غزل شمارهٔ ۴۲

هوش مصنوعی: آنچه که من از او تحمل کرده‌ام، کافی است که تنها یک جرعه از میخانه‌ها نیاز دارم تا خمارم را دفع کنم.

هوش مصنوعی: من تمام بیابان عشق او هستم، او همچون دریای زیبایی است. من تمامی هیجان و دیوانگی او را دارم و او همانند نسیم بهاری است.