خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

سید حسن غزنوی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : خورشید همی سجده برد قد ترا

شمارهٔ ۲ : ای چشم من از نقش رخت دفتر آب

شمارهٔ ۳ : از زلف تو دل برون گرفتم مطلب

شمارهٔ ۴ : کردست مرا زمانه در تاب امشب

شمارهٔ ۵ : آی آینه جود مصور دستت

شمارهٔ ۶ : از جود تو برد ابر بر گردون رخت

شمارهٔ ۷ : از زلف تو باد گل سواری آموخت

شمارهٔ ۸ : افسوس که آن جان جهانم بفروخت

شمارهٔ ۹ : هر کیسه که بر وفاش جان از دل دوخت

شمارهٔ ۱۰ : دل گرچه ز هجرت سپر تیر بلاست

شمارهٔ ۱۱ : کس را ز فراق نیست این غم که مراست

شمارهٔ ۱۲ : فردا بخرم هر آنچه در شهربلاست

شمارهٔ ۱۳ : می بر کف من نه که دلم پر تاب است

شمارهٔ ۱۴ : با دل گفتم که جان غمگین بی تست

شمارهٔ ۱۵ : جورم همه زان غمزه خونخواره تست

شمارهٔ ۱۶ : از دل همه آسایش جان رفت ز دست

شمارهٔ ۱۷ : در رزمت و بزمت ای شه عدل پرست

شمارهٔ ۱۸ : عکس تو ازاین دیده غمناک برست

شمارهٔ ۱۹ : امشب مه من که آفتابی دگر است

شمارهٔ ۲۰ : آن دل که هزار کامکاری کرده است

شمارهٔ ۲۱ : ای دوست مرا غمت چو موئی کرده است

شمارهٔ ۲۲ : از رنگ رخ تو لاله پرتاب شده است

شمارهٔ ۲۳ : مقصود ز آفرینش ما جان است

شمارهٔ ۲۴ : غم آتش و دل هیمه غمناکان است

شمارهٔ ۲۵ : مشکین خط دوست را ز سنبل ننگ است

شمارهٔ ۲۶ : در ده پسرا می که چمن را تاب است

شمارهٔ ۲۷ : بر مه نقط از مشک سیه باری چیست

شمارهٔ ۲۸ : بر روی تو از هلاک جانم غم نیست

شمارهٔ ۲۹ : از فتنه چشم تو خور و خوابم نیست

شمارهٔ ۳۰ : شب‌ها ز تو در سرم چه سوداست که نیست

شمارهٔ ۳۱ : بی عارض چون سیم توام سنگی نیست

شمارهٔ ۳۲ : تا مریم وقت شد هوا جوی بهشت

شمارهٔ ۳۳ : در آب دو چشمم همه عکس رخ تست

شمارهٔ ۳۴ : گر باز بیایم به مراد خویشت

شمارهٔ ۳۵ : در بند نیاید به کمند انصافت

شمارهٔ ۳۶ : بی یاد تو نرگس، قدح زر نگرفت

شمارهٔ ۳۷ : دل را چو هوای آن دل آرای گرفت

شمارهٔ ۳۸ : جان جز به امید تو سکونی نگرفت

شمارهٔ ۳۹ : چون خواست حسن مدح شهنشاهی گفت

شمارهٔ ۴۰ : کس جز تو مرا طرب فزا نیست مباد

شمارهٔ ۴۱ : ای شاه زمین دور زمان بی تو مباد

شمارهٔ ۴۲ : یک وعده که نیم عشوه بد یار نداد

شمارهٔ ۴۳ : یارم چو کلاله بر گل و لاله نهاد

شمارهٔ ۴۴ : گر با دل و دیده هیچ کارم افتد

شمارهٔ ۴۵ : درویش ز دور تو توانگر گردد

شمارهٔ ۴۶ : هر شب که رخ سپهر گلشن گردد

شمارهٔ ۴۷ : ترسان نه از آنم که دلم خون گردد

شمارهٔ ۴۸ : شاها فلکی که روی از هر دارد

شمارهٔ ۴۹ : بگذار جهان که او همین خو دارد

شمارهٔ ۵۰ : نقد دلم از غمت عیاری دارد

شمارهٔ ۵۱ : هرگز به وفا ز تو گمان نتوان برد

شمارهٔ ۵۲ : حاشا که قبول خلقت از ره ببرد

شمارهٔ ۵۳ : خاکی بر من کزین سرای اندیشد

شمارهٔ ۵۴ : در راه تو دیده را زمین باید کرد

شمارهٔ ۵۵ : دل را بدمی شاد نمی یارم کرد

شمارهٔ ۵۶ : سلطان بهرام تا جهان می گیرد

شمارهٔ ۵۷ : ای آنکه به تو دیده ظاهر نرسد

شمارهٔ ۵۸ : خاک قدمت به تاج خورشید ارزد

شمارهٔ ۵۹ : دل خیمه میان سنبل و سوسن زد

شمارهٔ ۶۰ : شاها سوسن نمونه پروین شد

شمارهٔ ۶۱ : ای شاه چو دولت تو جاوید آید

شمارهٔ ۶۲ : شد عمر برون و آرزو برنامد

شمارهٔ ۶۳ : یارم ره و رسم عشق نیکو داند

شمارهٔ ۶۴ : دردا که دلم به وصل تو شاد نماند

شمارهٔ ۶۵ : هر شب که دلم به حیلها درماند

شمارهٔ ۶۶ : هوشم سوی یار ناجوانمرد بماند

شمارهٔ ۶۷ : نی باد سحر بادم سر دم ماند

شمارهٔ ۶۸ : این طایفه را چو خویشتن دانستند

شمارهٔ ۶۹ : رندان می معرفت به اقبال کشند

شمارهٔ ۷۰ : هر دم خسرو هزار دل شاد کند

شمارهٔ ۷۱ : این هفت اختر که باغ معمور کند

شمارهٔ ۷۲ : هر تیر کز این طبع چو الماس جهد

شمارهٔ ۷۳ : سودی همه را مرا زیان خواهی بود

شمارهٔ ۷۴ : دل در بر من به درد خشنود نبود

شمارهٔ ۷۵ : افسوس که بخت دل فروزیت نبود

شمارهٔ ۷۶ : همراهی عشق هر هوس را مدود

شمارهٔ ۷۷ : مه باتو تا درون پیرانه رود؟

شمارهٔ ۷۸ : یک روز مرا کار به سامان نرود

شمارهٔ ۷۹ : حالی باری بر آتشم تا چه شود

شمارهٔ ۸۰ : چون باد اگر زخاک سنگم بشود

شمارهٔ ۸۱ : خشنود ز بهرام روان محمود

شمارهٔ ۸۲ : آن سبزه که از گلت برون می آید

شمارهٔ ۸۳ : در شیوه عشق صبر و زر می باید

شمارهٔ ۸۴ : در ده قدح درد که در می باید

شمارهٔ ۸۵ : آتش زده در هجر تو گرمی باید

شمارهٔ ۸۶ : در عشق نماند دیده را جای امید

شمارهٔ ۸۷ : هر لحظه کنی دلا یکی درد شکار

شمارهٔ ۸۸ : ای رنگ رخت جامه جادوی بهار

شمارهٔ ۸۹ : خط تو کشیده زهره را نیل ای یار

شمارهٔ ۹۰ : جانا تن نالان که نماندست ببر

شمارهٔ ۹۱ : دوش آن بت زرین کمر سیمین بر

شمارهٔ ۹۲ : شبهای وصال ما کجا شد آخر

شمارهٔ ۹۳ : هر روز ترا یک بدآموز دگر

شمارهٔ ۹۴ : در مجلس خسرو همایون اختر

شمارهٔ ۹۵ : غم گنج نهاده ای چه خواهم دیگر

شمارهٔ ۹۶ : پیش لب خود یاد شکر هیچ مگیر

شمارهٔ ۹۷ : هر سنگی را که آفتاب از تک و تاز

شمارهٔ ۹۸ : مهمان من آمده است جانان امروز

شمارهٔ ۹۹ : گر صبر نِه‌ای، ای دل پر خون بگریز

شمارهٔ ۱۰۰ : از درد دل پر غمم ای ماه به ترس

شمارهٔ ۱۰۱ : سبحان الله در آن جوانی و هوس

شمارهٔ ۱۰۲ : ای دولت حسن تو شده یکصد باش؟

شمارهٔ ۱۰۳ : ای دوست مطیع دشمن هجران باش

شمارهٔ ۱۰۴ : ای شاه جهان را که خطر نیست ببخش

شمارهٔ ۱۰۵ : دشمن که فتاده است بوصلت هوسش

شمارهٔ ۱۰۶ : شاهنشه را که بخت بادا وطنش

شمارهٔ ۱۰۷ : ای دل به دل آنچه می کند یار بکش

شمارهٔ ۱۰۸ : ای دل قدح بلاش چون نوش بکش

شمارهٔ ۱۰۹ : آیینه بیار است خط چون زنگش

شمارهٔ ۱۱۰ : هر دم جنگ است با من مسکینش

شمارهٔ ۱۱۱ : ای زلف تر از سوسن و گل مفروش

شمارهٔ ۱۱۲ : از خاک درت ساخته ام مفرش خویش

شمارهٔ ۱۱۳ : گه بر رخ آن مهرگیا بازم عشق

شمارهٔ ۱۱۴ : خواهی که چو بلبل نهدت گفت محل

شمارهٔ ۱۱۵ : زین یک دو سه پیمانه میازار ای دل

شمارهٔ ۱۱۶ : چشم از نظری هلاک تو جست ای دل

شمارهٔ ۱۱۷ : از علم و عمل چشم و چراغی دارم

شمارهٔ ۱۱۸ : ای طایفه را چو خویشتن دانستم

شمارهٔ ۱۱۹ : ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام

شمارهٔ ۱۲۰ : تا از تف سینه قبله زردشتیم

شمارهٔ ۱۲۱ : در خدمت کس گر نکنم پشت به خم

شمارهٔ ۱۲۲ : من روی بدان زلف چو شست آوردم

شمارهٔ ۱۲۳ : آن شد که ترا به جان بها می کردم

شمارهٔ ۱۲۴ : آرامگه دل خم مویت دیدم

شمارهٔ ۱۲۵ : در عشق تو چون خیره سران می خندم

شمارهٔ ۱۲۶ : مندیش که بی گل تو در گلزارم

شمارهٔ ۱۲۷ : نی یاد کند یار ز رنج سفرم

شمارهٔ ۱۲۸ : کی بو که قدم از این جهان برگیرم

شمارهٔ ۱۲۹ : از علم زمین و آسمان می گیرم

شمارهٔ ۱۳۰ : ای عکس خیالت آفتاب چشمم

شمارهٔ ۱۳۱ : چون باز رهد ز غصه جان پاکم

شمارهٔ ۱۳۲ : در دست یک ستمگر افتاد دلم

شمارهٔ ۱۳۳ : نزدیک تو ای از همه کس کم که منم

شمارهٔ ۱۳۴ : یارب ز تو آنچه من گدا می خواهم

شمارهٔ ۱۳۵ : از عمر که بگذشت بلا می بینم

شمارهٔ ۱۳۶ : تا عمر بود به دل هوای تو کنم

شمارهٔ ۱۳۷ : رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم

شمارهٔ ۱۳۸ : تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم

شمارهٔ ۱۳۹ : سر کوفته در پای بلا می گردیم

شمارهٔ ۱۴۰ : بدخواه تو گفت ای ملک هفت اقلیم

شمارهٔ ۱۴۱ : سبحان الله بعهد تو آن گویم

شمارهٔ ۱۴۲ : دل بسته روزگار پر زرق شدن

شمارهٔ ۱۴۳ : ای دل ز غمش ناله زاری می کن

شمارهٔ ۱۴۴ : دارم ملکا چو ریگ و باران دشمن

شمارهٔ ۱۴۵ : ای کرده بسی جفا به جای دل من

شمارهٔ ۱۴۶ : آن رفت که عشوه می خریدم ز تو من

شمارهٔ ۱۴۷ : خورشید بنفش و ماه گلرنگش بین

شمارهٔ ۱۴۸ : ای مردم چشم ملک بینا از تو

شمارهٔ ۱۴۹ : بگشای تو مشرق ای به حجت خسرو

شمارهٔ ۱۵۰ : در راه یگانگی نشان ما کو

شمارهٔ ۱۵۱ : رفتم ز درت دل به غمت کرده گرو

شمارهٔ ۱۵۲ : ای دولت و دین را به سزا شاهنشاه

شمارهٔ ۱۵۳ : ای در طلب لطف تو دریا تشنه

شمارهٔ ۱۵۴ : ای نقش تو از دیده به دل جان بسته

شمارهٔ ۱۵۵ : ای شاه تو شیر می فکندی ره ره

شمارهٔ ۱۵۶ : ای عزم تو بر دولت و دین آکنده

شمارهٔ ۱۵۷ : داد دلم ای خیال هر شب تو بده

شمارهٔ ۱۵۸ : جانا تو به وصل خویش تعریفم ده

شمارهٔ ۱۵۹ : ای نیست شده در غم تو هست همه

شمارهٔ ۱۶۰ : بر دست من ای شوخ می روشن نه

شمارهٔ ۱۶۱ : هر لحظه مرا به کام دشمن تو کنی

شمارهٔ ۱۶۲ : ای جان جهانیان برای تو فدی

شمارهٔ ۱۶۳ : ای نرگس تر جهان معطر کردی

شمارهٔ ۱۶۴ : شاها چو نشاط بزم خرم گیری

شمارهٔ ۱۶۵ : بر چهره من به نام خود زر داری

شمارهٔ ۱۶۶ : شاها ملکی که دیر پاید داری

شمارهٔ ۱۶۷ : زلفی ز برای عقل سوزی داری

شمارهٔ ۱۶۸ : دردا که من از زمانه خوردم تیری

شمارهٔ ۱۶۹ : از زخم خود و درد من ای رشک پری

شمارهٔ ۱۷۰ : گفتم ببر من از تو ای مینائی

شمارهٔ ۱۷۱ : گفتم که چوشب روی بکس ننمائی

شمارهٔ ۱۷۲ : ای سایه ایزدی چو خورشید بزی

شمارهٔ ۱۷۳ : تا چند زجان مستمند اندیشی

شمارهٔ ۱۷۴ : خواهم که همه کار برایت کنمی

شمارهٔ ۱۷۵ : جانم ز تو از واقعه تو حالی

شمارهٔ ۱۷۶ : گر تو به خلاف دولت سلطانی

شمارهٔ ۱۷۷ : زان جان که نداشت هیچ سودم تو بهی

شمارهٔ ۱۷۸ : با دل گفتم که ای دل اسرار مگوی

شمارهٔ ۱۷۹ : هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی

شمارهٔ ۱۸۰ : شاها اگر از بخت نشانی است توئی

شمارهٔ ۱۸۱ : تا شربت عاشقی چشیدم ز غمت

شمارهٔ ۱۸۲ : شاها کرم تو راز کان بگشاده ست

شمارهٔ ۱۸۳ : جز عشق تو سرمایه دین داری نیست

شمارهٔ ۱۸۴ : این دوست‌وَشان که دشمن جان منند

شمارهٔ ۱۸۵ : دل در زر و سیم و دولت و بخت مبند

شمارهٔ ۱۸۶ : دردت ز دلم بدر نمی داند شد

شمارهٔ ۱۸۷ : کس را بر تو ز ناز تمکین نبود

شمارهٔ ۱۸۸ : حاشا که دلم کم تو گیرد هرگز

شمارهٔ ۱۸۹ : ای باغ رخت گریز گاه نظرم

شمارهٔ ۱۹۰ : گفتم مگر آتش جوانی ببرم

شمارهٔ ۱۹۱ : من کز نم دیده آسیا گردانم

شمارهٔ ۱۹۲ : یک چند نهان سوی دل آرام شدیم

شمارهٔ ۱۹۳ : آن رفت که کردمی نگه سوی تو من

شمارهٔ ۱۹۴ : این لشکر شاه فتح یابند همه

شمارهٔ ۱۹۵ : ای جان دل ریش بر مهان بیش منه

شمارهٔ ۱۹۶ : در خواب ندید چرخ اعلا چو منی

شمارهٔ ۱۹۷ : ای سر تا پا به تازگی سرو سهی