غزل شمارهٔ ۶۹

هوش مصنوعی: حس می‌کنم که دیگران نمی‌توانند بفهمند که من از کجا زندگی و احساساتم را به دست آورده‌ام و همچنین از کجا محبوبی پیدا کرده‌ام.

هوش مصنوعی: زیر سلطه‌ی ظلم و ستم تو، هم زن و هم مرد در غم و اندوهی عمیق به سر می‌برند؛ این وضعیت بر همه، از پیر تا جوان، تأثیر گذاشته است.

هوش مصنوعی: دل را به خاطر بی‌وفایی معشوق ناراحت کرده‌ام و بر اثر درد جدایی او، رنج‌های زیادی را تحمل کرده‌ام.

هوش مصنوعی: وفاداری نداشته‌ای، چه می‌کنی؟ از عهد و پیمان سست و بی‌پایه‌ات چه برمی‌آید؟

هوش مصنوعی: من به ناچار این رنج را تحمل می‌کنم تا این که درد من به درمانی برسد که رضایت بخشد.