خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

مقطعات

مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » مقطعات

شمارهٔ ۱ - ناله از قلعه نای : به جمله ما که اسیران قلعه ناییم

شمارهٔ ۲ - شاعران بینوا : شاعران بینوا خوانند شعرِ با نوا

شمارهٔ ۳ - اندرز : آسان گذران کار جهان گذران را

شمارهٔ ۴ - هجا : با تو نکال از هجاست زیراک

شمارهٔ ۵ - به خواجه ناصر : خواجه ناصر خدای داند و بس

شمارهٔ ۶ - شکایت : نه جای شخودن بماند از دو رخ

شمارهٔ ۷ - مدح ابوسعید : ای مایه سعادت ای بوسعید

شمارهٔ ۸ - شکوه : ای بزرگی که پایه قدرت

شمارهٔ ۹ - به خواجه ابوالقاسم فرستاده : خواجه ابوالقاسم ای بزرگ اصیل

شمارهٔ ۱۰ - ستایشگری : ای بزرگی که در همه احوال

شمارهٔ ۱۱ - ناله از روزگار : دست بر زخم من فلک نگشاد

شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی : مویم آخر جز از سپید نگشت

شمارهٔ ۱۳ - مدیح : ای بزرگی که حسن رای تو را

شمارهٔ ۱۴ - نصیحت : عذر بی منفعت نهادن چیست

شمارهٔ ۱۵ - وصف خروس : ناگه خروس روزی در باغ جست

شمارهٔ ۱۶ - پیری و جوانی : آدمی سر به سر همه عیب است

شمارهٔ ۱۷ - حسب الحال : مرا بس ز دیوان مرا ز خدمت

شمارهٔ ۱۸ - عرض بیچارگی و آرزوی گرمابه : گرمابه سه داشتم به لوهور

شمارهٔ ۱۹ - به عمر کاک فرستاده : عمر کاک را که خواهد گفت

شمارهٔ ۲۰ - مدح ثقة الملک طاهر : ثقت الملک تا به صدر نشست

شمارهٔ ۲۱ - مدح ابورشد رشید : مجلس سامی جمالی را

شمارهٔ ۲۲ - موعظه : ایمنی را و تندرستی را

شمارهٔ ۲۳ - مرثیت : راشد از رشد روزگار نیافت

شمارهٔ ۲۴ - ستایش : ای بزرگی که باغ رادی را

شمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنج : ای حصن مرنج وای آنکس

شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم : مرا منجم هشتاد سال عمر نهاد

شمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگی : پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من

شمارهٔ ۲۸ - مدیح : ای بزرگی که سوی درگه تو

شمارهٔ ۲۹ - ثنا : ای بزرگی که رای صایب تو

شمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگار : نرسد دست من به چرخ بلند

شمارهٔ ۳۱ - چیستان : لعبتانی که زی تو می آیند

شمارهٔ ۳۲ - دیده نرگس : آن شب که دگر روز مرا عزم سفر بود

شمارهٔ ۳۳ - سمنزار : چون به بنفشه ستان کز شب دیجور زاد

شمارهٔ ۳۴ - مدح صاحب دیوان مولتان : خواجه عمید صاحب دیوان مولتان

شمارهٔ ۳۵ - موعظت : چرخ چندیمان به خاک اندر کشید

شمارهٔ ۳۶ - ناله از گرفتاری : ای خداوند رای سامی تو

شمارهٔ ۳۷ - حسب حال : هر زمانی تنم چو زیر شود

شمارهٔ ۳۸ - در مدح مظفر بن بوسعید : ای مظفر تو در خور صدری

شمارهٔ ۳۹ - بدرود : ای روی نکو سلامتت باد

شمارهٔ ۴۰ - موعظه : آگاه نیست آدمی از گشت روزگار

شمارهٔ ۴۱ - مدیح : ای خداوند رحمت ایزد

شمارهٔ ۴۲ - مرثیت : چنان بگریم بر تو که هیچ کس نگریست

شمارهٔ ۴۳ - اسیر خوبان : اگر اسیر کسی ام که میر خوبان شد

شمارهٔ ۴۴ - مطایبه : اشعبی را اجل به دوزخ برد

شمارهٔ ۴۵ - هجا : مالک آن سنگروت را بر بود

شمارهٔ ۴۶ - دروغ : گه گهی اندر سخن دروغ بباید

شمارهٔ ۴۷ - مرثیه : بونصر حسن جوان بمیرد

شمارهٔ ۴۸ - حسب الحال : گر بماندی چنانکه اول بود

شمارهٔ ۴۹ - ستایش : عجب آمد مرا ز آدمیی

شمارهٔ ۵۰ - صفت گل رعنا : دور وی چنین بود که رعناست

شمارهٔ ۵۱ - وصف گرز پادشاه : طعمه شیر مغز گاو آمد

شمارهٔ ۵۲ - سپیدی موی : تاری از موی من سپید نبود

شمارهٔ ۵۳ - مدح سلطان مسعود : تا جهان باشد ملک مسعودی باد

شمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاه : ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند

شمارهٔ ۵۵ - مدیح مسعود : ای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد

شمارهٔ ۵۶ - تهنیت جشن مهرگان : خسروا شب‌های عمرت روز باد

شمارهٔ ۵۷ - حسب حال : کدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیب

شمارهٔ ۵۸ - خیر باد شغل و سفر : ای خواجه دل تو شادمان باد

شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر : شعر سید محمد ناصر

شمارهٔ ۶۰ - شکوه از دوری مظفر : ای مظفر فراق یافت ظفر

شمارهٔ ۶۱ - به ابوالفرج نوشته : بوالفرج ای خواجهٔ آزاد مرد

شمارهٔ ۶۲ - مدح خواجه بوسعد : خواجه بوسعد عمدة الملکی

شمارهٔ ۶۳ - ایام شادخواری : ای بسا شب که تا به روز سپید

شمارهٔ ۶۴ - مدح : سرفرازا ز خدمت تا شدم دور

شمارهٔ ۶۵ - خنده جام و گریه شمشیر : اگر بخندد در دست من قدح نه عجب

شمارهٔ ۶۶ - ثناگری : ای نظم تو چو رای بگذشته از اثیر

شمارهٔ ۶۷ - اندرز : در نشیب آمدی مجوی فراز

شمارهٔ ۶۸ - ستایش : همایون باد این فرخنده طارم

شمارهٔ ۶۹ - ستایش و تشجیع خویش : تو ای تن برامش میا و مرو

شمارهٔ ۷۰ - حسب الحال : منم امروز بسته در سمجی

شمارهٔ ۷۱ - مرثیه عطای یعقوب : عطای یعقوب از مرگ تو هراسیدم

شمارهٔ ۷۲ - بر فوت محمد علوی : بر وفات محمد علوی

شمارهٔ ۷۳ - توصیف پیل : عجب از دیو پیکری کاو را

شمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناس : نبشتن ز گفتن مهمتر شناس

شمارهٔ ۷۵ - یک زمان در بهشت : یک زمان در بهشت بودم دوش

شمارهٔ ۷۶ - تلون چرخ : چرخ هر لحظه ای دگر گردد

شمارهٔ ۷۷ - مرثیت : خون همی بارم از دو دیده سرد

شمارهٔ ۷۸ - مدح : سخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگش

شمارهٔ ۷۹ - تقاضای تیول : خسروا بود و هست خواهد بود

شمارهٔ ۸۰ - برتری قلم به تیغ : فلک اندر دمید پنداری

شمارهٔ ۸۱ - در ده روشن رحیق : ای صنم ماهروی در ده روشن رحیق

شمارهٔ ۸۲ - پیری : گر کنم جامه ها ز پیری چاک

شمارهٔ ۸۳ - خشک و خالی : از من و تو همی بخواهد ماند

شمارهٔ ۸۴ - با این همه شهرت : معروف تر از من به جهان نیست خردمند

شمارهٔ ۸۵ - چشم و بینی ببست عزرائیل : جای تحسین چو دست مرگ از این

شمارهٔ ۸۶ - بوالفضایل : والا مردست بوالفضایل

شمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیم : گردن و گوش غزل و مدح را

شمارهٔ ۸۸ - از بخت همیشه سرنگونم : از بخت همیشه سرنگونم

شمارهٔ ۸۹ - نداند حقیقت که من کیستم : چه کین است با من فلک را بدل

شمارهٔ ۹۰ - ز بیم بلا آنچه دانم نگویم : ضعیفم به جان وز ضعیفی چنانم

شمارهٔ ۹۱ - ای جوانی تو را کجا جویم : ای جوانی تو را کجا جویم

شمارهٔ ۹۲ - شکوه از موی : پیوسته من از سپید مویی

شمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفر : از خواجه مظفر کریوه

شمارهٔ ۹۴ - هزل : بتی یافتم دوش گفتم به حرص

شمارهٔ ۹۵ - از زبان ملک ارسلان گوید : من مایه عدل و مایه جودم

شمارهٔ ۹۶ - مدح و شکران : چه خدمت کرد شاها بنده تو

شمارهٔ ۹۷ - ستایش : ملکا بنشین بر تخت به کام

شمارهٔ ۹۸ - ثناگستری : ابرم که همی ز دریا بردارم

شمارهٔ ۹۹ - ستایشگری : ای بزرگی که همتت گوید

شمارهٔ ۱۰۰ - مدح : ای تو بحر و فضایل تو درر

شمارهٔ ۱۰۱ - ای بخت بد : ای بخت بد که هیچ نبودم من از تو شاد

شمارهٔ ۱۰۲ - به خواجه ابراهیم : ای نسیم صبا تحیت من

شمارهٔ ۱۰۳ - مرثیت امیر یعقوب : از وفات امیر یعقوبم

شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه : این چنین روز مر حریفان را

شمارهٔ ۱۰۵ - مدیح : چو من جریده اشعار خویش عرض کنم

شمارهٔ ۱۰۶ - ثناگری : به خدمت آمد فرخنده فصل فروردین

شمارهٔ ۱۰۷ - مطایبه : دوشم جمازه به کف آمد کش

شمارهٔ ۱۰۸ - ای خوشا در بوستان با دوستان : بوستان شد همچو روی دوستان

شمارهٔ ۱۰۹ - بخل کوه : گرچه پیوسته همه از زر و سیم

شمارهٔ ۱۱۰ - پند : راز در گرمی سخن زنهار

شمارهٔ ۱۱۱ - وصف ناچخ شاه : ای عجب ناچخ دو مهره او

شمارهٔ ۱۱۲ - مدح سید رئیس ابن حسن : افتخار زمین و فخر و زمن

شمارهٔ ۱۱۳ - به ابوالفرج رونی نویسد : ای خواجه بوالفرج نکنی یاد من

شمارهٔ ۱۱۴ - چون بدیدم به دیده تحقیق : چون بدیدم به دیده تحقیق

شمارهٔ ۱۱۵ - ستایش : ای گشته ملک ساکن ز امر روان تو

شمارهٔ ۱۱۶ - بهار نو : ملک نو و شاه نو نوروز و بهار نو

شمارهٔ ۱۱۷ - ثناخوانی در کوهسار : در کوه پیش کبکان خواندم ثنای تو

شمارهٔ ۱۱۸ - ضرورت : ای به تو گشته دل خرم قوی

شمارهٔ ۱۱۹ - تبارک الله ازین بخت و زندگانی من : تبارک الله ازین بخت و زندگانی من

شمارهٔ ۱۲۰ - درخواست حضور یکی از دوستان : ای به فضل و کفایت و دانش

شمارهٔ ۱۲۱ - اثر بخت و طالع : گویند که نیکبخت و بدبخت

شمارهٔ ۱۲۲ - مدح سیف الدوله محمود : رسید نامه فتح و ظفر ز شاهنشاه

شمارهٔ ۱۲۳ - در زندان : روزن سمج مرا ز گردش گردون

شمارهٔ ۱۲۴ - وصف کتاب : ای کتاب مبارک میمون

شمارهٔ ۱۲۵ - به غرابی شاعر فرستاده : ای غرابی غریب نظمی تو

شمارهٔ ۱۲۶ - مدح عبدالحمید بن احمد : ای فلک ار جای فرشته شدی

شمارهٔ ۱۲۷ - توسل : ای به تو برپای شهریاری

شمارهٔ ۱۲۸ - مدح خواجه ابوالقاسم : ای قلم دست خواجه را شایی

شمارهٔ ۱۲۹ - مدیح خواجه ابوالفتح : این دو شغل برید و عرض به تو

شمارهٔ ۱۳۰ - فرامش گشت رسم شادمانی : بر آن افراخته کوهم که گویی

شمارهٔ ۱۳۱ - مرثیت یکی از سخنوران : گفتم تو مرا مرثیت کنی

شمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی است : ما به هر مجلسی ز تو زده ایم

شمارهٔ ۱۳۳ - ای خروس : ای خروس ایچ ندانم چه کسی

شمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندان : ای دلارای روزن زندان

شمارهٔ ۱۳۵ - سخن بی تکلف : ای بد از نیک فرق کرده بسی

شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی : عین زمانی تو به تدبیر و رای

شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعت : گفتم چو فرو شد آفتاب از که

شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربان : عاقبت یار عاشقان آخر

شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود : شها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی

شمارهٔ ۱۴۰ - شکران : مهترا از بزرگی آن کردی

شمارهٔ ۱۴۱ - ای شعر محمد خطیبی : ای شعر محمد خطیبی

شمارهٔ ۱۴۲ - مجازات باد خزان : گرد باد خزان کرد به ما به رحیل آری

شمارهٔ ۱۴۳ - شکوه از سعایت ابوالفرج : بوالفرج شرم نامدت که بجهد

شمارهٔ ۱۴۴ - قطعه : ز اقبال تو شاها گفت خواهم