شمارهٔ ۷۵ - یک زمان در بهشت

هوش مصنوعی: مدتی در بهشت بودم و دیشب از سخنان تو لذت بردم.

هوش مصنوعی: اگر در زیبایی تو قرار نداشتم، معذورم؛ زیرا در جذابیت تو، تمام حواسم را از دست داده‌ام.

هوش مصنوعی: گاهی مشتاق به بیان زیبایی‌ها و فضیلت‌هایت بودم، و گاهی به خاطر عظمت و جلالت در سکوت به سر بردم.

هوش مصنوعی: گاهی روح و طبیعت من مانند دریا در حال تلاطم و هیجان است و گاهی نیز همچون خورشیدی که به اوج می‌رسد، در حال درخشش و فعالیت.

هوش مصنوعی: ای آسمان، تو که به خردمندی و بزرگواری شناخته شده‌ای و نامت با پیامبر گره خورده است، و به نوعی خویش را در دل سروش می‌بینی.

هوش مصنوعی: هرچه فرصت و شانس به تو می‌دهد، آن را بپذیر و هر آنچه خوشبختی به تو می‌گوید، به دقت گوش کن.

هوش مصنوعی: تو برای انجام کاری به سوی من آمدی، و اکنون من در دام عشق تو گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: قدم من به احترام تو بوسه می‌زند، زیرا که تو مرا در آغوش گرفتی.

هوش مصنوعی: من به یقین فهمیدم که تو هرگز نمی‌توانی مانند من مرا پیدا کنی. پس مرا به فروش نرسانید.

هوش مصنوعی: دیشب دیدم که پر از خوشی و سلامتی بودم. این همه شادی و تندرستی را دیشب تجربه کردم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که گل‌های لاله وجود دارند و شراب در دسترس است، از زیبایی و لذت باده لذت ببر و آن را بنوش.

هوش مصنوعی: همچون شراب، خوشایند و دلپذیر باش و مانند گل لاله، لباسی از شادی و سرزندگی به تن کن.

هوش مصنوعی: نظر بلند و مهم تو را جستجو کرده است، پس برای رسیدن به رضایت و خوشحالی آن، جان خود را در این راه صرف کن.