غزل شمارهٔ ۱۶

هوش مصنوعی: در دل من غمی عمیق و شدید وجود دارد و در درون من نیز جایی پر از عشق و زیبایی است.

هوش مصنوعی: من هرگز سکوت خود را نخواهم شکست، زیرا در درون من دیوانه‌ای به زنجیر کشیده شده است.

هوش مصنوعی: خرابه‌ای که در آن زندگی کنم برایم از مسجد بهتر است، زیرا در آنجا صدای ناله‌های شادمانه مستان شنیده می‌شود.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم که آیا این چیز آتش است یا نور، اما مسلم است که چیزی وجود دارد که خانه‌ام را روشن کرده است.

هوش مصنوعی: به خودی خود درخشنده و نورانی باش و در زندگی‌ات تأثیر مثبت بگذار؛ وگرنه مثل شمعی خواهی بود که در هر خانه‌ای وجود دارد و توجه چندانی به آن نمی‌شود.

هوش مصنوعی: رضی، بگو که در کدام نقطه آرامش داری، زیرا اینجا ویرانه‌ای است که به ماتم تبدیل شده.