شمارهٔ ۳۲ : حیف که اوقات ما تمام هبا شد

غزل شمارهٔ ۳۳ : در روی تو دل به ما نمیمٰاند

غزل شمارهٔ ۳۴ : مرا نه سر نه سامان آفریدند

غزل شمارهٔ ۳۵ : ای کاش که سجاده به زنار فروشند

غزل شمارهٔ ۳۶ : مگر شور عشقت ز طغیان نشیند

غزل شمارهٔ ۳۷ : شب دوشم جمالی در نظر بود

غزل شمارهٔ ۳۸ : شورش دوشین ما از می و ساغر نبود

غزل شمارهٔ ۳۹ : چه خواهی ز دفتر تو ای خاک بر سر

غزل شمارهٔ ۴۰ : آن برو رویست یا نور است یا قرص قمر

غزل شمارهٔ ۴۱ : بی‌پرده برون میا که بسیار

غزل شمارهٔ ۴۲ : چند ز دوران چرخ چند ز هجران یار

غزل شمارهٔ ۴۳ : آن روی چون ماه آن زلف چون مار

غزل شمارهٔ ۴۴ : شور عشقی کرده بازم بیقرار

غزل شمارهٔ ۴۵ : ای عشق نگویم که به جای خوشم انداز

غزل شمارهٔ ۴۶ : چه شور افتاده در دلها ز شیرین لعل خندانش

غزل شمارهٔ ۴۷ : مرا چگونه نباشد حضور عیش و فراغ

غزل شمارهٔ ۴۸ : بهوش باش که در بارگاه رد و قبول

غزل شمارهٔ ۴۹ : همه دردم همه داغم همه عشقم همه سوزم

غزل شمارهٔ ۵۰ : گلها ز من شکفته مگر بانگ بلبلم

غزل شمارهٔ ۵۱ : با رخ همچو صبح و زلف چو شام

غزل شمارهٔ ۵۲ : چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستم

غزل شمارهٔ ۵۳ : پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم

غزل شمارهٔ ۵۴ : جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم

غزل شمارهٔ ۵۵ : تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارم

غزل شمارهٔ ۵۶ : زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارم

غزل شمارهٔ ۵۷ : دور از و بسکه سوزم و سازم

غزل شمارهٔ ۵۸ : گهی هشیار و گه مست و ملنگم

غزل شمارهٔ ۵۹ : وصالش دمی گر شود حاصلم

غزل شمارهٔ ۶۰ : چون دم از سودای جانان میزنم

غزل شمارهٔ ۶۱ : آنچه من از تو، خدا می‌بینم

غزل شمارهٔ ۶۲ : یکدم که دست داده و با هم نشسته‌ایم

غزل شمارهٔ ۶۳ : آنجا که وصف آن قد و بالا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ ۶۴ : دست شوقی با گریبان آشنا می‌خواستیم

غزل شمارهٔ ۶۵ : ما بهر هلاک خود هلاکیم

غزل شمارهٔ ۶۶ : بی‌رخت گر بگل نظاره کنیم

غزل شمارهٔ ۶۷ : آموخت ما را آن زلف و گردن

غزل شمارهٔ ۶۸ : بهار حسن یا بستان عشق است

غزل شمارهٔ ۶۹ : حیفم آید که گویدش کس جان

غزل شمارهٔ ۷۰ : غمزه خونریز و عشوه در پی جان

غزل شمارهٔ ۷۱ : ز خواب ناز خیز و فتنه سرکن

غزل شمارهٔ ۷۲ : مه نامهربانم بی‌گنه دامن کشید از من

غزل شمارهٔ ۷۳ : مرا دستی است بالا دست گردون

غزل شمارهٔ ۷۴ : روی یار است یا گل نسرین

غزل شمارهٔ ۷۵ : نتوان گذشتن آسان از آن کو

غزل شمارهٔ ۷۶ : تو بدین چشم شوخ و روی چو ماه

غزل شمارهٔ ۷۷ : ای کاش که بود ما نبودی

غزل شمارهٔ ۷۸ : کیم از جان خود سیری ز عمر خویش بیزاری

غزل شمارهٔ ۷۹ : این نگه و چشم و زلف و رو که تو داری

غزل شمارهٔ ۸۰ : ای که به جز دلبری تو کار نداری

غزل شمارهٔ ۸۱ : خوشتر ز بهشتی و بهٰاری

غزل شمارهٔ ۸۲ : نمیدانی تو رسم دوست داری

غزل شمارهٔ ۸۳ : چه التفات به خار و خس چمن داری

غزل شمارهٔ ۸۴ : ای راندهٔ درگاه تو خواری و عزیزی

غزل شمارهٔ ۸۵ : چشمم افتاد بر جمٰال کسی

غزل شمارهٔ ۸۶ : بهار و باده و عشق و جوانی

غزل شمارهٔ ۸۷ : نه رسم دیر و نه آیین کعبه می‌دانی

غزل شمارهٔ ۸۸ : ای که در ره عرفان مستمند برهانی

غزل شمارهٔ ۸۹ : هجران اگر نکردی آهنگ زندگانی

غزل شمارهٔ ۹۰ : چند دلهای مبتلا شکنی

غزل شمارهٔ ۹۱ : نگاهی دیدم از چشم سیاهی

غزل شمارهٔ ۹۲ : نرگست آن کند به شهلائی

غزل شمارهٔ ۹۳ : از لطف چو در نظر نمی‌آیی

غزل شمارهٔ ۹۴ : درین بوستانم نه هایی نه هویی