خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

شاطر عباس صبوحی » غزلیات

شمارهٔ ۱ - گرفتاران : پدر، خواهد ببرّد زلفکان چون کمندش را

شمارهٔ ۲ - خاطره : گل شکفت و آن گل رخسار یاد آمد مرا

شمارهٔ ۳ - غم آزادی : تا به دام غمش آورد خداداد مرا

شمارهٔ ۴ - آرزو : اگر روزی بدست آرم سر زلف نگارم را

شمارهٔ ۵ - مسوزان : ایا صیّاد رحمی کن، مرنجان نیم‌جانم را

شمارهٔ ۶ - تبّری : تا پریشان به رُخ آن زلف سمن‌ساست تو را

شمارهٔ ۷ - جستجو : چه خونبها به از این کشتگان کوی تو را

شمارهٔ ۸ - بیداری ما : نیست او را سر موئی سر سودائی ما

شمارهٔ ۹ - شوق جمال : صبر و قرارم دگر به یک نظر امشب

شمارهٔ ۱۰ - نقش خود : مکن دریغ ز من ساقیا شراب امشب

شمارهٔ ۱۱ - گل بادام : سُرخ و بیجاده رخ و تازه لب از باده و مست

شمارهٔ ۱۲ - دل گمشده : عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست

شمارهٔ ۱۳ - نقطه خال تو : روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

شمارهٔ ۱۴ - پریزاد : تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است

شمارهٔ ۱۵ - نیاز : تا چند پیش ناز تو باید نیاز کرد

شمارهٔ ۱۶ - رخ زیبا : توتیای دیدهٔ عشّاق خاک پای تست

شمارهٔ ۱۷ - سودای دوست : رفت دلم همچو گوی، در خم چوگان دوست

شمارهٔ ۱۸ - اشک بیقراری : در این زمانه نه یاری، نه غمگساری هست

شمارهٔ ۱۹ - تشنگی : بر سر مژگان یار من مزن انگشت

شمارهٔ ۲۰ - چشم نرگس : غم درآمد ز درم چون ز برم یار برفت

شمارهٔ ۲۱ - آتشی در خرمن : عشق آمد دامن جانم گرفت

شمارهٔ ۲۲ - تعبیر خواب : خواب دیدم که همی خون ز کنارم می‌رفت

شمارهٔ ۲۳ - دام و دانه : دلی که در خم زلف تو شانه می‌طلبد

شمارهٔ ۲۴ - نظاره : جلوهٔ روی تو آفتاب ندارد

شمارهٔ ۲۵ - شب هجران : دیده در هجر تو شرمندهٔ احسانم کرد

شمارهٔ ۲۶ - سفر با او : بی شاهد و شمع و شکر و می، چه توان کرد؟

شمارهٔ ۲۷ - بهانه : دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد

شمارهٔ ۲۸ - زخم و مرهم : تا صبا شانه بر آن زلف خم اندر خم زد

شمارهٔ ۲۹ - دل گمشده : گرهی از خم آن زلف چلیپا وا شد

شمارهٔ ۳۰ - غوغای محشر : نه تنها بندهٔ بالای موزونت صنوبر شد

شمارهٔ ۳۱ - چشمه، دریا، قطره : حلقه حلقهٔ زلفش، تا ز باد لرزان شد

شمارهٔ ۳۲ - خمخانه حق : شام هجران مرا صبح نمایان آمد

شمارهٔ ۳۳ - همت مردانه : ای خوش آنانکه قدم بر در میخانه زدند

شمارهٔ ۳۴ - صید دل : دلبرم گر به تبسّم لب خود باز کند

شمارهٔ ۳۵ - بازار سنبل : ترک من، چون حلقهٔ مشکین کاکل بشکند

شمارهٔ ۳۶ - چشم هندو : یاد از آن روزی که کس را ره در این محضر نبود

شمارهٔ ۳۷ - ماجرای دل : گفته بودی که بیائی، غمم از دل برود

شمارهٔ ۳۸ - تلخ و شیرین : گر ز درم آن مه دو هفته درآید

شمارهٔ ۳۹ - مژدۀ دیدار : به گوشم مژده‌ای آمد که امشب یار می‌آید

شمارهٔ ۴۰ - نقاش تقدیر : سالها قد تو را خامهٔ تقدیر کشید

شمارهٔ ۴۱ - نقش تو : آن‌که رخسار تو با زلف گره‌گیر کشید

شمارهٔ ۴۲ - آتش سینه : پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید

شمارهٔ ۴۳ - خواب آلودگان : کی روا باشد که گردد عاشق غمخوار، خوار

شمارهٔ ۴۴ - صید غرقه در خون : شوم من گرچه صید غرقه در خون گشتهٔ ترکش

شمارهٔ ۴۵ - نگران روی او : چنان سدّی ز چین بسته است آن زلفین گیسویش

شمارهٔ ۴۶ - زلف و خال : ای خواجه چشم من همه سوی خط است و خال

شمارهٔ ۴۷ - اشتیاق جمال : شبی به خواب زدم بوسه بر لبش به خیال

شمارهٔ ۴۸ - شیفتۀ شیدایی : ز عشق روی تو، چون بلبل از گل

شمارهٔ ۴۹ - توبه شکستم : پیوسته من از شوق لب لعل تو مستم

شمارهٔ ۵۰ - آوازۀ عاشقی : تا بوسه از آن لعل دلآرام گرفتم

شمارهٔ ۵۱ - حلقۀ زلف : تا در آن حلقهٔ زلف تو گرفتار شدم

شمارهٔ ۵۲ - دلبر فرزانه : طالب طرّه خم در خم جانانه شدم

شمارهٔ ۵۳ - پریدن از آشیانه : ترنج غبغب آن یوسف عزیز چو دیدم

شمارهٔ ۵۴ - سرخوشم : خوش می‌کشد به سوی تو این عشق سرکشم

شمارهٔ ۵۵ - شاطر عشق : من اگر رندم و قلّاشم، اگر درویشم

شمارهٔ ۵۶ - هله : صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم

شمارهٔ ۵۷ - جام جهان بین : وقت آن شد که سر خویش، من از غم شکنم

شمارهٔ ۵۸ - پرده های راز : دو چشم مست تو، خوش می‌کشند ناز از هم

شمارهٔ ۵۹ - مبدأ برهان : بار دگر به کوچهٔ رندان گذر کنیم

شمارهٔ ۶۰ - گوهر : وقت آن است که از خانه به بازار شویم

شمارهٔ ۶۱ - گلگون قبا، خونین کفن : از حسرت شمع رخت، افتاده در طرف چمن

شمارهٔ ۶۲ - بیدل حیران : توئی در ملک جان، جان و چه جانی؟ جان مهرویان

شمارهٔ ۶۳ - رقیب : ره دل را بتا، زان شوخ چشم مست رهزن زن

شمارهٔ ۶۴ - زبونی دل : در خم زلف تو، پابند جنون شد دل من

شمارهٔ ۶۵ - تماشا : آسمان گر ز گریبان قمر آورده برون

شمارهٔ ۶۶ - آیهٔ رحمت : غبار نیست که بر گرد عارض ترش است این

شمارهٔ ۶۷ - تمنّا : زلفت از سنبل تر سر زده بر طرف چمن

شمارهٔ ۶۸ - نکته به نکته، مو به مو : فصل بهار شد، بیا تا به خُم آوریم رو،

شمارهٔ ۶۹ - خیال تو : از حالت چشم تو مرا بیم گرفته

شمارهٔ ۷۰ - گره مار به مار : به اختیار زدم دل به زلف یار، گره

شمارهٔ ۷۱ - دقیقه، دقیقه : غمت شود به دل من فزون، دقیقه دقیقه

شمارهٔ ۷۲ - زلف و شانه : بر جان، شرار عشقت، خوش می‌کشد زبانه

شمارهٔ ۷۳ - گل شب‌بو : دلبرا بر روی ماهت این پریشان موست داری؟

شمارهٔ ۷۴ - باز، دل می‌بری : ای که صد سلسله دل، بسته به هر مو داری

شمارهٔ ۷۵ - وطن تو : دلم فتاده بر آن زلف پرشکن که تو داری